Porca Miseria

Trajal Harrell

Trilogie met verrassende perspectieven

Hedendaagse dans, vogue, Japanse butoh, oud-Grieks theater, performancekunst – voor zijn elegante, subtiele dansstijl laat de Amerikaanse choreograaf Trajal Harrell zich breed inspireren.

Zijn grote, nieuwe trilogie Porca Miseria baseert hij op de verhalen en gevechten van zeer verschillende, maar even sterke vrouwen, zoals Maggie uit Tennessee Williams’ Cat on a Hot Tin Roof en de Grieks-mythologische Medea. Via hen verkent hij op een meeslepende manier kwesties van identiteit, gender, seksualiteit en macht.

Ook doorbreekt Harrell de grenzen tussen dans, theater en beeldende kunst. Het eerste deel is zowel kunstinstallatie als performance , het middendeel is een film en het derde deel is te zien in een theatersetting.

data

za 18 juni 17:15

zo 19 juni 17:15

prijzen

  • standaard € 57
  • HF Young € 20
  • CJP/student € 12

taal & duur

  • Language no problem

  • 3 uren 50 minuten (met 1 pauze)

Achtergrond

'De toe-eigening van de modetaal in de dans komt voort uit de voguing-danstraditie. De catwalk als mijn signatuur en als architectonische ruimte binnen de danscompositie blijft leidend voor mijn formele proces en zal hopelijk een blijvende bijdrage aan de dans en de kunstgeschiedenis leveren.’ - Trajal Harrell

Trajal Harrells meest in het oog springende werk was de achtdelige serie Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church. De Judson Church was de plek waar in de jaren zestig een groep danspioniers als Trisha Brown, Lucinda Childs en Steve Paxton de concepten van de postmoderne dans uitwerkten. De reeks is opgezet als een ontmoeting tussen deze vroegmoderne dans en voguing.

Achtergrond

'De toe-eigening van de modetaal in de dans komt voort uit de voguing-danstraditie. De catwalk als mijn signatuur en als architectonische ruimte binnen de danscompositie blijft leidend voor mijn formele proces en zal hopelijk een blijvende bijdrage aan de dans en de kunstgeschiedenis leveren.’ - Trajal Harrell

Trajal Harrells meest in het oog springende werk was de achtdelige serie Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church. De Judson Church was de plek waar in de jaren zestig een groep danspioniers als Trisha Brown, Lucinda Childs en Steve Paxton de concepten van de postmoderne dans uitwerkten. De reeks is opgezet als een ontmoeting tussen deze vroegmoderne dans en voguing.

Harrell maakte zeven voorstellingen van verschillende lengtes, plus een publicatie. Het derde deel ging in 2009 in première in het New Museum in New York en werd uitgeroepen tot een van de beste stukken van dat jaar. Een van de laatste delen, Judson Church is Ringing in Harlem (Made-to-Measure) / Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church (M2M), was tijdens het Holland Festival in 2014 te zien in het Stedelijk Museum. Zijn The Return of The Modern Dance (2015) was een jaar later ook te zien in het Holland Festival. In 2020 maakte hij het drieluik Porca Miseria dat in het Holland Festival van 2022 voor het eerst in zijn geheel te zien zal zijn.

Deel 1: Deathbed

Het eerste deel van Porca Miseria is geïnspireerd door een ontmoeting van Harrell met een grote Afro-Amerikaanse choreografe. Deze ontmoeting vormt de basis van dit deel van Porca Miseria. In Deathbed doorbreekt Harrell de grenzen tussen dans, theater en beeldende kunst; het is evenzeer installatie als performance en het publiek kan zich vrijelijk door de ruimte bewegen.

Deel 2: O Medea

O Medea is een korte film gebaseerd op de figuur van Medea uit de Grieks-mythologie. Harrell: ‘Ik zie Medea als een vrouw die crazy in love is, om Beyoncé te citeren. Het vermoorden van haar kinderen is voor mij een metafoor: ze moest het ideaalbeeld van moederschap en vrouwelijkheid doden om zich van die mannelijke definitie van vrouwelijkheid te bevrijden.’ Een emotioneel eerbetoon aan een tragische heldin in een buitengewone verkenning van verdriet en rouw.

Deel 3: Maggie the Cat

Deel drie van Harrells trilogie Porca Miseria is geïnspireerd op Maggie, het onrustige maar stoere centrale karakter van Tennessee Williams’ Cat on a Hot Tin Roof – waarin Harrell het perspectief verschuift van de rijke, witte familie van Maggie's man Brick naar de Afro-Amerikaanse bedienden. De night-on-the-town soundtrack past evengoed in een nachtclub als in het theater.

Lees minder
  • © Tristram Kenton

  • © Courtesy of the artist (Trajal Harrell)

  • © Tristram Kenton

  • © Andreas Simopoulos

  • © Orphaes Emirzas

  • © Orpheas Emirzas (Deathbed)

  • © Orpheas Emirza (Deathbed)

Credits

choreografie Trajal Harrell productie Manchester International Festival in opdracht van Manchester International Festival, Schauspielhaus Zürich, Onassis Stegi, Kampnagel Hamburg, Holland Festival, Barbican, NYU Skirball, Berliner Festspiele, The Arts Center at NYU Abu Dhabi, Dance Umbrella

Deze voorstelling is mede mogelijk gemaakt door