COOL TOWN

Na het internationale succes van hun duetten voelden Jones en Zane zich klaar om hun avontuur uit te breiden en te delen met een groep dansers. In 1982 richtten ze de Bill T. Jones / Arnie Zane Dance Company op.


Postmoderne dansers hadden het idee van een democratisch lichaam al decennia gepropageerd maar Jones en Zane waren de eersten die dit doel in de praktijk brachten door hun keuze van groepsleden. Het gezelschap was een bonte verzameling getalenteerde dansers die de energie van New York het beste vertegenwoordigden. Door wederom verhalende structuren te introduceren in hun voorstellingen was het van alle hedendaagse gezelschappen ook een van de weinige die ingingen tegen de door de avant-garde voorgeschreven regels en conventies.   

Secret Pastures (1984) geldt als het meest representatieve werk uit deze periode, met zijn meta-onderzoek naar dansgeschiedenis en indirecte confrontatie met vragen omtrent identiteit door een speels en subversief gebruik van ironie. Keith Harings decorontwerp en Peter Gordons muziek droegen bij aan het aanscherpen van de esthetiek van het gezelschap als prominent onderdeel van de avant-garde. De glamoureuze homoseksualiteit vormde een klinkend alternatief voor de mainstream-cultuur als die uit Hollywood, dat in het Reagan-tijdperk met gebeeldhouwde lichamen in maatpak conservatieve gender- en familiewaarden propageerde.


Dezelfde ironische en speelse geest vinden we terug in een recenter gelaagd spektakel gebaseerd op een poppenspel van Jane Bowles, A Quarreling Pair (2007).