Gisèle Vienne

Profiel

Gisèle Vienne (1976, Charleville-Mézières) is een Frans-Oostenrijkse kunstenares, choreograaf en regisseuse. Na een studie filosofie studeerde ze poppentheater aan de École Supérieure Nationale des Arts de la Marionnette. Ze werkt regelmatig samen met onder andere de schrijver Dennis Cooper. De afgelopen twintig jaar toerde haar werk door Europa en werd het regelmatig opgevoerd in Azië en in Amerika, waaronder I Apologize (2004), Kindertotenlieder (2007), Jerk (2008), This is how you will disappear (2010), LAST SPRING: A Prequel (2011), The Ventriloquists Convention (2015) in samenwerking met Puppentheater Halle en Crowd (2017). In 2020 maakte ze met Etienne Bideau-Rey een vierde versie van Showroomdummies in het Rohm Theater Kyoto, oorspronkelijk gecreëerd in 2001.  Vienne heeft haar foto's regelmatig tentoongesteld in musea, waaronder het New Yorkse Whitney Museum, het Centre Pompidou en het Museo Nacional de Bellas Artes de Buenos Aires. Met Dennis Cooper, Peter Rehberg en Jonathan Capdevielle publiceerde ze twee boeken: JERK / Through Their Tears en 40 PORTRAITS 2003-2008, in samenwerking met Dennis Cooper en Pierre Dourthe in februari 2012. Haar werk heeft tot verschillende publicaties en de oorspronkelijke muziek van haar producties heeft tot verschillende albums geleid. Haar laatste voorstelling L'Étang ('De Vijver') is gebaseerd op Robert Walsers korte verhaal Der Teich, het werd in november 2020 gecreëerd in het TNB in Rennes en staat in Holland Festival 2021.  Dennis Cooper (1953, Pasadena, Californië) is een romanschrijver, dichter en criticus die in Parijs en Los Angeles woont. Hij heeft tien romans gepubliceerd, waaronder meest recentelijk Zac's Haunted House (een roman samengesteld uit geanimeerde gifs) in januari 2015. In dat jaar regisseerde hij ook een speelfilm, Like Cattle Towards Glow, die hij samen met de kunstenaar Zac Farley maakte. Hij is redacteur van Artforum Magazine en redacteur van het Amerikaanse uitgeversimprint Little House on the Bowery. Sinds 2004 werkt hij samen met Gisèle Vienne en schreef alle teksten voor: I Apologize (2004), Kindertotenlieder (2007), Jerk (2008), This is how you will disappear (2010), LAST SPRING : A Prequel (2011), The Pyre (2013), The Ventrilquists Convention, en Une enfant blonde/ A Young Beautiful blonde girl (2006) in samenwerking met Catherine Robbe-Grillet.  KTL is de band van Stephen O'Malley en Peter Rehberg, gebaseerd op de creatie Kindertotenlieder. Hun eerste CD is uitgebracht in oktober 2006 (Editions Mego).  Stephen O'Malley, werd in 1974 in New Hampshire geboren en woont tegenwoordig in Parijs. Als componist, uitvoerend musicus en producer bracht hij in vijftien jaar meer dan vijftig releases en honderden optredens over de hele wereld op zijn naam. Stephen O'Malley maakt deel uit van verschillende groepen waaronder Sunn O))), Burning Witch, KTL, Khanate, Aethenor, Ginnungagap, Lotus Eaters en Gravetemple. Hij is betrokken bij hoogst experimentele samenwerkingen met vele geluidskunstenaars, zowel live als op plaat. Het werk dat hij samen en alleen creëert, wordt als genreoverschrijdend beschouwd, of zelfs als werk dat zich volkomen aan genres onttrekt: voortdurend uitdagend en in verandering. Als ontwerper en beeldend kunstenaar heeft O'Malley samengewerkt met vele underground muzieklabels, waarbij hij verantwoordelijk was voor honderden hoezen en aanverwante zaken. Hij heeft een speciale relatie met het Southern Lord label uit Los Angeles, waarvoor hij alleen al bijna honderd hoezen ontwierp. O'Malley heeft samengewerkt met beeldende kunstenaars in galerie-installaties, met name met de Amerikaanse New Gothic beeldhouwer Banks Violette en de Italiaanse kunstenaar Nico Vascellari. Voor Gisèle Vienne creëerde hij muziek voor Kindertotenlieder (2007), This is how you will disappear (2010) en LAST SPRING: A Prequel (2011) in samenwerking met Peter Rehberg met wie hij de band KTL oprichtte en voor Eternelle Idole (2009), Crowd (2019) en L'Etang (2020)É  Peter Rehberg (1968) is een auteur en performer van elektronische audiowerken, gevestigd in Wenen. Rehberg heeft zowel solo als in samenwerkingsverband live opgetreden in heel Europa, Noord- en Zuid-Amerika, Japan en Australië. Hij behoort tot de eerste groep kunstenaars die in het midden van de jaren negentig mobiele computers gebruikten voor de presentatie van live audioperformances. Hij heeft live en in de studio samengewerkt met onder andere Jim O'Rourke en Christian Fennesz (als Fenn O'Berg), Stephen O'Malley (als KTL), Gisèle Vienne/DACM, Peterlicker, Z'EV Russell Haswell, Florian Hecker, Meg Stuart, Chris Haring, Marcus Schmickler, Jade, SUNNO)), en is ook lid van MIMEO. Hij runt het Editions Mego label sinds 2006 en is sinds 1995 een van de leider van het oorspronkelijke Mego label. Zijn samenwerking met Gisèle Vienne omvat het creëren van muziek voor I Apologize (2004) en Une belle enfant blonde / A Young Beautiful Blond Girl (2006), Kindertotenlieder (2007), This is how you will disappear (2010) en LAST SPRING: A Prequel (2011) in samenwerking met Stephen O'Malley met wie hij de band KTL vormt, Jerk een hoorspel, Jerk solo voor een poppenspeler, Crowd (2017) evenals voor twee andere shows van Etienne Bideau-Rey & Gisèle Vienne, Showroomdummies (2001 & herschrijving in 2009 en 2020) en Stereotypie (2003). Hij werkte ook mee aan de muziek voor Highway 101, een show met een choreografie van Meg Stuart, en voor Fremdkörper van Chris Haring, en nam deel aan de 2e Göteborg Kunstbiënnale (Against All Evens) gecureerd door CM von Hausswolff in 2003.  Gisèle Vienne, Dennis Cooper, Peter Rehberg en Jonathan Capdevielle publiceerden in maart 2011 een audioboek in zowel het Frans als Engels: JERK / Through Their Tears.