Wat doet....Servaas Hensen

Hoofd Financiën/ Manager Bedrijfsvoering

Servaas Hensen is verantwoordelijk voor de financiële administratie van het Holland Festival. Voor hem begint juist nu, na afloop van het festival, de drukste periode van het jaar. 

Kanonnen afschieten
’Een paar weken na de festivaldrukte kun je in het kantoor een kanon afschieten, iedereen is weg,’ vertelt Servaas. De tijdelijke medewerkers zijn bezig met hun volgende klus of vieren net als de vaste krachten vakantie. Na het festival stromen de rekeningen binnen en aan vakantie denkt Servaas zelf pas aan het einde van augustus. De rust op kantoor is voor Servaas prettig om samen met collega Joke van der Helm de financiële administratie op orde te krijgen, maar daarna mag iedereen van hem gauw weer terugkomen. 

‘Een rekening met whiskey odeur’
De facturen die Servaas samen met zijn collega’s verwerkt komen van over de hele wereld. Er zijn zo’n 400 tot 450 crediteuren, zoals bloemisten, cateraars, leveranciers, gezelschappen, artiesten, hotels, festivallocaties en festivalmedewerkers. Veel wordt per e-mail geregeld, maar Servaas wordt ook nog wel eens aangenaam verrast met bijzondere post. Zo denkt hij terug aan de keer dat hij een Ierse rekening ontving. Deze was met de hand geschreven en toen hij de enveloppe opende, rook hij een walm van whiskey en pijptabak. Hij zag direct voor zich waar de rekening geschreven moest zijn: ‘Een stoffige kamer met een oude bank, mooie plaatjes aan de muur en waarschijnlijk een bureau met een gigantische stapel partituren, of tekeningen, of boeken. Een hok waarin je uren kunt ronddwalen.’ Het ontcijferen van zulke rekeningen kost veel tijd, maar Servaas houdt ervan om zulke bijzondere gevallen tegen te komen in zijn werk.

Betrouwbaarheid
Het is belangrijk om de financiën op orde te hebben en de rekeningen snel en correct af te wikkelen, zodat mensen graag blijven werken met het Holland Festival. ’Je kunt iemands vertrouwen misschien wel winnen, maar je raakt het veel gemakkelijker weer kwijt,’ stelt Servaas. Ook voor Vrienden en partners is betrouwbaarheid van groot belang: donateurs willen er zeker van zijn dat hun schenkingen goed worden besteed. ’Al het geld dat wij ontvangen, moet uiteindelijk op de planken te zien zijn.’ 

Voorstellingen
Financiën zijn op zichzelf misschien helemaal niet zo interessant, maar er schuilt altijd iets anders achter. Het is nooit zomaar een bonnetje van een gezelschap: Servaas weet wat ze ervoor hebben gedaan, wat voor techniek er allemaal voor aan het plafond heeft gehangen en wat er omheen is gebeurd. In zijn functie ziet hij alles voorbijkomen en hij bewondert de expertise en kennis die het Holland Festival hiervoor in huis heeft en haalt. Servaas heeft bewust voor het Holland Festival gekozen: ’De sfeer, het team, dat zijn de krenten in de pap. De voorstellingen die ik zie beschouw ik als mijn dividend.’ Vergeleken met zijn eerdere werk met ingewikkelde goederenstromen van grote handelsorganisaties, beschouwt Servaas zijn werk vakinhoudelijk niet als heel moeilijk. Maar juist omdat Servaas het product zo leuk vindt, beschouwt hij het Holland Festival als de leukste plek waar hij ooit heeft gewerkt, in oktober alweer twaalf jaar. 

De opening van het Holland Festival vindt Servaas ieder jaar weer een mooi moment: ‘Iedereen staat van zijn tenen tot aan zijn kruin onder spanning, maar er blijft altijd kalmte en rust: we doen dit vaker.’ Tijdens het festival bezoekt Servaas het liefst zoveel mogelijk voorstellingen en neemt hij graag vrienden mee. Zo nam hij een keer zijn Algerijnse visboer mee naar een Algerijnse concert en zat hij dit jaar met een Vietnamese collega van zijn vrouw in de zaal bij SAIGON. Ze was onder de indruk van de voorstelling. Voor Servaas was het ook nog eens handig: bepaalde scènes gingen zo snel dat niet alles kon worden vertaald op de schermen, maar zij kon aan hem uitleggen waar de acteurs het over hadden. Dat zijn de momenten waarop Servaas denkt: Ja, daarvoor is het Holland Festival op de wereld: dat je met een Vietnamese vriendin naar een Nederlands theater kan, naar een voorstelling van een Franse regisseur, over de gedeelde geschiedenis van Frankrijk en Vietnam.