Energieke dans en wonderlijk associatieve Kentridge

Enyangeni / Ursonate

William Kentridge, Nhlanhla Mahlangu

‘Enyangeni’ betekent in het Zoeloe zoiets als ‘opstijgen’ en verwijst daarbij naar de maan. Choreograaf en componist Nhlanhla Mahlangu regisseert met Enyangeni een emotionele reis waarin de verticale beweging centraal staat. Drie danseressen en zes mannelijke muzikanten spelen een provocatieve, energieke performance van dit Zuid-Afrikaanse multitalent. William Kentridge brengt aansluitend zijn eigen interpretatie van de Ursonate. Hij nam het beroemde klankdicht uit 1932 van de Duitse Kurt Schwitters als vertrekpunt voor een vrolijke performance. Voor de scène waarin Schwitters de uitvoerder uitdaagt om zijn eigen creativiteit te tonen, laat Kentridge een aantal hulptroepen aanrukken.

achtergrondinformatie

Frascati-programma associate artists

Twee weken lang is theater Frascati het ‘huis’ van William Kentridge en Faustin Linyekula. Naast werk van henzelf en van makers

die hen inspireren is er veel ruimte voor werk dat ontstond in hun studio’s. Deze presentaties geven zicht op wat de functie en het belang is van Kentridges The Centre for the Less Good Idea en Linyekula’s Studios Kabako. In het theater is een uniek en spannend programma te zien waarin de grenzen tussen de kunstvormen geslecht worden. Daarnaast organiseren we een reeks debatten die we The Welcome Table noemen, over ook in Nederland actuele thema’s uit de voorstellingen.

Met The Centre for the Less Good Idea en Studios Kabako willen Kentridge en Linyekula (podium)kunstenaars, zowel jonge als meer ervaren makers, de ruimte, mogelijkheden en inspiratie bieden om te werken aan een oeuvre. Voor Amsterdam selecteerden ze werk op verschillende gronden: Linyekula biedt twee jonge makers de gelegenheid om nieuw werk als work-in-progress te toetsen aan het Nederlandse publiek; Kentridge koos presentaties uit alle seizoenen die tot nu toe in The Centre werden georganiseerd.

 

Kies één of meer programmaonderdelen en laat u verrassen door voorstellingen die niet alleen een nieuw perspectief toevoegen aan het kunstenaarschap van Kentridge en Linyekula, maar ook nieuwe verhalen vertellen – van politiek doordrongen beschouwingen, uitzonderlijke jeugdherinneringen en pogingen om nieuwe mythen te creëren voor een nieuwe tijd.

 

 

Meer

biografieën

William Kentridge (Johannesburg, Zuid-Afrika, 1955) is internationaal gelauwerd voor zijn tekeningen, films, theater- en operaproducties. Zijn werk komt voort uit een kruisbestuiving tussen media en genres

 en onderzoekt de erfenis van kolonialisme en apartheid in de context van het sociaal-politieke landschap van Zuid-Afrika. Zijn esthetiek put uit de vroege filmgeschiedenis, van stopmotion animatie tot ouderwetse special effects. Zijn tekenwerk, met name de dynamiek van een uitgevlakt en opnieuw getekend beeld, is een integraal onderdeel van zijn uitgebreide animatie- en filmpraktijk, waarin de betekenis van de films wordt ontwikkeld tijdens het maakproces. Zijn theateropleiding aan de École Jacques Lecoq in Parijs heeft substantieel bijgedragen aan het maakproces. Kentridges werk is sinds de jaren negentig wereldwijd te zien geweest in musea en galerieën, o.a. bij de Documenta in Kassel, het Museum of Modern Art (New York), het Albertina (Wenen), het Louvre (Parijs), de Whitechapel Gallery (Londen) en het Reina Sofia museum (Madrid).

Opera’s zoals Die Zauberflöte van Mozart, De Neus van Sjostakovitsj en Alban Berg’s Lulu waren te zien in de Metropolitan Opera (New York), Teatro Alla Scala (Milaan), English National Opera (Londen), Opera de Lyon, De Nationale Opera (Amsterdam) en andere operahuizen. In de zomer van 2017 ging Wozzeck in première bij de Salzburger Festspiele. De vijf-kanaals video- en geluidsinstallatie The Refusal of Time is gemaakt voor Documenta 13 in 2012. More Sweetly Play the Dance, een acht-kanaals video-installatie, werd voor het eerst getoond in Eye Amsterdam in 2015. Net zoals Notes toward a Model Opera, een projectie op dertien schermen over de Chinese Culturele Revolutie (gemaakt voor een tentoonstelling in Beijing 2015) is dit werk sindsdien in vele steden getoond. Kentridge’s ambitieuze project in de openbare ruimte in Rome, Triumphs and Laments (een 500 meter lange stoet figuren die langzaam verdwijnt onder invloed van vervuiling en bacteriën op een muur langs de Tiber) werd in april 2016 onthuld met een live processie van schaduwfiguren en live muziek van Philip Miller. Het Holland Festival presenteerde van Kentridge  in 2010 Telegrams from the Nose en in 2012 Refuse the hour. In 2014 stond zijn Winterreise in het festival. In 2015 regisseerde hij de opera Lulu van Alban Berg bij De Nationale Opera, in coproductie met het Holland Festival. Dit jaar is William Kentridge een van de twee associate artists van het Holland Festival.

 

Nhlanhla Mahlangu is een Zuid-Afrikaanse zanger, theatermaker, componist, danser en docent, afgestudeerd aan Moving into Dance, Mophatong. Onlangs heeft Mahlangu zijn aandacht gericht op het vertalen van zijn productieve, internationale carrière naar een Master of Arts bij de faculteit Creative Research aan de Universiteit van Witwatersrand. Mahlangu is een interdisciplinaire kunstenaar die bekend staat om origineel, complex en hedendaags werk dat is geworteld in traditionele vormen.

Mahlangu, geboren in Pholapark Squatter Camp in Zuid-Afrika ten tijde van de apartheid eind jaren 70, begon zijn opleiding in de jaren 80 en was getuige van de conflicten tussen het Afrikaans Nationaal Congres, Inkatha Freedom Party en ‘The Third Force’. Zijn baanbrekende werk Chant is door deze ervaringen gevormd.

Naast zijn werk in hedendaagse dans en muziek wordt Mahlangu gevierd om zijn gebruik van isicathamiya, een a capella-achtige muzikale vorm die vocalen en beweging combineert. Mahlangu gebruikt deze zangvorm als een manier om de geschiedenis van Zuid-Afrika te verwerken, in het bijzonder de benarde situatie van migranten. Zijn voorstellingen pogen sociale samenhang op te bouwen, de wonden van het verleden te genezen en veerkracht in het nieuwe democratische Zuid-Afrika aan te moedigen.

Nhlanhla Mahlangu’s werk wordt altijd vooraf gegaan door ondervraging, verwoording, ontwikkeling en onderzoek. Hij heeft een uitzonderlijke positie verworven door zijn cruciale samenwerkingen met onder anderen William Kentridge, Robyn Orlin, Richard Cock, Gregory Vuyani Maqoma, Sylvia Glasser, Vincent Mantsoe, Jay Pather, James Ngcobo, Victor Ntoni, Hugh Masekela, evenals met zijn koormuziek en zijn Hlabelela Ensemble. Mahlangu won de Naledi-prijs voor beste choreograaf in 2017.

 

Meer

CREDITS

Enyangeni
regie
Nhlanhla Mahlangu
coregie
Gerard Bester
performers
Xolisile Bongwana, Thabang Mkhwanazi, Simphiwe Bonongo, Sbusiso Shozi, Penwell Langa, Gregory K. Mabusela, Lulu Mlangeni, Teresa Phuti Mojela, Thandazile Sonia Radebe
kostuums
Noluthando Lobese
licht
Wesley France
Ursonate
concept, uitvoering
William Kentridge
videomontage
Zana Marović
licht
Wesley France

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR