© Bart Hess

Hollandse School

Hans van Manen, Wubkje Kuindersma, Remi Wörtmeyer, Ernst Meisner, Rudi van Dantzig, David Dawson
Het Nationale Ballet

Wereldrepertoire van eigen bodem

Het begrip Hollandse School is niet alleen verbonden met de schilderkunst uit de Gouden Eeuw. In het buitenland wordt werk van Nederlandse choreografen vanwege zijn specifieke kwaliteiten vaak als de Hollandse School aangeduid. Eenvoud, helderheid, muzikaliteit, maar ook een emotionele zeggingskracht binnen die eenvoud, staan daarbij voorop. In Hollandse School van Het Nationale Ballet maak je kennis met het werk van choreografen van verschillende generaties die deze Hollandse School hebben gecreëerd, dan wel het product ervan zijn. Naast balletten van Hollandse meesters Hans van Manen en Rudi van Dantzig is er een Nederlandse première van de associate artist van Het Nationale Ballet, David Dawson en een wereldpremière van een nieuwe, gezamenlijke choreografie van Wubkje Kuindersma, Remi Wörtmeyer en Ernst Meisner.

TWEE PROGRAMMA'S

Hollandse School is opgedeeld in twee programma’s.

Programma A bestaat uit twee werken op muziek van Beethoven, over wie de Amerikaans-Russische choreograaf George Balanchine ooit zei: ‘Aan Beethoven kan de danskunst zich maar beter niet wagen, zijn muziek valt niet te choreograferen’. Inmiddels hebben heel wat choreografen bewezen dat dit, hoewel niet eenvoudig, wel degelijk mogelijk is. Een van hen is Hans van Manen, die in 1971 zijn Grosse Fuge creëerde, een Beethoven-ballet dat na de première onmiddellijk werd uitgeroepen tot ‘meest belangwekkende Europese choreografie van het decennium’. Grosse Fuge wordt in dit programma gecombineerd met Prometheus, een nieuwe creatie van Wubkje Kuindersma, Remi Wörtmeyer en Ernst Meisner op de enige compositie die Beethoven ooit speciaal voor ballet schreef. 

Programma B toont de Nederlandse première van David Dawsons The Four Seasons. Max Richters sferische bewerking van Vivaldi’s beroemde De vier jaargetijden inspireerde Dawson tot het maken van een groots en uitgesproken atletisch werk met de levenscyclus als onderwerp. The Four Seasons wordt voorafgegaan voor Rudi van Dantzigs beroemde duet Voorbij gegaan dat hij in 1979 creëerde voor het 20-jarig dansersjubileum van Nederlands beroemdste danspaar ooit: Alexandra Radius en Han Ebbelaar.

Programma A 
Grosse Fuge, Hans van Manen/Beethoven
Prometheus, Wubkje Kuindersma, Remi Wörtmeyer, Ernst Meisner/Beethoven (wereldpremière) 

Programma B 
Voorbij gegaan, Rudi van Dantzig/Chopin
The Four Seasons, David Dawson/Max Richter (Nederlandse première)

Achtergrondinformatie

Grosse Fuge, Hans van Manen
Eén brok samengebalde energie

Met Grosse Fuge bewees Hans van Manen in 1971 in één klap dat de opvatting dat Beethovens muziek niet ‘dansbaar’ zou zijn, achterhaald is. ‘Briljant en oogstrelend’, ‘één brok samengebalde energie’, schreef de pers bij recente uitvoeringen van dit zinderende dubbelkwartet, dat tot op de dag van vandaag wereldwijd een van de meest uitgevoerde Van Manen-balletten is. De choreografie voor vier mannen en vier vrouwen bestaat uit twee in elkaar overgaande delen, heel verschillend van karakter, maar die toch samen een harmonisch geheel vormen. In de fuga zijn de spanningen complex en geladen; in de cavatina worden ze lyrisch omspeeld en opgelost. De mannen dragen – naar een ontwerp van Van Manen – in het eerste deel zwarte rokken die hun bewegingen nog feller, nog agressiever maken. De vrouwen liet de choreograaf eruitzien alsof ze net uit hun avondjurk zijn gestapt. 

Prometheus, Wubkje Kuindersma, Ernst Meisner, Remi Wörtmeyer
Goddelijk vuur

Beethoven schreef tijdens zijn leven slechts één balletcompositie, Die Geschöpfe des Prometheus, een allegorisch handelingsballet dat hij in 1801 componeerde in opdracht van het Weense keizerlijke hof. De muziek was een succes, maar van de choreografie is behalve een korte synopsis – over Prometheus die het vuur van de goden steelt om dat aan twee menselijke gestalten te geven – niets bewaard gebleven. In Hollandse School presenteert Het Nationale Ballet de première van een nieuwe, meer abstracte vertaling van Die Geschöpfe des Prometheus, gecreëerd door drie jonge choreografen van naam: Wubkje Kuindersma, Ernst Meisner en Remi Wörtmeyer. In navolging van Hans van Manen, Rudi van Dantzig en Toer van Schayk, die in 1975 gezamenlijk Collective Symphony creëerden, zullen zij ieder een deel van Beethovens ballet voor hun rekening nemen. 

Voorbij gegaan, Rudi van Dantzig
Harmonie en tederheid

Toen Rudi van Dantzig in 1979 Voorbij gegaan voor Alexandra Radius en Han Ebbelaar creëerde, was hun samenwerking op dat moment even ‘oud’ als die met Van Dantzig. Bij de repetities werd Van Dantzig dan ook vooral geleid door nostalgische gedachten over deze twee dansers die hij al vanaf hun kindertijd kende. In de choreografie volgt Van Dantzig de traditionele indeling van de klassieke pas de deux, maar anders dan daarin het geval is, ligt de nadruk in Voorbij gegaan niet op virtuositeit en uiterlijk vertoon, maar op lyrische stemmingsbeelden die vooral harmonie en tederheid uitdrukken. Dat neemt niet weg dat het duet hoge eisen stelt aan de uitvoerenden. De Engelse ballerina Merle Park zei dan ook tegen Radius: ‘You call that a present? It’s a killer!’ 

The Four Seasons, David Dawson
Virtuoze realiteit 

Van associate artist van Het Nationale Ballet, David Dawson, wordt in dit programma de Nederlandse première van The Four Seasons in coproductie met het Semperoper Ballett, gepresenteerd. Dawson staat erom bekend dat hij van zijn dansers een totale overgave vraagt, om zo hen én het publiek mee te kunnen voeren naar een andere, poëtische en tegelijkertijd virtuoze realiteit. 

In zijn choreografie, gezet op Max Richters bewerking van Vivaldi’s beroemde, gelijknamige compositie, toont hij momentopnames van vele levens in constante verandering. In zijn zeer esthetische bewegingstaal en in samenspel met vier in de toneelruimte zwevende objecten vertelt Dawson een eigen, persoonlijk verhaal over het verloop van de seizoenen. Max Richters sprankelende compositie wordt live uitgevoerd door Het Balletorkest.

Biografieën

Hans van Manen (Nieuwer-Amstel, 1932) is vaste choreograaf bij Het Nationale Ballet en wordt internationaal erkend als een van de grootmeesters van het hedendaagse ballet. Inclusief zijn balletten voor televisie heeft hij inmiddels meer dan 150 balletten gecreëerd, alle voorzien van zijn onmiskenbare signatuur. De grote helderheid in structuur als ook de geraffineerde eenvoud van zijn choreografieën leverden hem de bijnaam ‘Mondriaan van de dans’ op. Behalve door Het Nationale Ballet en Nederlands Dans Theater – de twee voornaamste uitvoerders van zijn werk – worden zijn choreografieën door ruim negentig buitenlandse gezelschappen vertolkt. Tot de internationale sterren met wie hij door de jaren heen heeft gewerkt, behoren Anthony Dowell, Marcia Haydée, Natalia Makarova, Rudolf Nureyev, Oeljana Lopatkina en Diana Vishneva. Behalve als choreograaf is Van Manen ook tien jaar uiterst succesvol als fotograaf actief geweest. Zijn werk is in boekvorm gepubliceerd en was te zien op internationale tentoonstellingen.
Van Manen kreeg eind jaren veertig van de vorige eeuw zijn eerste balletlessen van Sonia Gaskell. Zij nam hem in 1951 op in haar groep Ballet Recital. Vervolgens danste Van Manen bij het Ballet van de Nederlandse Opera en Les Ballets de Paris van Roland Petit. In 1955 debuteerde hij als choreograaf met Olé, Olé, la Margarita. Zijn derde creatie, Feestgericht, werd bekroond met de Staatsprijs voor Choreografie. Vanaf 1960 werkte Van Manen afwisselend bij de twee belangrijkste dansgezelschappen van Nederland: hij was gedurende tien jaar mede artistiek-directeur van het Nederlands Dans Theater en daarna achtereenvolgens huischoreograaf van Het Nationale Ballet (1973-1987) en Nederlands Dans Theater (1988-2003). Sinds 2005 is hij wederom als vaste choreograaf verbonden aan Het Nationale Ballet.
Bij zijn vijfenzeventigste verjaardag in 2007 organiseerde Het Nationale Ballet het Hans van Manen Festival, een eerbetoon waarbij twintig van zijn choreografieën werden uitgevoerd door Nederlandse en internationale topgezelschappen en -solisten. Tijdens dit festival werd Van Manen bevorderd tot Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 2000 werd hij onderscheiden met de Erasmusprijs en in 2013 met de Gouden Eeuw Award. Ook werd hij in 2013 benoemd tot beschermheer van de Nationale Balletacademie, onderdeel van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. In 2015 trad Van Manen als lid toe tot de Akademie van Kunsten.
In 2017 werd Van Manen in Montpellier, in aanwezigheid van minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Jet Bussemaker, benoemd tot Commandeur in de Franse Ordre des Arts et des Lettres. Een jaar later ontving hij de Eremedaille voor Kunst en Wetenschap van de Huisorde van Oranje, vanwege ‘zijn enorme bijdrage aan de kunsten in Nederland en het ballet in het bijzonder’.

De Brit David Dawson (Londen, 1972) is een van de meest toonaangevende balletchoreografen van dit moment. Zijn creaties werpen een nieuw licht op de klassieke ballettechniek en zijn oeuvre wordt wereldwijd, door critici en publiek, geprezen. Dawson danste van 1995 tot 2000 bij Het Nationale Ballet en was er van 2004 tot 2006 huischoreograaf. Sinds 2015 is hij als ‘associate artist’ opnieuw verbonden aan het gezelschap. Dezelfde functie bekleedt hij sinds 2000 ook bij het Semperoper Ballett in Dresden. Al eerder, van 2007 tot 2012, was hij huischoreograaf bij dit gezelschap, alsook bij Ballet Vlaanderen in Antwerpen.
Dawsons choreografieën worden in meer dan 25 landen gedanst en staan op het repertoire van topgezelschappen in heel Europa en in Amerika, Azië en Oceanië, waaronder The Royal Ballet en English National Ballet in Londen, het Scottish Ballet, Koninklijk Zweeds Ballet, Staatsballett Berlin, Bayerisches Staatsballett in München, Ballet National de Marseille, Wiener Staatsballett, San Francisco Ballet, Boston Ballet, Pacific Northwest Ballet, Pennsylvania Ballet, Singapore Dance Theatre, West Australian Ballet en Royal New Zealand Ballet. Als eerste Britse choreograaf creëerde Dawson een werk voor het legendarische Marijinski Ballet in Sint-Petersburg, Reverence, waarvoor hij de hoogste Russische theaterprijs kreeg, de Golden Mask Award.
In 2000 maakte Dawson zijn eerste grootschalige choreografie voor Het Nationale Ballet: A Million Kisses to My Skin. Daarna volgden een groot aantal werken voor het gezelschap, vaak met belangrijke nominaties en prijzen tot gevolg. Zo werd hij voor The Grey Area (2002) genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en sleepte hij voor 00:00 (2004) en Overture (2013) nominaties in de wacht voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie. Voor The Gentle Chapters (2006) ontving Dawson zowel de Benois de la Danse Award als de Choo San Goh Award. Edo Wijnen, tweede solist van Het Nationale Ballet, werd voor zijn solorol in Dawsons Citizen Nowhere (2017) genomineerd voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansprestatie en won voor dezelfde rol een jaar later de Alexandra Radius Prijs.

Recente creaties van Dawson bij Het Nationale Ballet zijn het avondvullende Tristan + Isolde (2018) en Requiem (2019). In het Holland Festival 2021 beleeft Dawsons The Four Seasons zijn Nederlandse première, waarvoor hij genomineerd is voor de Saxon Dance Prize. In 2010 werd Dawson voorts genomineerd voor de Britse Critics’ Circle National Dance Award en de Benois de la Dance Award voor zijn herbewerking van Faun(e) voor het English National Ballet. Tot de avondvullende werken die hij creëerde, behoren naast Tristan + Isolde ook eigentijdse interpretaties van Het Zwanenmeer (Scottish Ballet) en Giselle (Semperoper Ballett).
Dawson was onder meer jurylid bij de Benois de la Danse in Moskou en het Dance Open International Ballet Festival in Sint-Petersburg. In 2019 kreeg hij de erefunctie van ‘artistic patron’ bij het Junior Ballet van Antwerpen en die van ‘choreographer laureate’ bij de European School of Ballet in Amsterdam.

De Nederlandse choreografe Wubkje Kuindersma (geboren in Kameroen)is Young Creative Associate bij Het Nationale Ballet. Menselijke verbondenheid, gendergelijkheid en mensenrechten zijn belangrijke thema’s in haar werk en dans is voor Kuidersma een ‘Architecture of Hope’ omdat dans het vermogen heeft mensen universeel met elkaar te verbinden.
Voor haar debuutchoreografie Aquasomnia (2009) kreeg Kuindersma een speciale prijs voor originaliteit van bewegingsvocabulaire tijdens de choreografiewedstrijd U30 in Keulen in 2010. Haar mannenduet Doubleyou, gecreëerd voor het Korzo/NDT-programma Here we live and now, werd in 2016 bekroond met de BNG Bank Dance Award voor choreografisch talent.
Voor Het Nationale Ballet en de Junior Company van Het Nationale Ballet creëerde Kuindersma de afgelopen jaren: Mangåta (2017), Two and Only (2017), Mesmer (2019), Echoes of Tomorrow (2020), Prometheus (2020/2021), Memento (2021) en – in coproductie met het West Australian Ballet – Architecture of Hope (2020). Danser Marijn Rademaker ontving voor zijn rol in Kuindersma’s ook internationaal lovend ontvangen Two and Only een nominatie voor de Prix Benois de la Danse. Sinds 2021 is Kuindersma Young Creative Associate bij Het Nationale Ballet.
Kuindersma creëerde verder werk voor onder meer Noverre van het Stuttgarter Ballett, het Bundesjugend Ballett onder leiding van John Neumeier, Korzo i.s.m. Nederlands Dans Theater, Ballett Dortmund, Hessisches Staatsballett, BalletX, West Australian Ballet, Dansk Danseteater, Ballett Landestheater Coburg, Beijing Dance Academy, Nationale Balletacademie, Codarts en de Philharmonie Luxembourg.
Het toonaangevende Amerikaanse Dance Magazine vermeldde Kuindersma in zijn ‘Top 25 to watch for 2019’, een jaarlijkse lijst van dansers, choreografen en gezelschappen die volgens het tijdschrift de toekomst van het dansvak vertegenwoordigen. In 2019 ontving Kuindersma een nominatie voor de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht, voor jong, veelbelovend talent.

Nederlander Ernst Meisner is een buitengewoon veelzijdig iemand: behalve choreograaf is hij, sinds de oprichting in 2013, artistiek coördinator van de Junior Company van Het Nationale Ballet. Daarnaast is hij sinds 2018 artistiek leider van de Nationale Balletacademie.
Meisner was als danser verbonden aan The Royal Ballet (2000-2010) en Het Nationale Ballet (2010-2013). Al tijdens zijn dansersloopbaan begon hij met choreograferen. Hij maakte diverse werken voor de choreografieworkshop van The Royal Ballet, waaronder het duet What if, dat hij creëerde voor de destijds al veelbelovende dansers Melissa Hamilton en Sergei Polunin. Voor Het Nationale Ballet maakte Meisner in zijn jaren als danser bij het gezelschap onder meer And after we were (2011), de kleutervoorstelling De kleine grote kist (2011), Saltarello (2012) en Het Nationale Canta Ballet (2012).
Begin 2013 creëerde hij Study in Six, op muziek van Jude Vaclavik, voor het New York Choreographic Institute, dat gelieerd is aan het New York City Ballet. Tevens maakte hij choreografieën voor dansfilms van Crystal Ballet en voor Bounden, een dansgame/App van GameOven Studios.
De afgelopen jaren presenteerde Het Nationale Ballet Meisners creaties Axiom of Choice (2014), Merge (2016), In Transit (2017), Impermanence (2018) en Prometheus (2020/2021). Voor de door hem geleide Junior Company van het gezelschap maakte Meisner onder meer Embers (2013), Lollapalooza (2013), No Time Before Time (2016) en Largo (2020). Samen met Marco Gerris van ISH Dance Collective creëerde hij tevens de fantasierijke, veelgeprezen ‘hiphop meets ballet’-producties Narnia: De leeuw, de heks en de kleerkast (2015) en GRIMM (2018), waarin dansers van de Junior Company het podium delen met dansers van ISH.

