William Kentridge

Profiel

en onderzoekt de erfenis van kolonialisme en apartheid in de context van het sociaal-politieke landschap van Zuid-Afrika. Zijn esthetiek put uit de vroege filmgeschiedenis, van stopmotion animatie tot ouderwetse special effects. Zijn tekenwerk, met name de dynamiek van een uitgevlakt en opnieuw getekend beeld, is een integraal onderdeel van zijn uitgebreide animatie- en filmpraktijk, waarin de betekenis van de films wordt ontwikkeld tijdens het maakproces. Zijn theateropleiding aan de École Jacques Lecoq in Parijs heeft substantieel bijgedragen aan het maakproces. Kentridges werk is sinds de jaren negentig wereldwijd te zien geweest in musea en galerieën, o.a. bij de Documenta in Kassel, het Museum of Modern Art (New York), het Albertina (Wenen), het Louvre (Parijs), de Whitechapel Gallery (Londen) en het Reina Sofia museum (Madrid).  Opera’s zoals Die Zauberflöte van Mozart, De Neus van Sjostakovitsj en Alban Berg’s Lulu waren te zien in de Metropolitan Opera (New York), Teatro Alla Scala (Milaan), English National Opera (Londen), Opera de Lyon, De Nationale Opera (Amsterdam) en andere operahuizen. In de zomer van 2017 ging Wozzeck in première bij de Salzburger Festspiele. De vijf-kanaals video- en geluidsinstallatie The Refusal of Time is gemaakt voor Documenta 13 in 2012. More Sweetly Play the Dance, een acht-kanaals video-installatie, werd voor het eerst getoond in Eye Amsterdam in 2015. Net zoals Notes toward a Model Opera, een projectie op dertien schermen over de Chinese Culturele Revolutie (gemaakt voor een tentoonstelling in Beijing 2015) is dit werk sindsdien in vele steden getoond. Kentridge’s ambitieuze project in de openbare ruimte in Rome, Triumphs and Laments (een 500 meter lange stoet figuren die langzaam verdwijnt onder invloed van vervuiling en bacteriën op een muur langs de Tiber) werd in april 2016 onthuld met een live processie van schaduwfiguren en live muziek van Philip Miller. Het Holland Festival presenteerde van Kentridge  in 2010 Telegrams from the Nose en in 2012 Refuse the hour. In 2014 stond zijn Winterreise in het festival. In 2015 regisseerde hij de opera Lulu van Alban Berg bij De Nationale Opera, in coproductie met het Holland Festival. Dit jaar is William Kentridge een van de twee associate artists van het Holland Festival.  João Renato Orecchia Zúñiga is een Peruviaans-Italiaanse in Brooklyn, New York geboren en in Johannesburg woonachtige kunstenaar en componist die fysieke en virtuele ‘dingen’ maakt van geluid, die met de werkelijkheid spelen door deze de deconstrueren, en vaste verwachtingspatronen voor objecten te doorbreken. Door te experimenteren en improviseren onderzoekt hij de materiële kanten van geluid, waarbij hij de balans zoekt tussen gebruik van computertechnologie, handgemaakte elektronica, traditionele instrumenten en opnames. Hij is een autodidact op het gebeid van improvisatie en compositie voor video, film en theater. Hij houdt zich bezig met live uitvoeringen en interventies en voltooide onlangs een master in Digital Arts. Daarmee ontstond in zijn werk een verschuiving naar een meer ruimtelijke en fysieke aanpak tijdens het componeren, met stukken waarin geluid, compositie, vibratie, ruimte, muziek en toeschouwers allemaal onderdeel zijn van het werk. Hij heeft meerdere muziekstukken uitgebracht, was genomineerd voor een Zuid-Afrikaanse Film & Television Award voor geluidsontwerp en publiceerde in Leonardo Music Journal en het Oxford Handbook of Sound Studies.  Danser, choreograaf en pedagoog, Gregory Vuyani Maqoma (1973) wordt beschouwd als een van de meest talentvolle artiesten van zijn generatie in Zuid-Afrika. Hij groeit op in Soweto en raakte eind jaren 80 geïnteresseerd in dans, een manier om te ontsnappen aan de groeiende politieke spanningen in zijn geboorteplaats. In 1990 begon hij aan zijn dansopleiding bij Moving into Dance. Hij won voor zijn eerste creatie voor dit gezelschap in 1994 de FNM Vita Pick of the Fringe prijs. In 1999 ontving hij een beurs voor een vervolgstudie bij P.A.R.T.S. van Anne Teresa de Keersmaeker. Hij richtte in die tijd ook zijn eigen gezelschap op, het Vuyani Dance Theatre. Zijn ster rijst vervolgens snel, met een groot aantal prijzen en onderscheidingen als resultaat, zoals in 1999, 2001 en 2002 de FNB Vita Choreographer of the Year, in 2006 en 2007 de Gauteng MEC Award voor Beautiful Us en Beautiful Me. Daarnaast onder meer de Tunkie Award for Leadership in Dance (2012), de New York City Bessie Award for Dance (2014) en in 2017 krijgt Maqoma de prestigieuze onderscheiding als Chevalier in de Franse Ordre des Arts et des Lettres.  Hij werkt veel en graag samen met andere kunstenaars, zoals met Akram Khan en het London Sinfonietta, singer-songwriter Simphiwe Dana en theatermaker Brett Bailey. Maqoma is als artistiek leider onder meer betrokken bij Moving Into Dance Mophatong, het Dance Umbrella festival en is van 2004 tot 2010 verantwoordelijk voor het Nederlandse Afrovibes festival. Gregory Maqoma is nu te zien met zijn choreografieën Beautiful Me, Cion en Requiem Request en als choreograaf van de openingsvoorstelling van dit jaar, The Head & The Load.  Nhlanhla Mahlangu is een Zuid-Afrikaanse acteur, danser, choreograaf en regisseur. Hij studeerde aan de dansschool Moving Into Dance Mophatong in Johannesburg, waarna zijn theater- en danswerk de afgelopen twintig jaar te zien is geweest in Afrika, Nood-Amerika, Zuid-Amerika, Azië en Europa. Daarnaast is hij componist. Hij heeft samengewerkt met vele, gelauwerde kunstenaars, waaronder Richard Cock, Gregory Vuyani Maqoma, Sylvia Glasser, Vincent Mantsoe, Jay Pather, Des en Dawn Lideberg, Robyn Orlin, James Ngcobo en Victor Ntoni Hugh Masekela.