Muziektheater over de westerse migratiemachine

Simple as ABC #2: Keep Calm & Validate

Thomas Bellinck

Wie bepaalt welke vluchtelingen in Europa mogen blijven en welke we terugsturen? Dat wordt bepaald door datamanagement, met behulp van algoritmes en tal van grens- en datamanagers in de controlekamers van Fort Europa. De Belgische theatermaker Thomas Bellinck legt bloot hoezeer die technologie ons heeft vervreemd van het leed van mensen op de vlucht. Bellinck ging op onderzoek uit in de grensgebieden van Europa. Aan de hand van zijn soms absurde bevindingen maakte hij Simple as ABC #2: Keep Calm & Validate, afwisselend komisch en schrijnend muziektheater over de uitbesteding van ons ongemak over sociale sortering.

Programma

Achtergrondinformatie

Simple as ABC #2: Keep Calm & Validate is een documentaire muziektheatervoorstelling over digitaal migratiemanagement en het uitbesteden van ons ongemak over sociale sortering. In voorbereiding op de voorstelling trok theatermaker Thomas Bellinck 

naar Lesbos. Thomas Bellinck: ‘In februari 2016 bezocht ik Mytilini, de hoofdstad van Lesbos. De oude haven ademde een soort opgeluchte verwondering. Het was warm en windstil, maar er was al dagen geen enkele boot gespot. Op de terrassen werd wild gespeculeerd over waarom de instroom was opgedroogd. Ik had afgesproken met een hulpverlener, die zich uitgebreid excuseerde omdat er die dag niks te beleven viel. Ik antwoordde onhandig dat dat op zich toch positief was. De hulpverlener herinnerde zich de schip- en wolkbreuken van december. De duizenden lichamen die urenlang, soms dagenlang voor de registratietent stonden gerangeerd. Tot ze werden gescreend en gedigitaliseerd, als leesbare dragers van meetbare identiteiten.

 

Jaren geleden raakte ik als student in Brussel betrokken bij een hongerstaking van 103 geïllegaliseerde migranten. Die hongerstaking duurde 60 dagen en heeft zich in mijn ziel gekerfd: de geur van schimmel, lege magen, oploskoffie en elektrische branders, het zoemen van de buislampen, de hoofdpijn, de constipatie, de glucosecoma’s. Daar, in die onderbelichte, ondergrondse garage werd ik voor het eerst rechtstreeks geconfronteerd met de lichamelijkheid van sociale sortering. Met hoe de grens dikwijls geen kwestie is van geografie, maar van biologie.

 

Filosoof Grégoire Chamayou beschrijft het hedendaagse illegaliseringsproces dat staatlozen buiten het systeem van legale bescherming plaatst: niet omdat ze een overtreding hebben begaan, maar omdat ze zelf de overtreding zijn, louter door op het territorium van de natiestaat aanwezig te zijn.

 

Wat huldigen wij graag het beeld van Fort Europa: voor oud-rechts een niet-verwezenlijkte wensdroom, voor oud-links een reeds voltrokken nachtmerrie. Fort Europa: met zijn netjes te kalkeren buitengrens en zijn iconisch, geëlektriseerd hekwerk. Maar de grens ligt al lang niet meer op de grens. De grens is overal. Op de doorligmatras van een geïllegaliseerde hongerstaker in Brussel. In een glazen toren in Warschau die, naast een bank, de situation room huisvest van Frontex, de Europese grens- en kustwacht. In een skidorp in de Oostenrijkse Alpen, waar de back-ups rusten van de Europese vingerafdruk-, Schengen- en Visa- databanken. In een omloopbaan rond de aarde, waar weersatellieten niet alleen de aardopwarming, maar ook migratiestromen in kaart brengen. Europa is geen fort. De grens is geen muur. De grens is een mensgekweekte genetische parasiet, die muteert, verschuift en besmet. Die soms de dood tot gevolg heeft. En die, als zijn gastlichaam hem overleeft, van generatie op generatie wordt doorgegeven.’

 

Dit is een fragment uit een tekst die Thomas schreef in opdracht van het internationaal kunstenfestival NEXT voor de Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai.

 

Simple as ABC #2: Keep Calm & Validate gaat op 10 mei 2017 tijdens het Op.Recht.Mechelen festival in wereldpremière in NONA, Mechelen (B). 

Meer

Focus: democratie

Een aantal festivalkunstenaars kijkt dit jaar naar de problemen waar westerse democratische landen mee te maken hebben. De Franse filosoof Alexis de Tocqueville bewonderde de democratie vanwege de maatschappelijke gelijkheid. Ook zag hij de gevaren ervan.

Regisseur Romeo Castellucci maakt dit jaar Democracy in America, naar het gelijknamige boek (1835) van De Tocqueville. In The Gabriels beschouwt regisseur Richard Nelson het afgelopen Amerikaanse verkiezingsjaar door de ogen van een doodgewone familie. Andere kunstenaars richten zich op de problematiek in democratische naties, zoals de vluchtelingenkwestie in de voorstellingen van regisseurs Dieudonné Niangouna en Thomas Bellinck. Weer anderen tonen de dreiging van geweld (Demolishing Everything with Amazing Speed), tirannie (Octavia) of het vormgeven aan activisme (The Tempest Society). Filmregisseur Julian Rosefeldt kijkt in Manifesto naar de relatie tussen kunst en samenleving.
We presenteren twee nationale theaterhuizen met elk een eigen staat van de natie: My Country van het National Theatre uit Londen en The Nation van Het Nationale Theater uit Den Haag. Beide voorstellingen tonen een verscheurd land waarin niemand, van politici tot burgers, verantwoordelijkheid lijkt te durven nemen. Ten slotte zijn er voorstellingen waarin democratie in de vorm is doorgevoerd: het publiek kan – als het dat wil – actief betrokken worden, als voorbijganger, deelnemer of activist. Deze kunstenaars moedigen het publiek aan om de aloude hiërarchie tussen het publiek en de artiesten ter discussie te stellen.

Meer

Biografieën

Thomas Bellinck is theatermaker en kunstenaar. In 2009 studeerde hij af als regisseur aan de drama-opleiding van het RITCS in Brussel. Datzelfde jaar werd hij geselecteerd voor Het Theaterfestival 2009 met een politieke actie met hongerstakende migranten en maakte 

hij samen met Ewout D'Hoore en gedetineerden van de Leuvense Hulpgevangenis de voorstelling Heroes and Villains. Met Jeroen Van der Ven richtte hij in 2010 het theatergezelschap Steigeisen op. Hij maakte de voorstellingen Fobbit, Billy, Sally, Jerry and the .38 Gun, Lethal Inc., De Onkreukelbare en Memento Park. In 2011 werd Lethal Inc. geselecteerd voor Het Theaterfestival 2011. Bellinck was ook te zien als speler in verschillende voorstellingen van het Nieuwpoorttheater, Theater Antigone, 't Arsenaal en Muziektheater LOD. In 2013 bouwde hij Domo de Eŭropa Historio en Ekzilo (KVS), een futuristisch-historisch museum over het leven in de voormalige Europese Unie. Het museum werd geselecteerd voor het Internationale Filmfestival in Rotterdam, de Wiener Festwochen en Het Theaterfestival 2014. Naar aanleiding van Domo de Eŭropa Historio en Ekzilo kreeg Thomas een RITCS Alumni Award uitgereikt. In 2016 was de tentoonstelling opnieuw te zien in Athene en Wiesbaden. In 2015 startte hij het project Simple as ABC, een reeks voorstellingen en installaties over de Westerse ‘migratiemachine’.

 

Joris Blanckaert (1976) studeerde jazzaccordeon aan het Gentse conservatorium bij Rony Verbiest, en compositie bij Frank Nuyts. In 2011 studeerde hij af en ondertussen is hij actief als muzikant en componist bij onder andere Bal des boiteux en de bOOmfanfare. Blanckaert componeert voor uiteenlopende bezettingen en producties en is tevens componist en artistiek leider bij het muziektheater collectief Fosfor. Hij werkt samen met verschillende ensembles als Spectra, Emanon, Arsis4. Sinds 2009 voert hij experimenteel onderzoek uit naar de interactie tussen solist, computer en publiek, op basis van spectrale theorie. In 2010 ging zijn kameropera L'algerino in Italia, gebaseerd op Rossini's L'Italiana in Algeri, in première tijdens het MAfestival te Brugge. In 2012 volgde een adaptatie van fragmenten van opera's van Benjamin Britten en in 2013 schreef hij twee nieuwe kameropera's: The Wandering Womb, een monodrama voor sopraan Elise Caluwaerts, en Elle est moi und Töte mich, voor 11 stemmen en SPECTRA.

 

SPECTRA bestaat sinds 1993. Het ensemble speelt vooral nieuwe muziek uit Vlaanderen. Filip Rathé is artistiek leider en dirigent. SPECTRA is te horen geweest in concerten, happenings en muziektheater en ging internationale samenwerkingen aan met componisten als Luca Francesconi, Stefano Gervasoni, Philippe Hurel en Nicolaus A. Huber. SPECTRA treedt op binnen en buiten Europa en op festivals als Ars Musica, Transit, Festival Musica Nova (Brazilië), November Music, Musica Sacra, Oerol Festival, Huddersfield Contemporary Music Festival, het Traiettorie Festival, de Biënnale van Venetië, World Music Days 2010 in Sydney en Musica Strasbourg.

 

Meer

CREDITS

tekst, regie
Thomas Bellinck
compositie
Joris Blanckaert
dramaturgie
Sébastien Hendrickx, Esther Severi
kostuums
An Breugelmans
assistentie kostuum
Lila John
lichtontwerp
Lucas van Haesbroek
scenografie
Jozef Wouters
zangcoach
Laurence Servaes
corrector Engels
Patrick Lennon
vertaling Frans
Juliane Regler
vertaling Nederlands
Lieve Dierckx en Wim Vermeylen
beeldbewerking
Bert Depuydt, Stijn Maes
rekwisieten
Kristien Borgers, Maarten Wagemans
spel
Marjan De Schutter, Jeroen Van der Ven
uitvoering muziek
SPECTRA
productieleiding
Celine van der Poel
stagiaire productie
Kristien Borgers
technische leiding
Marie Vandecasteele
techniek en boventiteling
Britt de Jonghe
geluid
Yannick Willox
decorbouw
Menno Vandevelde
assistentie decor
Karolien Nuittens
productie
Robin vzw & Op.Recht.Mechelen
coproductie
De Grote Post, Nona, Het Kaaitheater, Kunstenfestivaldesarts, SPECTRA
met steun van
De Vlaamse Overheid, VGC en KASK / School of Arts van de HoGent

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR