Wat doet....Han van Poucke

Hoofd Productie

Hoe houdt Han van Poucke het hoofd koel tijdens de hectiek van het Holland Festival? En wat komt er allemaal kijken bij zijn werk? Han vertelt over zijn werk en zijn mooiste en spannendste Holland Festivalmomenten als producent. 

Holland Festival staat nooit stil
Vaak is men verbaasd over het feit dat Han het hele jaar door met zoveel mensen aan het Holland Festival werkt. ‘Alle lijnen komen uiteindelijk samen bij productie,’ legt hij uit. De voorbereidingen voor een festivaleditie zijn volgens hem een ‘ongoing process.’ Gedurende het jaar dragen de festivalprogrammeurs voortdurend nieuwe ideeën en titels aan, die vanaf het eerste moment ook op tafel komen te liggen bij de productieafdeling. Voordat in januari de programmaboeken worden verstuurd en in februari de kaartverkoop begint, moet alles kloppen. Om het overzicht te behouden, houdt de productieafdeling een ‘long list’ bij van alle voorlopige ideeën. Dit schema geeft een beeld van waar de organisatie op dat moment staat en of alles uiteindelijk ook gaat passen in het festivalbudget.

Elke dag is anders
Het festival in juni is de leukste tijd van het jaar: ‘Daar doe je het allemaal voor.’ Holland Festival 2018 is de 16e editie waaraan Han meewerkt. Als hoofd productie heeft hij veel aan de ervaring die hij gedurende de eerste 13 jaar heeft opgedaan als producent. Waar hij voorheen verantwoordelijk was voor een of soms meerdere festivallocaties, is hij nu ‘de spil van het festival’ en stuurt hij het productieteam aan. De mentaliteit van een producent die dag en nacht in touw is tijdens het Holland Festival omschrijft Han als oplossingsgericht. Een producent moet verantwoordelijkheid kunnen nemen, maar deze ook uit handen durven geven en prioriteiten kunnen stellen.

En hoe houdt Han het hoofd koel? ‘Uitademen,’ stelt hij. Maar een andere belangrijke reden dat hij zijn rust zo goed kan bewaren, is het team waar hij mee werkt. Een groot deel van het jaar werkt hij met collega’s op kantoor; naarmate het festival dichterbij komt, wordt dit team uitgebreid tot zo’n 20, 25 man. Han ziet hoe een diverse en betrokken groep tijdelijke producenten, stagiaires en oproepkrachten ieder jaar terugkeert en dat er ieder jaar ook een aantal nieuwe gezichten verschijnen. Dit bevestigt voor hem dat Holland Festival een geweldige organisatie is om voor te werken: ‘Familie Holland Festival.’ 

Mooiste herinnering
Han is trots dat hij in 2009 producent was van de voorstelling Eine Kirche der Angst vor dem Fremden in mir. Deze performance van de Duitse regisseur Christoph Schlingensief had veel weg van een dodenmis. De Zuiveringshal werd omgetoverd tot een kerk, compleet met glas in lood en echte kerkbanken. Het was een enorme productie met een groot gezelschap en tientallen figuranten, jong en oud. Het proces was aangrijpend: eerder was longkanker geconstateerd bij de nog veel te jonge Schlingensief. Een jaar later overleed hij. 

Han had voor Schlingensief een speciaal kamertje met een bed ingericht, waarin de regisseur kon rusten als hij zich te ziek voelde. Het beddengoed had Han zelf meegebracht. Hij herinnert zich hoe hij na de laatste voorstelling alles had opgeruimd en klaarstond om naar huis te gaan. Het was 2 of 3 uur ’s nachts en de volgende ochtend moest Han om 8 uur aanwezig zijn. ‘Ik zag mezelf daar zo staan en ik zei: “Ik geloof dat ik gek ben, ik heb mijn eigen beddengoed nog bij me ook!” Ik heb dat bedje weer opgemaakt en ben daar gaan slapen. Dan ben je wel echt op locatie, hè? Dan ben je daar waar het gebeurt.’ 

Artiesten en luizen
Waar nog steeds over gepraat wordt, is geen artiest, maar een giftige slang die een rol had in The Life and Death of Marina Abramovićin 2012. Voor de slang moest met het hotel een speciaal protocol worden opgezet, maar het werd pas echt ingewikkeld toen een van de acteurs uitslag kreeg van de slang. Een in het duister tastende dierenarts stelde voor om Artis te contacteren die een specialist van de reptielenafdeling naar Carré stuurde. Aldaar werd geconstateerd dat het dier last had van luizen en werd een speciaal badje voorgeschreven. Daarmee was het probleem verholpen, maar inmiddels was de acteur zo afgeknapt dat hij niet meer met de slang wilde spelen. Sigi Giesler, toentertijd hoofd productie, bewees dat het echt veilig was door de slang op haar schouders te nemen. De foto van hangt nog steeds boven haar bureau.