The Invisible Exhibition

Zuid-Afrikaanse beeldend kunstenaars creeerden virtuele objecten voor The Invisible Exhibition. Met behulp van Tilt Brush, een app waarmee ze in 3D levensgrote kunstwerken ‘schilderden’, maakten ze ieder hun eigen werk voor deze gezamenlijke, gratis te bezoeken augmented reality-tentoonstelling. Werk van onder meer Deborah Bell, Mbongeni Fakudze, Stephen Hobbs en Frederick Clarke is te zien. Ook worden een aantal 360-graden-films vertoond, exclusief te ervaren met een Oculus Go Virtual Headset, waarmee de kijker 360 graden in het rond kan kijken. Een van de films is Love Songs From The Last Century van William Kentridge, een film die de kijker in een panoramisch houtskoollandschap plaatst, waarin zinnen, dreigende silhouett en en vreemde voorwerpen verschijnen en weer verdwijnen.

achtergrondinformatie

Frascati-programma associate artists

Twee weken lang is theater Frascati het ‘huis’ van William Kentridge en Faustin Linyekula. Naast werk van henzelf en van makers

die hen inspireren is er veel ruimte voor werk dat ontstond in hun studio’s. Deze presentaties geven zicht op wat de functie en het belang is van Kentridges The Centre for the Less Good Idea en Linyekula’s Studios Kabako. In het theater is een uniek en spannend programma te zien waarin de grenzen tussen de kunstvormen geslecht worden. Daarnaast organiseren we een reeks debatten die we The Welcome Table noemen, over ook in Nederland actuele thema’s uit de voorstellingen.

Met The Centre for the Less Good Idea en Studios Kabako willen Kentridge en Linyekula (podium)kunstenaars, zowel jonge als meer ervaren makers, de ruimte, mogelijkheden en inspiratie bieden om te werken aan een oeuvre. Voor Amsterdam selecteerden ze werk op verschillende gronden: Linyekula biedt twee jonge makers de gelegenheid om nieuw werk als work-in-progress te toetsen aan het Nederlandse publiek; Kentridge koos presentaties uit alle seizoenen die tot nu toe in The Centre werden georganiseerd.

 

Kies één of meer programmaonderdelen en laat u verrassen door voorstellingen die niet alleen een nieuw perspectief toevoegen aan het kunstenaarschap van Kentridge en Linyekula, maar ook nieuwe verhalen vertellen – van politiek doordrongen beschouwingen, uitzonderlijke jeugdherinneringen en pogingen om nieuwe mythen te creëren voor een nieuwe tijd.

Meer

biografie

William Kentridge (Johannesburg, Zuid-Afrika, 1955) is internationaal gelauwerd voor zijn tekeningen, films, theater- en operaproducties. Zijn werk komt voort uit een kruisbestuiving tussen media en genres

en onderzoekt de erfenis van kolonialisme en apartheid in de context van het sociaal-politieke landschap van Zuid-Afrika. Zijn esthetiek put uit de vroege filmgeschiedenis, van stopmotion animatie tot ouderwetse special effects. Zijn tekenwerk, met name de dynamiek van een uitgevlakt en opnieuw getekend beeld, is een integraal onderdeel van zijn uitgebreide animatie- en filmpraktijk, waarin de betekenis van de films wordt ontwikkeld tijdens het maakproces. Zijn theateropleiding aan de École Jacques Lecoq in Parijs heeft substantieel bijgedragen aan het maakproces. Kentridges werk is sinds de jaren negentig wereldwijd te zien geweest in musea en galerieën, o.a. bij de Documenta in Kassel, het Museum of Modern Art (New York), het Albertina (Wenen), het Louvre (Parijs), de Whitechapel Gallery (Londen) en het Reina Sofia museum (Madrid).

 

Opera’s zoals Die Zauberflöte van Mozart, De Neus van Sjostakovitsj en Alban Berg’s Lulu waren te zien in de Metropolitan Opera (New York), Teatro Alla Scala (Milaan), English National Opera (Londen), Opera de Lyon, De Nationale Opera (Amsterdam) en andere operahuizen. In de zomer van 2017 ging Wozzeck in première bij de Salzburger Festspiele. De vijf-kanaals video- en geluidsinstallatie The Refusal of Time is gemaakt voor Documenta 13 in 2012. More Sweetly Play the Dance, een acht-kanaals video-installatie, werd voor het eerst getoond in Eye Amsterdam in 2015. Net zoals Notes toward a Model Opera, een projectie op dertien schermen over de Chinese Culturele Revolutie (gemaakt voor een tentoonstelling in Beijing 2015) is dit werk sindsdien in vele steden getoond. Kentridge’s ambitieuze project in de openbare ruimte in Rome, Triumphs and Laments (een 500 meter lange stoet figuren die langzaam verdwijnt onder invloed van vervuiling en bacteriën op een muur langs de Tiber) werd in april 2016 onthuld met een live processie van schaduwfiguren en live muziek van Philip Miller. Het Holland Festival presenteerde van Kentridge  in 2010 Telegrams from the Nose en in 2012 Refuse the hourIn 2014 stond zijn Winterreise in het festival. In 2015 regisseerde hij de opera Lulu van Alban Berg bij De Nationale Opera, in coproductie met het Holland Festival. Dit jaar is William Kentridge een van de twee associate artists van het Holland Festival.

Meer

CREDITS

concept
o.a. William Kentridge
curator
Bronwyn Lace

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR