Phia Ménard

Profiel

‘Een vrouw. Niets, behalve mijn geboortecertificaat, verraadt mijn lichamelijke migratie. (…) Ik heb ervoor gekozen de koppige rol van opiniemaker op mij te nemen, om te proberen anderen te doen inzien dat het lichaam moet worden gezien als kneedbare materie. Leren is minder conflictueus dan afleren, daar ben ik zeker van. Tijdens een eindeloze adolescentie werd ik gedwongen om mijn gedrag en mijn houding aan te passen aan mijn uiterlijk. De vrouw die ik heimelijk verborgen hield, maakte mij uiteindelijk een volwassene.’ - Phia Ménard Toen Phia Ménard (Nantes, 1971) als twintigjarige de solo d’Extraballe (1990) van jongleur Jérôme Thomas zag, raakte ze geïnspireerd. Ze volgde cursussen jongleren, hedendaagse dans, mime en acteren. In 1995 sloot ze zich aan bij zijn gezelschap. Ondertussen nam ze vanaf 1997 ook danslessen en trad ze op in korte stukken van dansers en choreografen Hervé Diasnas en Valérie Lamielle.  In 1998 richtte ze haar eigen gezelschap op: Compagnie Non Nova. Ze begon op een eigenzinnige manier jongleerkunst, dans en theater te vermengen. Na haar debuut Le Grain brak ze in 2001 door met de solo Ascenseur, fantasmagorie pour élever les gens et les fardeaux.   In 2008 nam haar carrière een nieuwe wending. Ze begint voorstellingen in langere reeksen te maken, over de transformatie van natuurlijke materialen. Het eerste deel van het project I.C.E. (Injonglabilité complémentaire des éléments - ‘Complementaire geboden van de elementen’), P.P.P. (2008) was bovendien haar coming-out werk. Vraagstukken rondom genderidentiteit spelen sindsdien een belangrijke rol in haar werk.  Vanaf 2016 werkt Ménard aan de reeks Contes Immoraux (‘Immorele Verhalen’), de première van de volledige trilogie staat gepland voor mei 2021.  Opleiding 1990-1995 Opleiding dans mime acteren / Opleiding jongleren bij Jerome Thomas 1997 dansles Herve Diasnas/Presence Mobility Danse Belangrijke gebeurtenissen/ voorstellingen 1995-2003 lid van gezelschap Jerome Thomas 1998 Oprichting eigen gezelschap: Compagnie Non Nova 1998 Le Grain 2001 Ascenseur, fantasmagorie pour élever les gens et les fardeaux 2008 bekendmaking van nieuwe genderidentiteit en coming-out voorstelling PPP 2008 I.C.E.(Injonglabilité complémentaire des éléments) 2015 Belle d’Hier 2015-2018 associated artist at the Théâtre Nouvelle Génération - Centre Dramatique National de Lyon au Centre Chorégraphique National de Caen / Basse-Normandie 2017 Contes Immoraux – Partie 1: Maison Mère 2018 Saison Sèche Prijzen en onderscheidingen 2014 Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettre 2019 Award Le Topor/SACD de “La vie dans tous les sens” / Jury’s Prize in the 53e Belgrade International Theatre Festival 2019