The Site of the Memory, History

Lastsupperat Byjeff Day 300Px






'Geschiedenis kent regels. Een regel stelt dat mensen wier identiteit is gevormd door geweld en achterstand ook geweld en achterstand zullen etaleren. Zulke regels moeten worden overtreden.' 
- Bill T. Jones, Last Night on Earth


Sinds Last Supper at Uncle Tom’s Cabin/The Promised Land (1990), de eerste van een lange en complexe serie werken, is Jones bezig geweest met het ontwikkelen van een danstheaterspektakel dat monumentaal genoemd mag worden, zowel qua omvang als ambitie, alsook in zijn choreografisch handelen.



Fondly Paulbgoode 1314 700Px


Gedurende zijn carrière heeft Jones zijn activiteit als gretig lezer omgezet in een collectieve onderzoekspraktijk; eerst met zijn gezelschap, als kernpunt van het creatieve proces, daarna met het publiek. Het bevragen van een tekst en het proberen om met nieuwe vragen te komen, onderwijl herinnerend, analyserend en nieuw werk creërend, wordt een veeleisende methodologie van burgerschap die krachtig wordt uitgedrukt in dans. Toeschouwers worden meegenomen op vele reizen op basis van hun eigen empathische en kundige ontvankelijkheid, verbeelding en het vermogen hierin mee te gaan, zichzelf misschien zelfs te herpositioneren.

 Jones' optredens, opgebouwd door de superpositie en nevenschikking van betekenissen, brengen vaak klassieke Amerikaanse romans of sleuteldocumenten uit de Amerikaanse geschiedenis op het podium – van Stowe’s Uncle Tom’s Cabin tot Melville’s Moby Dick, van O’Connors The Artificial Nigger tot Baraka’s The Dutchman, van Abraham Lincolns tweede inaugurale rede tot Martin Luther King Jr.’s I Have a Dream. Het teruggaan naar bepaalde klassiekers en deze opnieuw lezen is een manier om onbeantwoorde vragen uitputtend te behandelen en meer onderbewuste betekenissen te onthullen als onderdeel van een culturele, en vaak pijnlijke, afdruk. Het is een manier van omgaan met wat Toni Morrison nationaal geheugenverlies noemde. 

 

Copy Of 05 Analogy Dora Photobypaulbgoode 700Px

In Serenade/The Preposition (2008) en Fondly Do We Hope… Fervently Do We Pray (2009), uitgenodigd voor het Ravinia Festival ter viering van het tweehonderdste geboortejaar van Abraham Lincoln, vecht Jones bijvoorbeeld het verhaal aan van Lincoln als de heldhaftige president tijdens de burgeroorlog door zijn eigen geheugen en vooroordelen op de proef te stellen en Lincoln te betrekken in de complexe, nog altijd pijnlijke werkelijkheid van hedendaagse rassenrelaties in Amerika.

Serenade Paulbgoode 700Px


In Blind Date (2005) verkent Jones de gevolgen van oorlog op individuen, de betekenis van patriotisme in deze tijd, ons idee van burgerschap en ethiek in een collage van verhalen. Leden van het gezelschap – Erick Montes uit Mexico, Asli Bulbul uit Turkije en Lin Wen-Chung uit Taiwan – dragen hun steentje bij aan de mondiale puzzel van wat hun volksliederen voor hen betekenen in hun moedertaal en met hun eigen dans.


Analogy Lance 6828 Web 700Px


Er is altijd een symbolisch en subversief element aan Jones' gebruik van nomadische herinneringen  zoals die van Dora Amelan of Lance T. Briggs in Analogy: Dora, Tramontane (2015) en Analogy; Lance Aka the Escape Artist, of die van zijn dansers – om het exclusieve, dominante narratief van de geschiedenis te ontwrichten. Terwijl het podium een plek wordt om creatief geschiedenis na te spelen en verhalen opnieuw te vertellen, stelt het ons ook in staat opnieuw te dromen over mogelijkheden van vrijheid.