The Public Theater Production of

The Gabriels

Election Year in the Life of one Family

Richard Nelson, The Public Theater

Dit is een voorstelling uit het archief van Holland Festival

‘The Best Theater of 2016’ – The New York Times

Het Holland Festival presenteert The Gabriels: Election Year in the Life of One Family van The Public Theater. Het is de veelgeprezen driedelige theatermarathon van schrijver en regisseur Richard Nelson, winnaar van een Tony Award in 2000. De voorstelling volgt de levens van een doodgewone, allesbehalve perfecte Amerikaanse familie in real time tijdens het turbulente verkiezingsjaar in 2016. Geschiedenis, geld, politiek, kunst en cultuur komen stuk voor stuk ter sprake aan de keukentafel in deze ontroerende en onvergetelijke trilogie over een familie die feest viert, herinneringen ophaalt en wacht tot de wereld gaat veranderen. 

schema
deel 1: 15:00-16:45
deel 2: 17:30-19:15
deel 3: 21:00-22:45

Programma

Achtergrondinformatie

Auteur en regisseur Richard Nelson situeert zijn trilogie over de familie Gabriel in de omgeving die hij het beste kent: zijn woonplaats Rhinebeck, een plaatsje met een paar duizend inwoners, dat op zo’n 160 kilometer boven New York vredig aan de Hudson rivier ligt. Rhinebeck is zo’n plek die door de 

New York Times ooit als ‘de stad die de tijd vergat’ werd betiteld, een stadje dat zijn 17e eeuwse Nederlandse origine nog altijd tot uiting laat komen in de jaarlijks gevierde ‘Sinterklaas Festivities’.

 

Al eerder gebruikte Nelson dit stadje voor een vierluik over de familie Apple, met als ondertitel Scenes from Life in the Country. In de vier stukken die hij tussen 2010 en 2013 voor het Public Theater schreef, vormen politieke en historische gebeurtenissen de achtergrond voor de gesprekken van een hechte, liberale familie aan de keukentafel. Zo uiten de familieleden in het  eerste deel, Hopey Changey, net zo vrij hun zorgen over het gebrek aan vooruitgang na twee jaar Obama,  als over de gezondheid van een dierbare oom. En ieder stuk ging in première op de dag waarop het daadwerkelijk ook speelt: op de dag van de Amerikaanse congresverkiezingen in 2010, op 11 september 2011, tien jaar na de aanslagen op het World Trade Centre, op de dag dat Obama herkozen werd in 2012 en op 22 november 2013, 50 jaar na de moord op Kennedy.

 

Voor The Gabriels, een familie die al generaties lang in Rhinebeck woont, verplaatst Nelson de handeling naar een huis, een straat verderop. Waar de Apple-stukken een periode van vier jaar beslaan, spelen de delen over de familie Gabriel in één jaar, op drie specifieke avonden, tijdens de negen maanden van de afgelopen Amerikaanse presidentsverkiezingen. Het eerste deel, Hungry, speelt op de vrijdag na ‘Super Tuesday’ wanneer de voorverkiezingen op volle toeren draaien. What Did You Expect?, het tweede deel, mid-September, wanneer de algemene verkiezingscampagnes op volle toeren draaien en Women of a Certain Age op de verkiezingsdag zelf.  Op die dagen bleef Nelson vaak nog die tot ‘s middags teksten toevoegen en wisten bij de eerste uitvoering noch de acteurs, noch het publiek hoe de wereld er na die avond uit zou zien.

 

Voor Nelson is het persoonlijke politiek. Beide families worstelen met thema’s als ouderenzorg, gentrificatie - ook in Rhinebeck -  of het aflossen van de hypotheek. De Gabriels zijn een voorbeeld (en soms slachtoffer) van wat er in het land aan de hand is, maar het blijft hun leven dat centraal staat, niet de verkiezingen. Niet voor niets plaatst hij de familie in de keuken, waar in real time een maaltijd wordt bereid: alleen de mens bereidt zijn eten. Dat maakt koken tot wellicht de meest menselijke van alle handelingen en de keuken meer dan een toevallige ontmoetingsplek voor een stuk over mensen en hun dagelijkse beslommeringen.

 

De regie van Nelson is uitgesproken naturalistisch, waardoor het publiek het gevoel krijgt  als luistervink aanwezig te zijn bij familiezaken. Het roept de soms komische droefheid van Tsjechov in gedachten, waar niet groot uitgespeelde conflicten, maar juist de nuances, de stiltes en kleine trillingen de spanning en innerlijke doodsangst verraden. Nelson gebruikt niet het woord als wapen en schrijft geen politieke manifesten, maar biedt een plek om samen te komen. Hij portretteert de wereld en de mens zoals die zijn, niet zoals we zouden willen dat ze zijn. Met The Gabriels krijgen we een glimp van een Amerika te zien dat haaks staat op het beeld dat we uit de media kennen, met gewone echte mensen, die net als wij worstelen met de wereld waarin ze leven. 

Meer

Focus: democratie

Een aantal festivalkunstenaars kijkt dit jaar naar de problemen waar westerse democratische landen mee te maken hebben. De Franse filosoof Alexis de Tocqueville bewonderde de democratie vanwege de maatschappelijke gelijkheid. Ook zag hij de gevaren ervan.



Regisseur Romeo Castellucci maakt dit jaar Democracy in America, naar het gelijknamige boek (1835) van De Tocqueville. In The Gabriels beschouwt regisseur Richard Nelson het afgelopen Amerikaanse verkiezingsjaar door de ogen van een doodgewone familie. Andere kunstenaars richten zich op de problematiek in democratische naties, zoals de vluchtelingenkwestie in de voorstellingen van regisseurs Dieudonné Niangouna en ThomasBellinck. Weer anderen tonen de dreiging van geweld (Demolishing everything with amazing speed), tirannie (Octavia) of het vormgeven aan activisme (The Tempest Society). Filmregisseur Julian Rosefeldt kijkt in Manifesto naar de relatie tussen kunst en samenleving.

We presenteren twee nationale theaterhuizen met elk een eigen staat van de natie: My Country van het National Theatre uit Londen en The Nation van Het Nationale Theater uit Den Haag. Beide voorstellingen tonen een verscheurd land waarin niemand, van politici tot burgers, verantwoordelijkheid lijkt te durven nemen. Ten slotte zijn er voorstellingen waarin democratie in de vorm is doorgevoerd: het publiek kan – als het dat wil – actief betrokken worden, als voorbijganger, deelnemer of activist. Deze kunstenaars moedigen het publiek aan om de aloude hiërarchie tussen het publiek en de artiesten ter discussie te stellen.

Meer

Biografieën

The Public Theater, geleid door artistiek directeur Oskar Eustis en uitvoerend directeur Patrick Willingham, is het enige theater in New York dat zowel Shakespeare als andere klassiekers, musicals en hedendaags en experimenteel theater produceert. Eustis, inmiddels 

tien jaar bij The Public Theater, initieerde een reeks nieuwe initiatieven om nieuw publiek aan te spreken, zoals Public Lab, Public Studio, Public Forum, Public Works en Mobile Unit. The Public Theater zet het werk van zijn oprichter, Joe Papp, voort door theater te presenteren als essentiële vorm van cultuur; in staat om dialogen aan te gaan over de belangrijke onderwerpen in het nieuws. De groep maakt al zestig jaar theater voor een grote en diverse achterban in New York City. Tegenwoordig speelt de groep op een grote verscheidenheid aan plekken, inclusief het legendarische gebouw op Astor Place, dat vijf theaters en Joe’s Pub herbergt, het Delacorte Theater in Central Park, waar het gratis Shakespeare in the Park plaatsvindt, en de Mobile Unit, waarmee Shakespeare naar nieuw publiek in de vijf wijken van New York wordt gebracht. De brede programmering van The Public Theatre omvat het gratis evenement Shakespeare in the Park, hoeksteen in de voor iedereen toegankelijke programmering van de groep; Public Works, een initiatief dat ontworpen is om nieuwe manieren van samenwerken te cultiveren en elk jaar kunstenaars, publiek en gemeenschappen met elkaar te verbinden; en talentontwikkelingstrajecten zoals de Emerging Writers Group en de serie Public Forum. The Public Theater staat op grond van de gemeente New York en wordt jaarlijkse ondersteund door de New York City Department of Cultural Affairs. In 2012 is het legendarische gebouw op Astor Place verbouwd om een fysieke ruimte te creëren voor nieuwe dialogen en betere toegankelijkheid voor het publiek en kunstenaars – een van de speerpunten van de groep. Daarvoor is de ingang aan de straatkant verder opengemaakt en de lobby veranderd in een publiek plein voor kunstenaars, studenten en publiek. The Public Theater staat op dit moment op Broadway met de succesvolle, Tony Award winnende musical Hamilton van Lin-Manuel Miranda. The Public Theater won 59 Tony Awards, 168 Obie Awards, 53 Drama Desk Awards, 54 Lortel Awards, 32 Outer Critics Circle Awards, 13 New York Drama Critics Awards en vijf Pulitzer Prizes. 

 

Richard Nelson (Chicago, 1950) is regisseur en toneelschrijver. Bij het Public Theater maakte hij The Apple Family Plays: Scenes from Life in the Country (That Hopey Changey Thing, Sweet and Sad, Sorry, Regular Singing) en Conversations in Tusculum. Ander werk is: Oblivion, Nikolai and the Others, Goodnight Children Everywhere (Olivier Award voor beste toneelstuk), Two Shakespearean Actors, Some American Abroad, Madame Melville, New England, Frank’s Home, Rodney’s Wife, Franny’s Way, The General from America en The Vienna Notes. Hij maakte ook musicals, waaronder: James Joyce’s The Dead, waarvoor hij een Tony Award won, en My Life with Albertine. Zijn films: Hyde Park on Hudson, Ethan Frome en Sensibility and Sense. Hij ontving de PEN/Laura Pels Master Playwright Award en een Academy Award van de American Academy of Arts and Letters. Hij is een speciale gast bij de Royal Shakespeare Company, dat tien van zijn stukken produceerde.

 

Meer

CREDITS

regie
Richard Nelson
decor
Susan Hilferty, Jason Ardizzone-West
licht
Jennifer Tipton
geluid
Scott Lehrer, Will Pickens
kostuums
Susan Hilferty
cast
Meg Gibson, Lynn Hawley, Roberta Maxwell, Maryann Plunkett, Jay O. Sanders, Amy Warren
productie
The Public Theatre
stage manager
Jared Oberholtzer
tour manager
Rebecca Sherman
production manager
Jeff Harris
regie assistent
Sasha Bischoff
medewerker kostuums
Mark Koss
lichtassistent
Caitlin Smith-Rapoport
geluidstechniek
Laura Brauner
Shelly Vance
leiding rekwisieten/garderobe
piano on tape
Dan Lipton
viool speler
Dana Lyn
pers en marketing
Candi Adams en Jared Fine