Australiër Remi Wörtmeyer (Adelaide) trad in 2010 als grand sujet in dienst bij Het Nationale Ballet en werd een jaar later bevorderd tot tweede solist. Sinds 2013 is hij eerste solist bij Het Nationale Ballet.
Remi is opgeleid aan de Australian Ballet School en danste aansluitend bij The Australian Ballet in Melbourne en, gedurende een jaar, bij het American Ballet Theatre in New York. Hij is winnaar van de Walter Burke Award (2005) en won zilver tijdens de achtste Asian Pacific International Ballet Competition in 2001. In 2013 werd hij geëerd met de Alexandra Radius Prijs. Een jaar later ontving hij de publieksprijs tijdens het Dance Open Festival in Sint-Petersburg en in 2016 werd hij tijdens hetzelfde festival uitverkoren tot Mr. Expressivity. Het Britse tijdschrift Dance Europe vermeldde hem in 2017 en 2019 in zijn Critic’s Choice, in de categorie ‘Outstanding performance by a male dancer’.
De afgelopen jaren ontwikkelde Remi zich ook als choreograaf. Hij verzorgde de choreografie voor Homebody en Morning Blossoms van ODD Continent en maakte diverse pas de deux, die regelmatig te zien zijn tijdens internationale balletgala’s. In 2018 ging zijn creatie You Before Me in première tijdens het seizoensopeningsgala van Het Nationale Ballet. In hetzelfde jaar maakte hij ook een choreografie voor Ballet de Catalunya, geïnspireerd op het werk van Piet Mondriaan. In juni 2020 creëerde Remi de choreografie Safe Distance Ballet voor een samenwerking tussen Het Nationale Ballet en G-Star RAW, met als blikvanger een op de anderhalve-meter-samenleving geïnspireerde tutu met een doorsnede van drie meter. Daarnaast heeft Remi nog meer talenten: hij schildert, maakt sculpturen en ontwerpt (ballet)kostuums, en heeft inmiddels diverse exposities op zijn naam staan.

Weinigen hebben zozeer hun stempel op Het Nationale Ballet en de Nederlandse dans gedrukt als Rudi van Dantzig (Amsterdam, 1933-2012). Van Dantzig, choreograaf en schrijver, was twintig jaar lang artistiek leider van Het Nationale Ballet.
Hij begon zijn danscarrière in 1952 bij Sonia Gaskells gezelschap Ballet Recital, een van de voorlopers van Het Nationale Ballet. Na de oprichting in 1961 van Het Nationale Ballet werd hij huischoreograaf bij het gezelschap. In 1965 werd hij opgenomen in de artistieke directie en van 1971 tot 1991 was hij enig artistiek leider van Het Nationale Ballet.
In totaal maakte Van Dantzig ruim vijftig balletten, waarin hij veelal samenwerkte met Toer van Schayk als decor- en kostuumontwerper. Een aantal van zijn werken staat nog altijd op het repertoire van Het Nationale Ballet en van vele buitenlandse gezelschappen. Tot Van Dantzigs bekendste choreografieën behoren Vier letzte Lieder, Monument voor een gestorven jongen, Onder mijne voeten en zijn versies van de avondvullende klassieke balletten Romeo en Julia en Het Zwanenmeer.
Van Dantzig is ook bekend geworden als literair schrijver. Zijn romandebuut was Voor een verloren soldaat; daarna verschenen onder meer Het spoor van een komeet, een boek over zijn herinneringen aan Rudolf Nureyev, en Het leven van Willem Arondéus. Een ander bekend werk is Olga de Haas: een herinnering. In juni 2013 verscheen postuum Herinneringen aan Sonia Gaskell, het boek waaraan hij de laatste jaren van zijn leven wijdde.
Bij zijn 75e verjaardag in 2009 eerde Het Nationale Ballet zijn voormalige artistiek leider met een programma dat aan hem en aan zijn werk gewijd was. In mei 2012 presenteerde Het Nationale Ballet een hommage vanwege zijn overlijden op 19 januari 2012.

