David Dawson

Profiel

De Brit David Dawson (Londen, 1972) is een van de meest toonaangevende balletchoreografen van dit moment. Zijn creaties werpen een nieuw licht op de klassieke ballettechniek en zijn oeuvre wordt wereldwijd, door critici en publiek, geprezen. Dawson danste van 1995 tot 2000 bij Het Nationale Ballet en was er van 2004 tot 2006 huischoreograaf. Sinds 2015 is hij als ‘associate artist’ opnieuw verbonden aan het gezelschap. Dezelfde functie bekleedt hij sinds 2000 ook bij het Semperoper Ballett in Dresden. Al eerder, van 2007 tot 2012, was hij huischoreograaf bij dit gezelschap, alsook bij Ballet Vlaanderen in Antwerpen.  Dawsons choreografieën worden in meer dan 25 landen gedanst en staan op het repertoire van topgezelschappen in heel Europa en in Amerika, Azië en Oceanië, waaronder The Royal Ballet en English National Ballet in Londen, het Scottish Ballet, Koninklijk Zweeds Ballet, Staatsballett Berlin, Bayerisches Staatsballett in München, Ballet National de Marseille, Wiener Staatsballett, San Francisco Ballet, Boston Ballet, Pacific Northwest Ballet, Pennsylvania Ballet, Singapore Dance Theatre, West Australian Ballet en Royal New Zealand Ballet. Als eerste Britse choreograaf creëerde Dawson een werk voor het legendarische Marijinski Ballet in Sint-Petersburg, Reverence, waarvoor hij de hoogste Russische theaterprijs kreeg, de Golden Mask Award.  In 2000 maakte Dawson zijn eerste grootschalige choreografie voor Het Nationale Ballet: A Million Kisses to My Skin. Daarna volgden een groot aantal werken voor het gezelschap, vaak met belangrijke nominaties en prijzen tot gevolg. Zo werd hij voor The Grey Area (2002) genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en sleepte hij voor 00:00 (2004) en Overture (2013) nominaties in de wacht voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie. Voor The Gentle Chapters (2006) ontving Dawson zowel de Benois de la Danse Award als de Choo San Goh Award. Edo Wijnen, tweede solist van Het Nationale Ballet, werd voor zijn solorol in Dawsons Citizen Nowhere (2017) genomineerd voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansprestatie en won voor dezelfde rol een jaar later de Alexandra Radius Prijs.  Recente creaties van Dawson bij Het Nationale Ballet zijn het avondvullende Tristan + Isolde (2018) en Requiem (2019). In het Holland Festival 2021 beleeft Dawsons The Four Seasons zijn Nederlandse première, waarvoor hij genomineerd is voor de Saxon Dance Prize. In 2010 werd Dawson voorts genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en de Benois de la Dance Award voor zijn herbewerking van Faun(e) voor het English National Ballet. Tot de avondvullende werken die hij creëerde, behoren naast Tristan + Isolde ook eigentijdse interpretaties van Het Zwanenmeer (Scottish Ballet) en Giselle (Semperoper Ballett).  Dawson was onder meer jurylid bij de Benois de la Danse in Moskou en het Dance Open International Ballet Festival in Sint-Petersburg. In 2019 kreeg hij de erefunctie van ‘artistic patron’ bij het Junior Ballet van Antwerpen en die van ‘choreographer laureate’ bij de European School of Ballet in Amsterdam. De Engelse c horeograaf Christopher Wheeldon is sinds 2012 Artistic Associate van The Royal Ballet. Wheeldon volgde zijn opleiding aan The Royal Ballet School en danste van 1991 tot 1993 bij The Royal Ballet. In 1993 werd hij uitgenodigd om bij het New York City Ballet te komen dansen, waar hij in 1998 werd bevorderd tot tweede solist. In 2000 beëindigde hij zijn danscarrière om zich geheel te wijden aan de choreografie.  Zijn eerste creatie, Slavonic Dances, maakte Wheeldon in 1997 voor het zogeheten Diamond Project van het New York City Ballet. Bij dit gezelschap was hij van 2001 tot 2008 huischoreograaf. Wheeldon creëerde sindsdien werken voor onder meer The Royal Ballet, het San Francisco Ballet, het Joffrey Ballet, Het Nationale Ballet en The Metropolitan Opera; als eerste Brit maakte hij ook een nieuwe choreografie voor het Bolsjoi Ballet. In 2007 richtte hij Morphoses/The Wheeldon Company op, waaraan hij tot 2010 verbonden bleef.  Bij Het Nationale Ballet studeerde Wheeldon achtereenvolgens Continuum (2005) en Tryst (2009) in. Vervolgens maakte hij Duet (2012) en Concerto Concordia (2015) voor het gezelschap en in 2012 creëerde hij eveneens een nieuwe avondvullende versie van het balletsprookje Cinderella, een coproductie van Het Nationale Ballet en het San Francisco Ballet. Voor deze productie werd hij bekroond met de Prix Benois de la Danse, ook wel ‘de Oscar van de dans’ genoemd. Wheeldons nieuwste werk The Two of Us beleeft als onderdeel van het programma Four Seasons zijn Europese première bij Het Nationale Ballet in het Holland Festival 2021.  Tot Wheeldons andere succesvolle avondvullende producties behoren Alice’s Adventures in Wonderland (2011, The Royal Ballet en The National Ballet of Canada), The Winter’s Tale (2014, The Royal Ballet) en The Nutcracker (2016, Joffrey Ballet). Voor The Winter’s Tale ontving hij opnieuw de Prix Benois de la Danse voor beste choreograaf. In 2012 verzorgde Wheeldon ook de choreografie voor de slotceremonie van de Olympische Spelen in Londen. In 2014 maakte hij zijn musicaldebuut met An American in Paris. Deze productie won maar liefst vier Tony Awards, waaronder die voor beste choreografie. Wheeldon werd in 2016 benoemd tot Officer of the Order of the British Empire voor ‘diensten ter bevordering van de belangen en reputatie van de Britse klassieke en theaterdans wereldwijd’. De nieuwe musical over Michael Jackson, MJ, waarvoor Wheeldon zowel de regie als de choreografie verzorgt, zou in de zomer van 2020 in première gaan op Broadway maar deze is door de coronacrisis uitgesteld.