Blog

Recensie: Indringend choreo-gedicht over het recht fouten te mogen maken

Door: Theaterkrant

21.6.2020

Blog The Just and the Blind

Hij waarschuwt zijn zoon: kom in godsnaam veilig thuis. En nog eens: kom heelhuids naar mij terug. En nog eens: beland niet in de statistieken. Dichter en spoken word-artiest Marc Bamuthi Joseph (45) weet dat dit in Amerika niet vanzelfsprekend is. Zijn zoon van zestien betreedt met deze leeftijd automatisch zijn eerste periode van etnische profilering: vanaf nu kan hij overal ‘als potentiële verdachte’ worden gezien. Omdat hij zwart is. 

Joseph kent de cijfers: een op de vier zwarte mannen belandt in de gevangenis. Daarom maakt hij zijn zoon bewust, bijvoorbeeld van zijn rijhouding. Met je handen in stand ‘tien-voor-twee’ hoef je het stuur maar los te laten en je handpalmen te tonen, om razendsnel te laten zien dat je ongewapend bent. Tegelijk voelt Joseph hoe verkeerd dit bewustzijn is. Een jongen van zestien moet niet als reflex in die beladen houding van overgave schieten. Een opgeschoten tiener zou zich niet altijd en overal voorbeeldig moeten hoeven te gedragen.

‘Mijn zoon heeft het recht fouten te mogen maken’, benadrukt Joseph met zijn warme, heldere en indringende stem in het door het Holland Festival gestreamde muzikale choreo-gedicht The Just and the Blind (2019). Zonder dat dit hem direct de kop zal kosten en hij bij alles om genade moet smeken. Maar de werkelijkheid vereist het: met zestien, zo benadrukt Joseph, betreedt zijn zoon de dunne scheidslijn tussen ‘the just and the blind’. 

Lees de hele recensie in Theaterkrant

HF BLOG