Anne Teresa de Keersmaeker

Profiel

choreografie Asch, en twee jaar later vestigde ze haar naam met Fase, Four Movements to the Music of Steve Reich. Sindsdien staat De Keersmaeker bekend als een van de meest vooruitstrevende, invloedrijke en gelauwerde kunstenaars in de hedendaagse dans. In 1983 valt de creatie van haar voorstelling Rosas danst Rosas samen met de oprichting van haar eigen gezelschap, Rosas. Al vanaf het prille begin draaien haar choreografieën om een nauwgezette verkenning van de band tussen dans en muziek, zoals in Bartók/Mikrokosmos (1987) en Achterland (1990). Van 1992 tot 2007 was De Keersmaeker choreografe in residentie bij het Brusselse operahuis De Munt/La Monnaie. In 1995 richtte ze in samenwerking met dit operahuis de internationale onderwijsinstelling Performing Arts Research and Training Studios (P.A.R.T.S.) op. In haar carrière creëerde ze een omvangrijk oeuvre van voorstellingen, waarin muzikale structuren uit diverse tradities en tijdperken samengaan met strenge spelregels en vormelijke principes uit de geometrie, wiskunde, natuur en sociale verhoudingen. Het resultaat is een unieke kijk op de beweging van het lichaam in tijd en ruimte. Rosas leverde diverse keren een bijdrage aan het Holland Festival, recentelijk met het indrukwekkende Vortex Temporum (2014) op basis van de gelijknamige spectrale compositie van Gérard Grisey. Nu keert De Keersmaeker terug naar een vroege liefde: het werk van Johann Sebastian Bach. In Toccata (1993), een eerdere voorstelling op het Holland Festival, stonden diens fuga’s en sonates centraal. In De zes Brandenburgse Concerten neemt De Keersmaeker nu de concerto grossi van Bach als uitgangspunt. B’Rock Orchestra werd in 2005 opgericht in Gent. Het gezelschap combineert klassiek instrumentarium met 21e-eeuwse ideeën en tijdloos plezier. Zo streeft het naar vernieuwing en verjonging in de wereld van de oude muziek. De internationale musici onderscheiden zich door een open geest en flexibiliteit in repertoire en speelstijlen. Ze zetten hun intuïtieve, onderzoekende en effectgerichte houding in bij een scala projecten, waarbij oude en eigentijdse muziek elkaar ontmoeten en bevruchten in ‘orkestraal theater’. Bijzondere aandacht gaat uit naar creaties van nieuwe muziek, maar oude muziek in combinatie met theater, beeldende kunst en/of video behoort ook tot het artistieke DNA. Hierbij wordt geput uit vier eeuwen muziekgeschiedenis, met bijpassende instrumenten. Het ensemble werkt zonder vaste dirigent, maar collaboreert regelmatig met toonaangevende gastdirigenten en solisten zoals René Jacobs, Ivor Bolton, Jérémie Rhorer, Alexander Melnikov, Dmitry Sinkovsky, Bejun Mehta en anderen. Daarnaast werkt B’Rock Orchestra samen met de koren van De Munt/La Monnaie en Muziektheater Transparant, en is het structureel verbonden met deSingel Internationale Kunstcampus in Antwerpen en de Opéra de Normandie Rouen. Het gezelschap heeft als missie om de meest pure muzikale ervaringen naar het breedst mogelijke publiek te brengen. Het ensemble bespeelde diverse prestigieuze concertzalen en festivals zoals het Theater an der Wien, de Philharmonie de Paris, Bozar Music, het Concertgebouw Amsterdam, de BBC Proms, het Klarafestival, het Concertgebouw Brugge, de Kölner Philharmonie, L'Auditori Barcelona, de Wiener Festwochen, de Ruhrtriennale en de Mozartwoche Salzburg. Eerder was B’Rock Orchestra op het Holland Festival te horen in de opera’s Orlando (2014) en Die Schöpfung (2016).  Amandine Beyer (Aix-en-Provence, 1974) begon haar muzikale loopbaan op vierjarige leeftijd. Haar eerste instrument was de blokfluit, maar al gauw ontdekte ze de viool. Op haar vijftiende werd ze toegelaten op het prestigieuze Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris, en tijdens haar studie schreef ze een masterdissertatie over Karlheinz Stockhausen. Na haar afstuderen als musicoloog in 1996 zette ze haar ontwikkeling voort op de Schola Cantorum Basiliensi in Basel, onder leiding van de Zwitserse dirigente en violiste Chiara Banchini. In 1998 won ze met haar ensemble L'Assemblée des Honnestes Curieux de prijs Premio Bonporti en de speciale juryprijs op de Internationale wedstrijd voor barokviool in Rovereto. Beyer ontwikkelde zich als een geroemd vertolker van het barokvioolrepetoire. Sinds 2000 bespeelt ze als soliste de internationale festivals en concertzalen. Met haar eigen ensemble Gli Incogniti werd ze door de critici geprezen voor de opname van Sonatas & Partitas (2012) van Johann Sebasitian Bach. Haar fascinatie met Bach werd gedeeld met danskunstenaars Anne Teresa De Keersmaeker en Boris Charmatz, die haar als violiste betrokken bij hun intieme voorstelling Partita 2 (2013). Los van haar eigen ensemble is Beyer verbonden aan diverse gezelschappen waaronder Les Cornets Noirs. Tevens staat ze regelmatig als duo op de planken met Pierre Hantai, Kristian Bezuidenhout of Laurence Beyer. Haar andere passie is lesgeven. Als docent is ze betrokken bij de Escola Superior de Música e Artes do Espectáculo in Porto en geeft ze wereldwijd masterclasses. Sinds 2010 doceert ze barokviool aan haar eigen voormalige opleidingsinstituut, de Schola Cantorum Basiliensis in Basel. Met De zes Brandenburgse Concerten debuteert ze op het Holland Festival.