www.mortonf.net

The Transmigration of Morton F.

wereldpremière

Sjaron Minailo, Anat Spiegel, Morton Feldman, Joan La Barbara

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

The Transmigration of Morton F. is een digitale opera, een computergame en een ritueel ineen. Regisseur Sjaron Minailo en componist Anat Spiegel ontwikkelen in opdracht van Holland Festival een muziektheatervoorstelling die vanaf 20 juni volledig digitaal te ervaren is op www.mortonf.net. De legendarische Amerikaanse zangeres en stemkunstenaar Joan La Barbara speelt hierin de hoofdrol. Tijdens een bezoek aan Amsterdam raakt ze verstrikt in een kat-en-muisspel met een schimmige figuur. Ze herkent in hem de reïncarnatie van componist Morton Feldman, met wie ze in het verleden vaak gewerkt heeft. Als kijker volg je je eigen pad door de surrealistische droomwereld van La Barbara met Feldmans en Spiegels muziek.

Programma

LAUNCH WEBSITE

Op 20 juni wordt de website gelanceerd in Theater Bellevue, in het bijzijn van de makers en hoofdrolspeler Joan La Barbara, die werk van Spiegel en Feldman zingt. Minailo en Spiegel geven een doorloop van het werk.
De entree van deze launch is gratis, maar u dient wel een ticket te bestellen als entreebewijs. 

Achtergrondinformatie

The Transmigration of Morton F. is een digitale opera, een computergame en een visueel ritueel ineen. Regisseur Sjaron Minailo en componist Anat Spiegel ontwikkelden in opdracht van het Holland Festival een compleet nieuwe muziektheaterervaring, volledig te beleven op het internet. Ze lieten zich inspireren door werk van sciencefictionschrijver Philip K. Dick (met name The Transmigration of Timothy Archer), filmmaker David Lynch en componist Morton Feldman.


Het Holland Festival geeft sinds vorig jaar digitale kunst een structurele plaats in haar programmering. Toen lanceerde het festival de interactieve digitale liederencyclus The Book of Sand van de Nederlandse componist Michel van der Aa. Dit jaar presenteren Minailo en Spiegel hun digitale, interactieve opera The Transmigration of Morton F. Met een hoofdrol voor de legendarische, Amerikaanse zangeres Joan La Barbara. Op 20 juni om 20:30 wordt de website gelanceerd, tijdens een programma waarin La Barbara enkele composities zal zingen en Minailo en zijn creative producer Ruben van Leer een doorloop van het werk vertonen.

De opera bestaat uit composities van Morton Feldman en Anat Spiegel. De ouverture is Feldmans The Straits of Magellan. Deze klinkt tijdens de openingsscène, die bij de kijkers het personage van La Barbara (die zichzelf speelt) introduceert, tot aan haar ontmoeting met een mysterieuze jongen, die een opvallende gelijkenis vertoont met Feldman. Na deze ouverture komt de kijker, samen met La Barbara, terecht in verschillende manifestaties van haar onbewuste. Elke scène is een visualisatie van een korte compositie van Feldman. De composities die gebruikt worden, naast The Straits of Magellan: Chorus and Instruments II, Vertical Thoughts V en Only.
Daarnaast is er een nieuwe compositie van Anat Spiegel te horen. Zoals ze eerder deed met werk van Bach en Björk zal Spiegel Feldmans werk gebruiken om verwrongen spiegelbeelden te maken van zijn muziek. Deze nieuwe compositie is volgens Spiegel een ‘incantatie’ die Feldmans geest oproept. ‘Feldman gereïncarneerd als hedendaagse muziek.’ In deze scène zijn tevens een choreografie van Nicole Beutler en een performance van Jennifer Tee verwerkt.

