Radicaal, stormachtig theater

En manque

Vincent Macaigne, Théâtre de Vidy, Compagnie Friche 22.66

Vincent Macaignes theater is intens, wreed en liefdevol. Na vele grensverleggende voorstellingen – Requiem 3 was in 2012 op het Holland Festival te zien – kan hij moeilijk nog enfant terrible genoemd worden. Zijn werk is echter niet minder radicaal geworden. Zijn nieuwste voorstelling, En manque, gaat over mensen die worstelen met hun eenzaamheid, gevangen in de kloof tussen melancholie en depressie. Vier personages gaan op zoek naar de zuivere en radicale liefde. Macaigne toont ons hun stormachtige gevecht: tegen de wereld en tegen het leven, maar voor het verlangen.

Programma

Achtergrondinformatie

De grensverleggende Franse theatermaker Vincent Macaigne keert terug op het Holland Festival met En manque, een voorstelling over eenzaamheid, depressie, onbereikbare liefde en de pijn van onbeantwoorde intimiteit. En manque draait om een vrouw die worstelt met een depressie. Na een armoedige jeugd is ze 

met een rijke man getrouwd, en met zijn immense fortuin begint ze een prestigieuze kunstgalerie in de vallei waar ze is opgegroeid. Toch ervaart ze grote sociale en mentale eenzaamheid. Ze beweegt zich door het leven alsof ze haar eigen dode lijf met zich meedraagt, hunkerend naar de zuivere en radicale liefde, minder is voor haar onacceptabel. Alleen haar dochter is in staat de verdoving te doorbereken, maar pas nadat ook zij een interne strijd heeft uitgevochten.

 

Het extreme theateruniversum van Macaigne is intens, wreed en tegelijkertijd liefdevol. Beeldende kunst, bewegingstheater, soundscapes en teksttoneel komen samen in een orkaan van geweld. Tegelijkertijd is een constante ondertoon van zwartgallige humor voelbaar. Macaigne’s werk is een poging om de morele dubbelzinnigheid van het bestaan bloot te leggen, vaak via een radicale deconstructie van klassieke literaire en theatrale teksten. Dit is een methode die hij eerder hanteerde in Idiot! (2009, vrij naar Dostojevski’s De Idioot) en Au moins j'aurai laissé un beau cadavre (2011, vrij naar Shakespeares Hamlet).

 

En manque geeft geen inzicht in het achterliggende psychologische drama. Het biedt ook geen sociologische verklaring voor de situatie. Met zijn vier spelers en tien figuranten (onder andere bestaande uit acteurs, dansers en circusartiesten) toont hij slechts een krampachtige poging om de levenslust weer terug te vinden. Hij schrijft hierover: ‘De voorstelling richt zich niet op de actualiteit, maar op onze donkere en heldere dieptes. Onze liefde en intimiteit in de wereld. Onze woede en angst over de toekomst. Onze schuld, en de weg die we hebben afgelegd. Niet om de paradoxen of tegenstijdigheden op te lossen, maar om groter te worden dan onze beperkingen.’

 

In 2012 debuteerde Macaigne op het Holland Festival met Requiem 3: een agressieve en zwartkomische kijk op de Bijbelse broedertwist tussen Kaïn en Abel. En manque is zijn meest recente werk. De voorstelling ging op 13 december 2016 in première in het Théâtre de Vidy, Lausanne.

Meer

Biografie

De Franse regisseur, toneelschrijver en acteur Vincent Macaigne (Parijs, 1978) volgde de toneelopleiding aan het Conservatoire National Supérieur d’art Dramatique in Parijs. Hij debuteerde als regisseur met Friche 22.66 (2004) en regisseerde in hetzelfde jaar ook En manque.


In het energieke theater van Macaigne komen choreografie, beeldende kunst en teksttoneel samen tot een bijzonder krachtig, scherp en verwoestend schouwspel. Dramaturg Eric Vautrin schrijft hierover: ‘De agressie en wreedheid in zijn werk komt voort uit zowel woede en euforie, uit liefde en wanhoop, uit tederheid en onverbiddelijke afwijzing. Hij zoekt geen oplossingen, hij zoekt vitaliteit.’ In 2006 schreef en regisseerde Macaigne Requiem ou introduction à une journée sans héroïsme, ook een productie die een aantal maal werd herschreven en in aangepaste versies weer werd opgevoerd. In 2009 presenteerde hij de eerste versie van Idiot! – een radicale interpretatie van de roman De Idioot van Fjodor Dostojewski, die in 2014 werd bewerkt tot Idiot! parce que nous aurions dû nous aimer.

Macaigne’s voorstellingen zijn onder andere te zien geweest in Brazilië en Chili. Daarnaast profileerde hij zich als filmregisseur met Ce qui restera de nous (2009), en Dom Juan (2015) – in samenwerking met de Comédie-Française. Als filmacteur was hij onder andere te zien in Tonnerre (2013) van Guillaume Brac, Eden van Mia Hansen-Løve, Une histoire américaine (2015) van Armel Hostiou en La Loi de la jungle (2016) van Antonin Peretjatko. In 2011 stond Macaigne op het Festival d’Avignon met Au moins j'aurai laissé un beau cadavre, vrij naar Hamlet van William Shakespeare. Met Requiem 3 (de derde versie van dit stuk) was Macaigne in 2012 voor het eerst te gast op het Holland Festival. 

Meer

CREDITS

tekst, regie, scenografie
Vincent Macaigne
samenwerking scenografie
Julien Peissel
licht
Jean Huleu
rekwisieten
Lucie Basclet
geluid
Marianne Pierré & Jonathan Cesaroni
stage manager
Sébastien Mathé
stem
Machteld Vis
regie-assistent
Salou Sadras
decor
Ateliers du Théâtre de Vidy
administratie Compagnie Friche 22.66
AlterMachine Camille Hakim Hashemi, Elisabeth Le Coënt
cast
Thibaut Evrard, Liza Lapert, Clara Lama-Schmidt, Sofia Teillet
figuranten
Gwen van Beersum, Berith Danse, Chuday Goncalves, Harry Kraaij, Marina Kopier, Laura Laman, Amarante Nat, Anne-Friné Steiger, Violeta Valatkaite, Hilde Valentijn - Keune, Alisse van de Ven
kind
Ivanka Bluekens, Elea Bluekens
productie
Théâtre de Vidy, Compagnie Friche 22.66
coproductie
Théàtre de la Ville - Paris, La Vilette - Paris, Tandem Scène nationale, Holland Festival
met steun van
Ministry van Culture en Communication Frankrijk
met steun voor de tour
Pro Helvetia, Swiss Arts Council, Institut Français

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR