Luciano Berio

Profiel

Als leraar was hij aan hetzelfde instituut verbonden. Tevens werkt hij bij de Hochschule für Musik und Theater Zürich en het Internationales Musikinstitut Darmstadt, en is hij directeur van het Parijse Conservatoire Municipal W.A. Mozart. Sinds 1981 maakt Gallois deel uit van het Ensemble intercontemporain. Daarnaast is hij een veelgevraagd solist voor de uitvoering van naoorlogse muziek. Hij verzorgde de Franse première van Karlheinz Stockhausens In Freundschaft (1984) en de wereldpremières van Pierre Boulez’ Dialogue de l’ombre double in de versie voor fagot (1995) en Wolfgang Rihms Psalmus (2007) voor fagot en orkest. Een andere mijlpaal in Gallois’ carrière is de wereldpremière van de speciaal voor hem geschreven Sequenza XII van Luciano Berio (1995). Ook componisten als György Kurtág, Olga Neuwirth, Philippe Fénelon en Brice Pauset schreven solofagotwerken met de uitzonderlijke kwaliteiten van Gallois in hun achterhoofd. In 2009 verscheen Die Spieltechnik des Fagotts, een door Gallois geschreven leerboek dat niet alleen bedoeld is voor instrumentalisten, maar eveneens dient om componisten vertrouwd te maken met de technische mogelijkheden van het instrument. Gedreven door zijn ambitie om zijn liefde voor en kennis van moderne muziek met een zo groot mogelijk publiek te delen, is Gallois sinds kort ook als dirigent actief.