SYNOPSIS
Het openingsshot is van een zelfportret van de Amerikaanse kunstenaar Philip Guston. Jarenlang was Guston de beste vriend van Feldman, tot in 1970 een abrupt einde kwam aan deze vriendschap. Tien jaar later overleed Guston zonder dat ze het hadden bijgelegd. Feldman heeft altijd spijt gehad van de verbroken vriendschap. Dit voorval is de drijvende kracht achter The Transmigration of Morton F. Vervolgens zien we een jongen, die een opvallende gelijkenis vertoont met Feldman, over een begraafplaats lopen. De jongen verschijnt in een volgende shot in een boekwinkel waar hij de ogen kruist met Joan La Barbara. Joan besluit de jongen te volgen. De jongen leidt haar naar verschillende locaties, waaronder de begraafplaats, een verlaten zwemparadijs, en een kerk waar Joan zichzelf tegenkomt, terwijl ze voor een publiek Three Voices van Feldman zingt. Ook komt ze terecht in een massaal ritueel. Tijdens dit ritueel wordt een abstract expressionistisch schilderij gecreëerd in de geest van Guston. Tevens is het een volgende stap in de transmigratie van de geest van Morton Feldman (in de vorm van de jongen) naar het lichaam van La Barbara.
De terugkerende locatie van de begraafplaats is de plek waar de toeschouwer de controle over kan nemen in een aantal interactieve scènes of mini-games.

Meer

Biografieën

Morton Feldman (1926-1987) was een vooraanstaande Amerikaanse componist, die tot de belangrijkste componisten van de twintigste eeuw wordt gerekend. Feldman studeerde compositie bij de Schönberg-adept Wallingford Riegger en bij Webern-leerling Stefan Wolpe; maar de beslissende ontmoeting in zijn muzikale leven was die met John Cage, die hem aanmoedigde om oude compositiesystemen, zoals de traditionele harmonieleer of seriële techniek, los te laten. 

Feldman wordt vaak geassocieerd met de experimentele New York School, samen met Cage, Christian Wolff en Earle Brown. Feldman experimenteerde in de jaren 50 onder meer met grafische notatie en met vrijheden voor de uitvoerenden; vanaf de jaren 70 gebruikte hij conventionele notatie. Via Cage kwam Feldman in aanraking met andere prominente figuren uit de kunstwereld van New York, zoals de beeldend kunstenaars Jackson Pollock, Philip Guston en Robert Rauschenberg, de componisten Henry Cowell, Virgil Thomson en George Antheil en schrijver Frank O’Hara. Met name aan de abstract-expressionistische schilderkunst ontleende hij veel inspiratie. Hij betuigde zijn schatplichtigheid met titels als Rothko Chapel (1971) en For Frank O'Hara (1973). In 1977 schreef hij de opera Neither op een tekst van Samuel Beckett. Tot 1973 deed Feldman het componeren naast een voltijdsbaan in het familiebedrijf in de textielindustrie; in dat jaar ging hij compositie doceren aan de State University of New York in Buffalo, een leerstoel die hij tot zijn dood bekleedde. Met name zijn latere kamermuziek, vanaf 1977, is zacht, traag en intiem van karakter. Deze laatste werken zijn vaak extreem lang, zoals For Philip Guston (1984) van vier uur en het Tweede strijkkwartet (1983) van zes uur. Kort na zijn huwelijk met de Canadese componist Barbara Monk overleed Feldman aan alvleesklierkanker. 

Sjaron Minailo is geen onbekende met het werk van Morton Feldman. Eerder maakte hij met zijn groep Studio Minailo al Rothko Chapel, een theatrale videoclip waarin Feldmans compositie Rothko Chapel uitgebreid werd met associatieve beelden geïnspireerd op het werk van schilder Mark Rothko. Ook regisseerde hij afgelopen jaar Feldmans Three Voices for Joan La Barbara, een performance bij het Brusselse operahuis De Munt, waarbij jonge zangers gecoached werden door La Barbara zelf. Minailo is gespecialiseerd in het maken van genre-overschrijdend muziektheater en werkte al samen met het Asko|Schönberg Ensemble, Slagwerkgroep Den Haag, Kunsthal Rotterdam en het Stedelijk Museum Amsterdam. 

Componist, zanger en performer Anat Spiegel is een vaste samenwerkingspartner van Minailo. Ze is net als Minailo gespecialiseerd in interdisciplinair werk. Samen maakten ze in 2015 bij De Munt de opera Medúlla, gebaseerd op het gelijknamige conceptalbum van zangeres Björk. De cast bestond uit vier operazangers, een koor van honderd kinderen, een keelzanger en live elektronica. Ook maakten ze in 2012 Soul Seek, een internet-opera. Spiegels werk is uitgevoerd in Europa, de Verenigde Staten, Israël en Japan. 

Joan La Barbara staat bekend om haar virtuoze stemtechniek, waarmee ze grensverleggende optredens in de Amerikaanse hedendaagse muziek geeft en heeft gegeven. Niet voor niets wordt ze ‘de Houdini van de nieuwe muziek’ genoemd. Ze experimenteerde met en ontwikkelde verschillende nieuwe zangtechnieken. Speciaal voor haar schreef Morton Feldman zijn monumentale werk Three Voices for Joan La Barbara. Ze werkte naast Feldman onder anderen met componisten als John Cage, Philip Glass, choreograaf Merce Cunningham. Ze werkte mee aan River of Fundament van filmmaker Matthew Barney en was daarmee in 2014 op het Holland Festival te zien. Ook gaf ze in 2012 een concert op het festival en in 2007 zong ze in de opera Celestial Excursions van Robert Ashley. 

Meer

Credits

A project by Sjaron Minailo / commissioned by Holland Festival / coproduction with La Monnaie/De Munt Brussels / interactive film produced by Truth.io / music by Morton Feldman: The Straits of Magellan, Chorus and Instruments II, Vertical Thoughts V, Only / music by Anat Spiegel: The Transmigration of Morton F., Vocal compositions for Bones / starring: Joan La Barbara, Boyan Delattre / director: Sjaron Minailo / creative producer: Ruben van Leer / director of photography: Remko Schnorr / musical director and conductor: Jamie Man / interactive & design: Next Empire / 

