Tentoonstelling rond belangrijke korte films van Kentridge

William Kentridge – Ten Drawings for Projection

William Kentridge

Eye Filmmuseum toont William Kentridge – Ten Drawings for Projection (1989-2011), een serie waarmee Kentridge in de jaren negentig doorbrak in de internationale kunstwereld. In 2015 schonk hij de serie aan Eye. Het zijn korte filmwerken die bestaan uit houtskooltekeningen waarin Kentridge stukken toevoegt, uitwist en weer overtekent – vaak zonder dit proces te verhullen. De meeste films gaan net als veel van zijn muziektheaterwerk vergezeld van muziek van componist Philip Miller. Ze geven een wijde blik op het oeuvre van Kentridge en een kijkje in het leven in ZuidAfrika na de afschaffing van de apartheid. Ook onderdeel van de tentoonstelling is de recente, op vijf schermen geprojecteerde video-installatie
O Sentimental Machine. De tentoonstelling wordt begeleid door een programma van films, talks en events.

achtergrondinformatie

Films in de serie Drawings for Projection: Johannesburg, 2nd Greatest City After Paris (1989), Monument (1990), Mine (1991), Sobriety, Obesity & Growing Old (1991), Felix in Exile (1994), History of the Main 

Complaint (1996), Weighing and Wanting (1998), Stereoscope (1999), TideTable (2003) en Other Faces (2011). Ook te zien is de installatie O Sentimental Machine (2017) en een selectie van William Kentridge’s wandtapijten.

Meer

biografie

William Kentridge (Johannesburg, Zuid-Afrika, 1955) is internationaal gelauwerd voor zijn tekeningen, films, theater- en operaproducties. Zijn werk komt voort uit een kruisbestuiving tussen media en genres

en onderzoekt de erfenis van kolonialisme en apartheid in de context van het sociaal-politieke landschap van Zuid-Afrika. Zijn esthetiek put uit de vroege filmgeschiedenis, van stopmotion animatie tot ouderwetse special effects. Zijn tekenwerk, met name de dynamiek van een uitgevlakt en opnieuw getekend beeld, is een integraal onderdeel van zijn uitgebreide animatie- en filmpraktijk, waarin de betekenis van de films wordt ontwikkeld tijdens het maakproces. Zijn theateropleiding aan de École Jacques Lecoq in Parijs heeft substantieel bijgedragen aan het maakproces. Kentridges werk is sinds de jaren negentig wereldwijd te zien geweest in musea en galerieën, o.a. bij de Documenta in Kassel, het Museum of Modern Art (New York), het Albertina (Wenen), het Louvre (Parijs), de Whitechapel Gallery (Londen) en het Reina Sofia museum (Madrid). Opera’s zoals Die Zauberflöte van Mozart, De Neus van Sjostakovitsj en Alban Berg’s Lulu waren te zien in de Metropolitan Opera (New York), Teatro Alla Scala (Milaan), English National Opera (Londen), Opera de Lyon, De Nationale Opera (Amsterdam) en andere operahuizen. In de zomer van 2017 ging Wozzeck in première bij de Salzburger Festspiele. De vijf-kanaals video- en geluidsinstallatie The Refusal of Time is gemaakt voor Documenta 13 in 2012. More Sweetly Play the Dance, een acht-kanaals video-installatie, werd voor het eerst getoond in Eye Amsterdam in 2015. Net zoals Notes toward a Model Opera, een projectie op dertien schermen over de Chinese Culturele Revolutie (gemaakt voor een tentoonstelling in Beijing 2015) is dit werk sindsdien in vele steden getoond. Kentridge’s ambitieuze project in de openbare ruimte in Rome, Triumphs and Laments (een 500 meter lange stoet figuren die langzaam verdwijnt onder invloed van vervuiling en bacteriën op een muur langs de Tiber) werd in april 2016 onthuld met een live processie van schaduwfiguren en live muziek van Philip Miller. Het Holland Festival presenteerde van Kentridge in 2010 Telegrams from the Nose en in 2012 Refuse the hour. In 2014 stond zijn Winterreise in het festival. In 2015 regisseerde hij de opera Lulu van Alban Berg bij De Nationale Opera, in coproductie met het Holland Festival. Dit jaar is William Kentridge een van de twee associate artists van het Holland Festival.

Meer

CREDITS

Concept
William Kentridge

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR