Neil Bartlett

Profiel

Met geestverwant Simon McBurney vormde hij de clownsact The Beechbuoys, waarmee ze straatperformances maakten. In 1981 stonden ze op het eerste London International Festival of Theatre en traden op in het voorprogramma van de legendarische gothband Bauhaus. In 1985 regisseerde hij bij McBurney’s theatercollectief Complicite de voorstelling More Bigger Snacks Now. Hiermee won het gezelschap de Perrier Award en kreeg het de eerste brede nationale aandacht. In 1982 richtte hij zijn eerste gezelschap op: The 1982 Theatre Company. Een jaar later was Bartlett betrokken bij het bestuur van het homotheatergezelschap Consenting Adults in Public, die het stuk Anti Body van Louise Parker Kelley brachten. Dit was het eerste Britse toneelstuk over de aids-crisis. In hetzelfde jaar schiep hij zijn eerste originele theaterproject, Dressing Up, een driedelig werk over drie decennia homoseksuele subcultuur in Londen. Samen met collega producent Simon Mellor componist Nicolas Bloomfeld en choreograaf Leah Hausman riep hij in 1988 het productiecollectief Gloria in het leven. In ongeveer tien jaar tijd zette dit collectief veertien zeer diverse producties op de planken, van de intieme solo Night After Night (1993), gespeeld voor een vijftigkoppig publiek in de bovenzaal van het Royal Court Theatre, tot het sluitstuk Seven Sacraments (1998), een performance-oratorium in de Southwark Cathedral met een koor, een kinderkoor, een dansgezelschap, een volledig orkest en Bartlett zelf. Als regisseur maakte hij nieuwe producties voor The Royal Shakespeare Company, het Royal Court Theatre en het National Theatre. In 1994 werd hij aangesteld als artistiek directeur van Lyric Hammersmith. In ruim tien jaar tijd slaagde hij erin om Lyric op de kaart te zetten als een van de meest avontuurlijke, gerespecteerde theaters in Londen. Na zijn vertrek in 2005 presenteerde hij theater- en operavoorstellingen op (onder andere) het Manchester International Festival, het Brighton Festival, het Edinburgh International Festival, The Abbey en bij Handspring Theatre Company. Daarnaast is Bartlett een gelauwerd auteur. Hij debuteerde in 1988 met het baanbrekende Who Was That Man? – een persoonlijke herwaardering van zijn grote held Oscar Wilde. Als romanschrijver profileerde hij zich met Ready To Catch Him Should He Fall (1990, Nederlandse vertaling uitgegeven in 1991), Mr Clive and Mr. Page (1996) en Skin Lane (2007). Met zijn meest recente roman, The Disappearance Boy, sleepte hij de nominatie 2014 Stonewall Author of the Year in de wacht. Met Stella debuteert hij op het Holland Festival.