async at the Park Avenue Armory

Ryuichi Sakamoto, Stephen Nomura Schible

Let op: de stream is beschikbaar tot 20:00, begin op tijd met kijken

Gefilmde live-uitvoering van het veelgeprezen soloalbum async

Geïnspireerd door alledaagse geluiden en de natuur componeerde en arrangeerde Ryuichi Sakamoto in 2017 datgene waar hij zelf het liefst naar wilde luisteren. Het werd, zoals hij het noemt, een ‘asynchroon’ album, zonder centraal ritme, waardoor de klanken minder voorspelbaar zijn en er veel ruimte ontstaat voor experiment. async is het eerste soloalbum dat Sakamoto maakte nadat hij herstelde van keelkanker. Het werd een van zijn meest persoonlijke albums, dat door media als Rolling Stone en Pitchfork werd bejubeld als een van de beste releases van 2017.

Een belangrijke inspiratiebron voor async was het werk van filmregisseur Andrej Tarkovski. Sakamoto – die bekend staat om zijn vele filmscores – besloot een soundtrack te maken voor een denkbeeldige Tarkovski-film. Hij gebruikte daarvoor een piano en orkestinstrumenten, maar ook een selectie van unieke akoestische en elektronische geluiden en locatieopnames. Het resultaat is een album met veel aandacht voor de essentie van elk afzonderlijk geluid.

Sakamoto presenteerde het album in 2018 live in de intieme sfeer van de Veteran's Room in de Park Avenue Armory in New York. Stephen Nomura Schible, die op dat moment ook de documentaire Ryuichi Sakamoto: Coda werkte, maakte daar deze filmische opname van.

Achtergrondinformatie

Tijdens het maakproces van het album async werd componist Ryuichi Sakamoto gevolgd door documentairemaker en regisseur Stephen Nomura Schible die, naast de registratie van de albumpresentatie ook de documentaire Ryuichi Sakamoto: Coda over hem maakte. Daarin laat Schible zien hoe Sakamoto te werk gaat in de periode waarin hij tevens herstellende is van keelkanker. In die documentaire vertelt Sakamoto: 'Alle geluiden zijn onvermijdelijk. Elk straatgeluid heeft een reden om er te zijn. Mensen nemen de vrijheid om te bepalen welke geluiden goed en slecht zijn. Iedereen zou naar geluiden moeten luisteren zonder vooroordelen.’ 

Natuurlijk geluid
Sakamoto besteedt veel aandacht aan alledaagse geluiden en geluiden uit de natuur. Hij wordt daarbij geïnspireerd door John Cage die eens zei dat ‘geluiden zichzelf moesten kunnen zijn’ en door filmregisseur Andrej Tarkovski die in zijn films veel aandacht besteedt aan de natuur en natuurlijk geluid. Zo is in Coda onder andere te zien hoe Sakamoto het geluid van ijswater ‘opvist’ van onder het poolijs en hoe hij speelt op een piano die in de buurt van Fukishima door de tsunami werd aangetast, waardoor het geluid door de natuur is vervormd. Deze geluiden komen terug op zijn persoonlijke album async

Sakamoto over async:
‘Voor async heb ik besloten om geen gevestigde muzikale vormen te gebruiken. In een sonate, een vorm die in de achttiende eeuw veel werd gebruikt door Händel en Mozart, is de opbouw erg rigide. Zelfs popsongs hebben een soort vorm. Ik wilde daar niets van gebruiken. Elke track op async is gemaakt met heel spontane vondsten, zonder formele ideeën. Ik wilde de juiste vorm vinden voor elk nummer. Maar bijna elke keer als ik iets maakte, moest ik mezelf afvragen, "wat wil je horen?" Misschien niets, en dat is oké. Mijn verlangen was de enige regel. Mijn solowerk maak ik puur voor mezelf, dus het wordt ook uitsluitend beoordeeld of ik er tevreden mee ben en of ik vind dat ik mezelf naar een ander niveau heb gebracht.’ 

Schible over het maken van de filmopname van de live-uitvoering van async
'Ryuichi is het type performer dat dingen elke keer anders doet. Dus het enige wat we konden doen was bepaalde opstellingen in gedachten houden terwijl we in één take filmden. Ik communiceerde met mijn geweldige team van cameramensen via hun koptelefoons, terwijl ik achter een grote monitor in een aparte kamer werkte. We moesten zijn acties zo goed mogelijk volgen. We probeerden als het ware op de muziek te dansen (...) ik hou ervan om op deze manier te werken als ik optredens film. Ik voel dat het een bepaald soort spanning en diepere realiteit op het scherm brengt.'

Biografieën

In zijn bijna zeventig levensjaren heeft Ryuichi Sakamoto (1952, Tokio) vele muzikale levens doorlopen. Als keyboardspeler en songwriter in Haruomi Hosono’s Yellow Magic Orchestra stond hij aan de wieg van de technopop. Zijn solo-experimenten met het mengen van muziekgenres vanuit de hele wereld en grondige studies van het klassieke impressionisme leidden ertoe dat hij de muziek voor bijna veertig films componeerde in evenzoveel jaar, waaronder Nagisa Oshima’s Merry Christmas, Mr Lawrence (1983), Bernardo Bertolucci’s The Last Emperor (1987) en The Sheltering Sky (1990), en de Oscarwinnende film The Revenant (2015) van Alejandro González Iñárritu. 

Alleen al in de afgelopen twintig jaar schreef hij een multimediale opera, maakte hij van een glazen gebouw een instrument en reisde hij naar het noordpoolgebied om het geluid van smeltende sneeuw op te nemen. Die pioniersgeest is volop hoorbaar op Sakamoto's album async uit 2017 dat een geluidsportret schetst van het verstrijken van de tijd tijdens zijn herstel van keelkanker. ‘Muziek, werk en het leven hebben allemaal een begin en een eind,’ zei Sakamoto begin 2019. ‘Wat ik nu wil maken is muziek die bevrijd is van de beperkingen van de tijd.’ 

Sinds halverwege de jaren negentig besteedt Sakamoto veel tijd aan ecologische en activistische zaken. Dit komt terug in zijn werk, zoals in de opera LIFE (1999). Hij richt liefdadigheidsorganisaties op en organiseert vanaf 2012 het jaarlijks terugkerend muziekevenement NO NUKES, waar vele bekende artiesten, waaronder Kraftwerk, aan deelnemen om te protesteren tegen kernenergie na de ramp in Fukushima. Zijn werk is ondermeer bekroond met een Oscar, twee Golden Globes, een Grammy, de Orde van de Cavaleiro Admissão van de regering van Brazilië en de Ordre des Arts et des Lettres van de regering van Frankrijk.

Stephen Nomura Schible groeide op in Tokio en studeerde Film aan de NYU. Na als assistent van documentairemaker Kazuo Hara (Emperor's Naked Army Marches On) gewerkt te hebben, vertegenwoordigde hij producenten van Japanse films zoals Shinji Aoyama's Eureka en Naomi Kawase's Firefly, en verzorgde hij internationale coproducties zoals H-Story van Nobuhiro Suwa. Ook was hij een van de producenten van Sofia Coppola's Oscarwinnende Lost in Translation, waarbij hij verantwoordelijk was voor alle Japanse aspecten van die productie. Schible regisseerde/produceerde de muziekdocumentaire Eric Clapton: Sessions for Robert J, die werd uitgezonden op BBC en PBS. In 2017 voltooide hij de documentaire Ryuichi Sakamoto: Coda die in première ging op het filmfestival van Venetië.

Credits

regie
Stephen Nomura Schible
director of photography
Tom Richmond, Neo S. Sora
montage
Hisayo Kushida
muziek
Ryuichi Sakamoto
geluidsontwerp/mix
Tom Paul
geluid
Alec Fellman
visuals
Shiro Takatani
programmeur
Satoshi Hama
abstracte beelden
Takashi Makino
regieassistent
Motomu Ishigaki
productieleiding
Kazuko Shingyoku
lijnproducent
Jinn Nishimura
productie
Eric Nyari, Stephen Nomura Schible, Yoshiko Hashimoto
uitvoerend producent
Norika Sora

Cookies

Onze website maakt gebruik van cookies om zo uw online beleving te vergroten. Meer informatie

Toestaan

Holland Festival gebruikt cookies om u een snellere en betere beleving aan te bieden op deze website. In de cookies worden hele kleine stukjes informatie opgeslagen, zodat onze website acties die u doet kan onthouden. Hierin worden geen persoonsgegevens verwerkt en we kunnen niet achterhalen wie u bent.

Websiteverbeteringen

We gebruiken Google Analytics om het verkeer te meten op onze website. Dit geeft ons inzicht hoe bezoekers onze website gebruiken en geeft ons de mogelijkheden om de website te verbeteren. Daarnaast gebruiken we Google Analytics voor remarketingdoeleinden via Google AdWords.

Informatie delen

We maken gebruik van Facebook, TwitterAddThis en Google Plus zodat u informatie kunt delen met uw vrienden via sociale media.

Video's

Om video's te tonen op onze website wordt een cookie gebruikt om te onthouden waar u bent gebleven tijdens het bekijken van de video.

lees ons cookie beleid

Geen cookie modus

lees ons cookie beleid