Nico Muhly

Profiel

Engelse literatuur en in 2004 behaalde hij zijn masterdiploma aan de Juilliard School of Music in New York, waar hij les kreeg bij Christopher Rouse en John Corigliano. Vanaf zijn tweede studiejaar werkte Muhly gedurende zes jaar als MIDI-programmeur en editor voor Philip Glass. Muhly heeft een breed repertoire gecomponeerd voor ensembles, solisten en organisaties als het American Symphony Orchestra, de Boston Pops, Carnegie Hall, het Chicago Symphony Orchestra, violiste Hilary Hahn, choreograaf Benjamin Millepied, het New York City Ballet, de New York Philharmonic en de sopraan Jessica Rivera. Muhly heeft zijn vaardigheden als performer, arrangeur en dirigent ingezet voor onder meer Antony and the Johnsons, Doveman, Grizzly Bear en Usher. Hij schreef filmmuziek voor Joshua (2007), Margaret (2009) en The Reader (2008). In de lente van 2012 ging Muhly’s eerste opera, Two Boys – met een libretto van Craig Lucas en geregisseerd door Barlett Sher – in première in Londen. Een kameropera volgde later dat jaar, uitgevoerd in New York. Tot de mensen met wie Muhly het meest samenwerkt, behoort ook het team achter het cd-label Bedroom Community; het label werd in 2007 ingewijd met de uitgave van Muhly’s eerste album Speaks Volumes. Nico Muhly heeft vele cd’s uitgebracht, waaronder opnamen van zijn volledige koorwerk, Seeing is believing en het avondvullende stuk I drink the air before me. Ook de filmmuziek van Muhly is op cd verschenen. De krachtige, dramatische muziek van David T. Little vindt haar oorsprong in zijn ervaringen als rockdrummer en combineert op effectvolle wijze klassieke en populaire idiomen. Vaak roert hij politieke en existentiële thema’s aan. Zijn muziek is over de hele wereld uitgevoerd door onder meer London Sinfonietta, Alarm Will Sound, Eighth Blackbird, So Percussion, de New York City Opera, en het Baltimore Symphony Orchestra onder leiding van Marin Alsop. The Wall Street Journal noemde Littles eerste opera Dog Days ‘een van de opwindendste nieuwe opera’s van de afgelopen jaren’. Tot Littles recente werken behoren Haunt of Last Nightfall voor Third Coast Percussion, RADIANT CHiLD voor de New World Symphony, ConspiracyTheory voor Darcy James Argue’s Secret Society en CHARM voor het Baltimore Symphony Orchestra. Toekomstige projecten zijn nieuwe werk voor London Sinfonietta, Newspeak, celliste Maya Beiser, violist Todd Reynolds en het Kronos Quartet. Onlangs heeft hij een opdracht gekregen van de Metropolitan Opera en Lincoln Center Theater in het kader van hun programmering van nieuwe werken. Little is oprichter, artistiek leider en drummer van het versterkte ensemble Newspeak, dat in 2010 zijn eerste, goed ontvangen cd uitbracht. De musicus behaalde diploma’s aan Susquehanna University (2001), The University of Michigan (2002) en Princeton University (PhD, 2011), en tot zijn belangrijkste leraren behoren Osvaldo Golijov, Paul Lansky, Steven Mackey, William Bolcom en Michael Daugherty. Little heeft lesgegeven op verscheidene scholen en jeugdhonken in New York via het project Musical Connections van Carnegie Hall. Sinds 2012 is hij Director of Composition en coördinator nieuwe muziek aan Shenandoah Conservatory. James McVinnie heeft een veelzijdige carrière als organist en toetsenist. Tussen 2008 en 2011 was hij assistent-organist van de Westminster Abbey, waar hij speelde tijdens vele staatsaangelegenheden en gedurende speciale diensten van nationaal belang die live werden uitgezonden op de televisie. McVinnie studeerde muziek en orgel aan Clare College, Cambridge University. Met het Clare College Choir gaf hij uitvoeringen door heel Engeland, Europa, de Verenigde Staten en het Verre Oosten; hij begeleidde het koor eveneens op vele goed ontvangen cd’s. In 2006 nam McVinnie zijn eerste solo-cd op – met muziek van Samuel Sebastian Wesley – op het Willis-orgel uit 1873 in St Michael’s, Tenbury. Hij speelt ook op registraties van The King’s Consort, The Cardinall’s Musick, het National Youth Choir of Great Britain en St Albans Abbey Girls Choir. Voorts werkt hij geregeld samen met de BBC Singers tijdens live-uitzendingen via BBC Radio 3. In de zomer van 2009 maakte de musicus zijn solodebuut op de Salzburger Festspiele met het Freiburger Barockorchester. Recente solo-optredens brachten hem naar Duitsland, Zwitserland, Rusland, Denemarken en het festival MusicNOW in de Verenigde Staten. Als continuospeler trad hij met vooraanstaande ensembles en musici aan op vrijwel alle grote Europese oudemuziekfestivals. McVinnie’s bekendheid als partner van musici in de hedendaagse muziek is groeiende. Dit repertoire speelt een belangrijke rol voor hem; Nico Muhly, Graham Ross, Robert Walker, Richard Reed Parry, Shara Worden en David Lang hebben muziek voor hem geschreven. James McVinnie geeft orgelles aan Cambridge University en Tonbridge School, en is director of music aan St Andrew’s, Holborn, Londen. De rijke, onbegrensde baritonstem en het toegewijde toneelvakmanschap van Christopher Burchett hebben hem een plaats bezorgd bij operagezelschappen in heel de Verenigde Staten, daarbij inbegrepen de gezelschappen en festivals van New York City, Santa Fe, Boston, Palm Beach, Virginia, Omaha, Eugene, Indianapolis, Kentucky, Utah en St. Louis. Het blad Opera News van april 2013 omschreef Burchett als een ‘onverschrokken, kwetsbare performer’ die een ‘onversaagde, heroïsch-menselijke vertolking ten beste gaf die lang in het geheugen zal blijven hangen’. Vorig jaar zong hij in New York in de eenmansopera Soldier Songs van David T. Little. Burchett trad bij de The York Symphony Orchestra op in Beethovens Negende symfonie en hij reisde naar Londen voor de Europese première van Oceanic Verses van Paola Prestini. Tot zijn talrijke engagementen behoren Brittens War Requiem, Handels Messiah, Orffs Carmina Burana en Fauré’s Requiem. Als voorvechter van de nieuwe muziek trad Burchett aan in de wereldpremières van diverse opera’s en werkt hij met regelmaat mee aan herinstuderingen van eenentwintigste-eeuwse werken als het oratorium Restless Mountain van Anthony Davis en Richard Rodney Bennetts opera The Mines of Sulphur. Als wereldwijd veelgevraagd concertzanger verschijnt Burchett op belangrijke Bachfestivals. Op het Bethlehem Bach Festival zong hij in Bachs Hohe Messe; deze vertolking maakte deel uit van een Emmy-winnende uitzending. De veelzijdige musicus was te horen in So in love with Broadway, een concert van de Omaha Symphony met een selectie van songs van Frank Loesser. Opnamen van Christopher Burchett verschenen op het label Naxos en zijn verkrijgbaar via iTunes.  Newspeak – genoemd naar de taal in George Orwells 1984 die het denken inperkte –  is een energiek ensemble dat invloeden van de Canadese groep Godspeed You! Black Emperor en Mogwai vermengt met de frenetieke gepolitiseerde agressie van Black Sabbath en de Dead Kennedys. Door het combineren van de directheid van de gebruiksmuziek van Louis Andriessen en Frederic Rzewski, de overladen complexiteit van King Crimson en het Mahavishnu Orchestra, en de emotionele diepten van Elliot Smith en The Cure creëert Newspeak een mysterieus, genuanceerd en dwingend geluid. De leden van Newspeak ontmoetten elkaar in 2005 in de ‘indie-classical’ scene van New York. De eerste optredens in de huidige samenstelling vonden plaats in 2008. Newspeak bestaat uit acht musici, van wie er twee ook componist zijn. Het ensemble zet zich actief in voor de hedendaagse muziek. In aanvulling op het werk van de twee componerende ensembleleden – Caleb Burhans en David T. Little – heeft Newspeak opdrachten gegeven aan een aantal van de opwindendste componisten van de nieuwe generatie, onder wie Corey Dargel, Darcy James Argue, Oscar Bettison, Sean Friar, Ted Hearne, Judd Greenstein en William Brittelle. Maar ook aan gevestigde componisten als Randall Woolf, Frederic Rzewski en Paul Lansky. Newspeak heeft financiële steun ontvangen van het Aaron Copland Fund for Music, Meet The Composer, de Cheswatyr Foundation, de New Spectrum Foundation, de Puffin Foundation en Fractured Atlas. The Washington Post over Newspeak: ‘…Newspeak pretty much rules. Driving rhythms, sophisticated compositions by cutting-edge composers, virtuosic playing on electrified instruments — there’s little not to like about the New York-based ensemble…’