Mark Cousins

Profiel

Ze maken abstracte, lang uitgesponnen composities met veel bombastische dynamiek, van woest golvende gitaarpassages tot breekbare melodieën. Hoewel de band werd vernoemd naar de wollige wezentjes uit de Gremlin-films (die bij voeding na middernacht veranderen in reptielachtige monsters), hecht de band weinig betekenis aan hun naam of genre-classificering. Mogwai is totaal abstract, zegt Stuart Braithwaite. “Het is gewoon muziek. Maak ervan wat je wilt.” De band debuteerde in 1997 met de plaat Mogwai Young Team en bracht in totaal acht studio-albums uit. In 2015 werd hun retrospectief Central Belters gepresenteerd. Daarnaast leverde Mogwai al eerder (live)soundtracks voor diverse films, onder andere voor Zidane: A 21st Century Portrait (2006), The Fountain (2006) en Les Revenants (2012). Met Atomic, Living In Dread and Promise staan ze voor het eerst op het Holland Festival. Filmmaker en schrijver Mark Cousins werd in 1965 geboren in Belfast, Noord-Ierland. Hij studeerde Film, Media en Kunst aan de University of Stirling in Schotland. Sinds 1993 heeft hij tien bioscoopfilms gemaakt. Hij regisseerde zevenentwintig afleveringen van Scene to Scene, een langlopend tv-programma over legendarische filmregisseurs. Cousins kreeg internationale roem als regisseur, schrijver en presentator van de monumentale, vijftien uur durende film The Story of Film: an Odyssey (2011), gebaseerd op zijn boek The Story of Film (2004) en gemaakt voor de Britse digitale zender More4. De reeks werd integraal vertoond op het Toronto International Film Festival (2011) en was tevens als videokunstwerk te zien in het Museum of Modern Art (New York, 2012). Vorig jaar maakte hij I Am Belfast waarin de stad vertolkt wordt door een 10.000 jaar oude vrouw. Toen het BBC-programma Storytime hem benaderde om een film te maken ter nagedachtenis van de bombardementen op Hiroshima en Nagasaki, en over het begin van de nucleaire tijd, hoefde Cousins niet lang na te denken: 'Dat onderwerp sloeg gelijk aan. Ik ben een kind van de nucleaire tijd en in mijn tienerjaren had ik al nachtmerries over de bom. Ik ben altijd gefascineerd gebleven door de wereld van atomen. Het was voor mij een soort abstracte versie van Star Wars. Atomic, Living In Dread and Promise was dan ook snel gemaakt.'