oorspronkelijke voorstelling:

Profiel

Michigan en werkt onder meer als docent aan de Arizona State University. Zijn veelzijdige muziek heeft kenmerkende vioolklanken vol elektronische, urban en Afrikaans-Amerikaanse invloeden. Even uiteenlopend zijn de artiesten met wie hij samenwerkte, zoals Philip Glass, Bill T. Jones en Lady Gaga, en het grote aantal gerenommeerde instellingen en orkesten.  Hij componeerde onder meer werk voor het American Composers Orchestra (Harlem Essay for Orchestra, 2000), het Boston Pops Orchestra (Woodbox Violin Concerto), Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR (We March!: Concerto for Guitar and String Orchestra)) en Carnegie Hall New York. In 2017 werd zijn kameropera We Shall Not Be Moved - libretto Marc Bamuthi Joseph en regie Bill T. Jones – door The New York Times uitgeroepen tot ‘the best classical performance of 2017’. Dit werkvormde in 2018 ook een van de hoogtepunten van het Opera Forward Festival van De Nationale Opera. In maart 2019 ging The Just and the Blind in Carnegie Hall in première, opnieuw in samenwerking met Marc Bamuthi Joseph, met wie hij een paar maanden later ook Cipher maakte voor de Philadelphia Boys Choir & Chorale, een soort mini-opera waarbij ze zich baseerden op gesprekken met gedetineerde jongeren.  DBR is ook buiten de concert- en operazalen actief. Hij kreeg een Emmy-nominatie voor zijn composities voor de Amerikaanse sportzender ESPN, trad op als keynote-spreker bij conferenties over technologie en creëerde grootschalige, site specific muzikale evenementen voor de openbare ruimte. Marc Bamuthi Joseph is een spoken word-artiest en schrijver van libretto’s en theaterteksten. In zijn poëtische werk onderzoekt hij sociale vraagstukken en culturele identiteit en koestert daarbij een rotsvast vertrouwen in empathie als belangrijkste element in een gemeenschap. Hij was een TED Global Fellow in 2017 en een van de eerste kunstenaars die door het nieuwe Guggenheim Social Practice initiatief werd ondersteund. Daarnaast ontving hij onder meer de prestigieuze United States Artists Rockefeller Fellowship.  Zijn avondvullende productie red, black & GREEN: a blues uit 2011 werd genomineerd voor een Bessie Award 2013. Met peh-LO-tah, een stukwaarinvoetbal centraal staat, toerde hij drie jaar met veel succes door Noord-Amerika en stond onder meer in het Next Wave Festival in 2017. Ook schreef hij het libretto van Home in 7 voor het Atlanta Ballet en werkte samen met componist Daniel Bernard Roumain en regisseur/choreograaf Bill T. Jones aan We Shall Not Be Moved (2017). De samenwerking met Roumain zet hij in The Just and The Blind voort. Momenteel werkt hij aan In His Name, dat geïnspireerd is door de manier waarop de kerkgemeenschap in Charleston de bloedige aanslag in 2015 heeft verwerkt.  Bamuthi is de programmadirecteur van de non-profitorganisatie Youth Speaks en medeoprichter van Life is Living, een nationale reeks van eendaagse festivals die verwaarloosde stadsparken een nieuw leven inblazen. Zijn essays zijn gepubliceerd bij Harvard Education Press. Momenteel is hij als vicepresident en artistiek directeur sociale impact betrokken bij het John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington.  Drew Dollaz is een pionier in flexing, een uit Brooklyn afkomstige vorm van streetdance, ook wel ‘bone breaking’ genoemd, een dans waarbij ledematen ritmisch alle kanten opdraaien. Dollaz mengt flexing met andere dansvormen, zoals ballet, en creëert zo een artistiek nieuw bewegingsgenre. Zijn optreden in de MDNA World Tour van Madonna in 2012 markeerde de introductie van 'flexing' bij een groot en wereldwijd publiek. Met zijn New Yorkse collectief Next Level Squad trok hij meer dan een miljoen YouTube-views en trad hij op in shows als America’s Got Talent.  Niet alleen met Madonna, maar ook met verschillende andere artiesten, zoals Rihanna en Skrillex, werkte Dollaz samen én met diverse grote merken als Red Bull, Sony, Aloft Hotels en Billboard. Met The Just and The Blind, dat hij tevens choreografeerde, toert Dollaz sinds de première in 2019 door de Verenigde Staten. In aanvulling op deze theaterproductie werden drie korte films gemaakt om het onderwerp van de voorstelling breder onder de aandacht te brengen. Dollaz schittert in een van deze films, About Face, die op het San Francisco Dance Film Festival in 2019 bekroond werd als beste korte dansfilm.  Afgelopen jaar toonde Dollaz voor een enthousiast publiek van ruim 70.000 toeschouwers op het Sziget Festival in Boedapest een voorproefje van zijn nieuwste werk, dat in 2020 in première gaat, #IMPERFECT (dubbelzinnig: ‘I'm perfect’ en ‘imperfect’) met pesten als onderwerp. Dollaz richt zich bij alles wat hij doet op kunsteducatie en het in hun kracht zetten van jongeren. Hij begeleidt jonge dansers en geeft wereldwijd masterclasses.