Sinds de oprichting in 1965 is Het Balletorkest de trotse begeleidingspartner van Het Nationale Ballet en Nederlands Dans Theater. De werkwijze is uniek in Nederland. Het Balletorkest, met Matthew Rowe als chef-dirigent, bestaat uit een vaste kern van 45 musici, waar nodig ondersteund door hooggekwalificeerde gastspelers. Dit geeft het orkest een uniek karakter: flexibel, dynamisch en van hoge kwaliteit. Het Balletorkest verbindt muziek en dans tot een betoverende ervaring: van klassiek ballet tot moderne dans, van muziekeducatie tot talentontwikkeling. Een optimale synthese tussen muziek en dans, dat is de missie van het orkest. Het orkest beheerst een rijk repertoire, met daarbinnen een prominente plaats voor de parels uit de balletgeschiedenis, zoals Tsjaikovski’s Notenkraker, Le Sacre du Printemps van Stravinsky en Romeo en Julia van Prokofjev. Dit repertoire wordt steeds weer aangevuld met de beste werken van hedendaagse componisten, geselecteerd door de toonaangevende choreografen van vandaag. Daarmee bereikt het orkest dansliefhebbers en liefhebbers van balletmuziek, en tevens kinderen en jongeren. De educatieve projecten van het orkest wonnen meerdere (internationale) prijzen, zoals de Young Audiences Music Award in 2016 voor Creatures, een samenwerking met dansgezelschap ISH.

Credits

Grosse Fuge
choreografie
Hans van Manen
decorontwerp
Jean-Paul Vroom
lichtontwerp
Joop Caboort
kostuumontwerp
Hans van Manen
instudering
Ken Ossola
balletmeester
Jozef Varga
Prometheus
choreografie
Wubkje Kuindersma, Ernst Meisner, Remi Wörtmeyer
decor- en kostuumontwerp
Tatyana van Walsum
lichtontwerp
Carlo Cerri
dramaturgie
Willem Bruls
video-ontwerp
Alessandro Grisendi
balletmeesters
Judy Maelor Thomas, Sandrine Leroy
Voorbij gegaan
choreografie
Rudi van Dantzig
muziek
Fréderic Chopin
kostuumontwerp
Joop Stokvis
lichtontwerp
Jan Hofstra
The Four Seasons
choreografie en concept
David Dawson
muziek
Max Richter
decorontwerp
Eno Henze
kostuumontwerp
Yukimo Takeshima
lichtontwerp
Bert Dalhuysen
assistent choreograaf
Raphaël Coumes-Marquet
balletmeesters
Charlotte Chapellier, Jozef Varga
muzikale begeleiding
Het Balletorkest o.l.v. Marzio Conti
Deze voorstelling is mede mogelijk gemaakt door

Cookies

Onze website maakt gebruik van cookies om zo uw online beleving te vergroten. Meer informatie

Toestaan

Holland Festival gebruikt cookies om u een snellere en betere beleving aan te bieden op deze website. In de cookies worden hele kleine stukjes informatie opgeslagen, zodat onze website acties die u doet kan onthouden. Hierin worden geen persoonsgegevens verwerkt en we kunnen niet achterhalen wie u bent.

Websiteverbeteringen

We gebruiken Google Analytics om het verkeer te meten op onze website. Dit geeft ons inzicht hoe bezoekers onze website gebruiken en geeft ons de mogelijkheden om de website te verbeteren. Daarnaast gebruiken we Google Analytics voor remarketingdoeleinden via Google AdWords.

Informatie delen

We maken gebruik van Facebook, TwitterAddThis en Google Plus zodat u informatie kunt delen met uw vrienden via sociale media.

Video's

Om video's te tonen op onze website wordt een cookie gebruikt om te onthouden waar u bent gebleven tijdens het bekijken van de video.

lees ons cookie beleid

Geen cookie modus

lees ons cookie beleid