Contes Immoraux – Partie 1 : Maison Mère

Phia Ménard, Compagnie Non Nova

Krachtige, poëtische performance over de constructies van de mens

De mens bouwt huizen, maar ook politieke en maatschappelijke structuren. In Maison Mère neemt performancekunstenaar Phia Ménard op een krachtige, poëtische manier de bouwwerken van de mens onder de loep. Ze verschijnt als een punkversie van de beschermgodin Athene en bouwt eigenhandig een Griekse tempel van bordkarton. Haar versie van het beroemde Parthenon is bedoeld als een veilig huis voor de mensheid. Het toont de fundamenten van de westerse samenleving. Tegelijkertijd doet het denken aan de kwetsbare onderkomens van daklozen en vluchtelingen, die, ook in Griekenland, in groten getale Europa binnenkomen. Weerloos tegen de elementen. Zonder een uitgesproken moreel oordeel te vellen, zet Ménard met haar indrukwekkende aanwezigheid en overtuigende beeldtaal een sterk associatieve gedachtestroom in gang over alles wat de mens maakt en breekt.

Achtergrondinformatie

Bij haar bezoek aan Athene in 2017 besefte performancekunstenaar Phia Ménard dat haar positie daar als voorbijganger in schril contrast stond met de rauwe realiteit van de vele vluchtelingen die er aankwamen. Ze was er op uitnodiging van documenta 14. Deze editie van de kunsttentoonstelling stond in het teken van het thema ‘Learning from Athens / Parliament of Bodies.’ Een thema dat was geïnspireerd op de situatie waarin de toegenomen migratie in Europa het falen van moderne, democratische instellingen en een gebrek aan gastvrijheid aan het licht bracht.

Athene
Ménard presenteert zich als een moderne punkversie van de godin Athene - beschermgodin van de stad en godin van de wijsheid, wetenschap en schone kunsten. Zo reflecteert ze op de rol van de Griekse cultuur als voorbeeld voor en beschermer van de Europese democratie. Daarvan is het Parthenon, dat ze eigenhandig bouwt, het ultieme symbool: een huis om de mensen te beschermen. Tegelijkertijd zijn het die Griekse fundamenten waarop de Europese realiteit van vandaag staat te wankelen. Ménard reageert met haar werk op de ontheemde bevolkingsgroepen die daaronder lijden. Ze ziet ‘het verdriet van lichamen die met zichzelf in conflict zijn, gevangen tussen hun verlangen naar individuele vrijheid en de goedkeuring en bevestiging van de maatschappij.’

Identiteit lichaam en materie
Dat een (individueel) lichaam zowel politiek als persoonlijk kan zijn, weet Ménard als geen ander. Ze begon haar carrière in 1995 als circusartiest en ontwikkelde zich tot choreograaf en performancekunstenaar. Sinds zij in 2008 van sekse veranderde, vormen vraagstukken over gender en genderidentiteit een speerpunt in haar werk. Ook haar eigen identiteit als transvrouw speelt een belangrijke rol in haar werk. Niet in de laatste plaats door de manier waarop zij zichzelf presenteert, met een uitgesproken kledingkeuze, houding en manier van bewegen.
In haar werk reflecteert ze altijd op de wisselwerking tussen identiteit, lichaam en materie. Haar bezoek aan Athene versterkte haar zelfbewustzijn. Ze voelde zich ‘een individu, en comfortabel geïnstalleerde kunstenaar, een soort bourgeois, bohemien, Frans persoon. Een vrouw.’ Die ervaring werd het uitgangspunt voor het drieluik Contes Immoraux (‘Immorele verhalen’), waarvan Maison Mère het eerste deel is. 

Biografie

‘Een vrouw. Niets, behalve mijn geboortecertificaat, verraadt mijn lichamelijke migratie. (…) Ik heb ervoor gekozen de koppige rol van opiniemaker op mij te nemen, om te proberen anderen te doen inzien dat het lichaam moet worden gezien als kneedbare materie. Leren is minder conflictueus dan afleren, daar ben ik zeker van. Tijdens een eindeloze adolescentie werd ik gedwongen om mijn gedrag en mijn houding aan te passen aan mijn uiterlijk. De vrouw die ik heimelijk verborgen hield, maakte mij uiteindelijk een volwassene.’
- Phia Ménard

Toen Phia Ménard (Nantes, 1971) als twintigjarige de solo d’Extraballe (1990) van jongleur Jérôme Thomas zag, raakte ze geïnspireerd. Ze volgde cursussen jongleren, hedendaagse dans, mime en acteren. In 1995 sloot ze zich aan bij zijn gezelschap. Ondertussen nam ze vanaf 1997 ook danslessen en trad ze op in korte stukken van dansers en choreografen Hervé Diasnas en Valérie Lamielle. 
In 1998 richtte ze haar eigen gezelschap op: Compagnie Non Nova. Ze begon op een eigenzinnige manier jongleerkunst, dans en theater te vermengen. Na haar debuut Le Grain brak ze in 2001 door met de solo Ascenseur, fantasmagorie pour élever les gens et les fardeaux.  

In 2008 nam haar carrière een nieuwe wending. Ze begint voorstellingen in langere reeksen te maken, over de transformatie van natuurlijke materialen. Het eerste deel van het project I.C.E. (Injonglabilité complémentaire des éléments - ‘Complementaire geboden van de elementen’), P.P.P. (2008) was bovendien haar coming-out werk. Vraagstukken rondom genderidentiteit spelen sindsdien een belangrijke rol in haar werk. 

Vanaf 2016 werkt Ménard aan de reeks Contes Immoraux (‘Immorele Verhalen’), de première van de volledige trilogie staat gepland voor mei 2021. 

Opleiding
1990-1995 Opleiding dans mime acteren / Opleiding jongleren bij Jerome Thomas
1997 dansles Herve Diasnas/Presence Mobility Danse

Belangrijke gebeurtenissen/ voorstellingen
1995-2003 lid van gezelschap Jerome Thomas
1998 Oprichting eigen gezelschap: Compagnie Non Nova
1998 Le Grain
2001 Ascenseur, fantasmagorie pour élever les gens et les fardeaux
2008 bekendmaking van nieuwe genderidentiteit en coming-out voorstelling PPP
2008 I.C.E. (Injonglabilité complémentaire des éléments)
2015 Belle d’Hier
2015-2018 associated artist at the Théâtre Nouvelle Génération - Centre Dramatique National de Lyon au Centre Chorégraphique National de Caen / Basse-Normandie
2017 Contes Immoraux – Partie 1: Maison Mère
2018 Saison Sèche

Prijzen en onderscheidingen
2014 Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettre
2019 Award Le Topor/SACD de “La vie dans tous les sens” / Jury’s Prize in the 53e Belgrade International Theatre Festival 2019

Credits

dramaturgie, regie
Phia Ménard, Jean-Luc Beaujault
scenografie
Phia Ménard
uitvoering
Phia Ménard
geluid
Ivan Roussel
geluidstechniek
Ivan Roussel, Mateo Provost (afwisselend)
toneelmeester
Pierre Blanchet, Rodolphe Thibaud, David Leblanc (afwisselend)
kostuums
Fabrice Ilia Leroy
technische leiding
Olivier Gicquiaud
co-regie, productie, administratie
Claire Massonnet
productieassistent
Clarisse Mérot
communicatie
Adrien Poulard
uitvoerend producent
Compagnie Non Nova
coproductie
documenta 14 - Kassel and Le Carré, Scène nationale et Centre d’Art contemporain of Château-Gontier
met steun van
Compagnie Non Nova – Phia Ménard wordt gesteund door het ministerie van cultuur en communicatie in Frankrijk – DRAC des Pays de la Loire, gemeente Nantes, Conseil Régional des Pays de la Loire en Conseil Départemental de Loire-Atlantique. Het gezelschap ontvangt ook steun van Institut Français en Stichting BNP Paribas
Compagnie Non Nova – Phia Ménard is momenteel associate artist bij Malraux scène nationale Chambery, Savoy, en Théâtre National de Bretagne - Centre Européen Théâtral et Choréographique de Rennes
Deze voorstelling is mede mogelijk gemaakt door

Cookies

Onze website maakt gebruik van cookies om zo uw online beleving te vergroten. Meer informatie

Toestaan

Holland Festival gebruikt cookies om u een snellere en betere beleving aan te bieden op deze website. In de cookies worden hele kleine stukjes informatie opgeslagen, zodat onze website acties die u doet kan onthouden. Hierin worden geen persoonsgegevens verwerkt en we kunnen niet achterhalen wie u bent.

Websiteverbeteringen

We gebruiken Google Analytics om het verkeer te meten op onze website. Dit geeft ons inzicht hoe bezoekers onze website gebruiken en geeft ons de mogelijkheden om de website te verbeteren. Daarnaast gebruiken we Google Analytics voor remarketingdoeleinden via Google AdWords.

Informatie delen

We maken gebruik van Facebook, TwitterAddThis en Google Plus zodat u informatie kunt delen met uw vrienden via sociale media.

Video's

Om video's te tonen op onze website wordt een cookie gebruikt om te onthouden waar u bent gebleven tijdens het bekijken van de video.

lees ons cookie beleid

Geen cookie modus

lees ons cookie beleid