with: Stefanie Janssen, Anat Spiegel, Sjaron Minailo, Mira Helmer, Eliot Myrmel, Margriet Berger, Judith de Lenge, Fleur de Graaf, Luciënne Venner, Reve Terborg, Anastasia Garyfallou, Anne De Andrade, Eva-Kristin De Ridder, Feadan Mccall, Franka Bauwens, Layzmina Emerencia, Lieke Kools, Merel Franx, Lisa Jacobs, Marialuisa Latenne, Nicolien Kipp, Sharon Geernaert, Sofie Doorman, Sophie Floor Wartenbergh, Yulia Kuharenko / featuring excerpt from the performance Concrete Interior by Jennifer Tee, choreography: Jennifer Tee and Miri Lee, performer: Miri Lee, Art Piece: Crystalline Floorpiece / Violamine (4) Hand-dyed wool 210 x 210 cm / and excerpt from Dialogues with Lucinda by Nicole Beutler, choreography by Lucinda Childs, interpretation: Dancers of Nicole Beutler/NBprojects, dancers: Hillary Blake Firestone, Joao Dinis Pinho, Christian Guerematchi, Naiara Mendioroz Azkarate, Marjolein Vogels / production manager: Philippe Avendano Vera / production assistants: Han Bruers, Lotte Schmidt / set manager: Kelly Joan Jenkins / extra’s coordinator: Katinka Enkhuizen/ steadicam: Peter van Vught / 2nd camera: Suzanne Bakker / focus puller: Kelly Steen / VR producer: Yori van Gerven / VR camera: Sjors Ruijter / VR Post production: Eduardo Hernandez Perez / VR Operator: Yori van Gerven / VR supervisor: PeeJee Doorduin / VR-drone: Rob Drewett (Motion Impossible) / stills, making-of & data handling: Fabien Normand / gaffer & light: Zen Bloot, Maarten Warmerdam, Jose Van Beek Warmerdam / best boys: Thomas Born, Blaine Bradley, Tim Bloemraad / art director: Klaas Wijnberg / art assistant: Jolien Wensink / art intern: Maureen van der Lugt / photography Morton Feldman book: Irene Ikner-Haupt / special props designer: Luciënne Venner / assistant choreography & casting Amsterdamse Bostheater: Luciënne Venner / costumes & styling: Susanne Eldering / assistant styling: Tess Groen, Svetlana Fedina / hair and make-up: Alina Stefan / assistant make-up: Noa Tijssen, Dewi Korvin / grip: Peter van Vught / grip assistants: Joost van Baardewijk, Menno van Loon / editors: Amber Hooijmans, Sjaron Minailo / VFX supervising & CGI: The Outpost / compositing: The Compound / additional compositing: Bart van Brussel / sound design: Arnoud Traa / colorist: Rachel Stone / dramaturgy: Krystian Lada / assistant director/dramaturgy: Aïda Gabriels / catering: The Meal Makers / executive interactive producer: Vincent Lindeboom / creative technologist: Jean Jacques Warmerdam / design: Ingo Valente / programming advisor: Pieter Jongsma / music performed by musicians of the chamber orchestra of La Monnaie/De Munt: Femke Sonnen (violin), Yves Cortvrint (viola), Sébastien Walnier (cello/violoncello), Robby Hellijn (double bass), Carlos Bruneel (flute), Jean-Noël Melleret (horn), Manu Mellaerts (trumpet), Stephan Vanaenrode (tuba), Luk Artois (percussion), Agnès Clément (harp), Alfredo Abati (celesta piano), Maarten Stragier (electric guitar) / choir: Aquarius Chamber Choir Brussels – soloists: Vertical Thoughts (Anat Spiegel), The Transmigration of Morton F. (Anat Spiegel, Stefanie Janssen, Vanja Schoch), Only (Joan La Barbara), Vocals for Bones (Anat Spiegel, Kevin Walton) / music recorded at La Monnaie/De Munt Brussels / recording: Geert De Deken & Deborah Dourneau / mixing: Deborah Dourneau / mastering: Philippe Paque / camera equipment: Camera Rentals – Colin Driessen / film studio & light: Schram Studios – Bas Schram /
extras: Anastasia Starosenko, Michiel Gantzert, Bert Prinsen, Hans Schrumpf, Simon Angela, Luciana Moncalvo, Nina Alexandrou, Abida, Hannie Stap, Letitia Wong, Annebelle Helberg, Vivian Dierickx, Ria van Teeffelen, Lucija Nalis, Hester Bangert, Marc Staljanssens, Ellen Staalberg, Jacky Wolters, Margriet Duyster, Riccardo Giannattasio, Ivan Oostvriesland, Petra Mesman, Sylvia van Stralendorff, Sven Piekstra, Sarah Faye van der Ploeg, Lidia van de Brink, Anitra van der Voort, Isabel Mercedes, Herma Nijhuis, Manja Jordens, Tineke van Glasenap, Sjaak Beseling, Yvonne de Graaff-Pasman, Lisanne Kniese, Gwen van Iersel, Casper Oudshoorn, Joost van den Hooff, Josué Silverio da Silva, Toos van Aken, Adriano de Moura Paiva, Berith Danse, Irish Verwey, Sylvia Baan, Ellen Staalberg, Jacky Wolters, Jacqueline Amor, Ans Rekers, Els Bader, Aïda Gabriels / locations: Stedelijk Museum Amsterdam Depot, Café Restaurant Stedelijk Museum Amsterdam, Mendo Bookstore, Nieuwe Ooster Cemetery Amsterdam, Stadsherstel Amsterdam –De Duif, Het Amsterdamse Bostheater, Tropicana Rotterdam, Schram Studio's / thanks to: Carla van der Elst, Gwen Bakker, Kees Koeman, Roel Prins, Leora Boot, Renata Semeins, Sabine Biesheuvel, Colin Driessen, Hanna Spiegel, Thomas Myrmel / Paintings by Philip Guston: Painting, Smoking, Eating, 1973,
The Door, 1978, Courtesy of Stedelijk Museum Amsterdam and Philip Guston Estate

Meer

CREDITS

artistiek leider
Sjaron Minailo
concept ontwikkeling
Anat Spiegel,
Sjaron Minailo
muziek
Morton Feldman,
Anat Spiegel
met
Joan La Barbara, Boyan Delattre
regie
Sjaron Minailo
dramaturgie
Krystian Lada
creatieve productie
Ruben van Leer

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR