‘Intens en intelligent ... een grandioze avond’ – Frankfurter Rundschau

The Dark Ages

Milo Rau/International Institute of Political Murder, Residenztheater

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Van de ondergang van het Derde Rijk tot de belegering van Sarajevo: in The Dark Ages behandelt de Zwitserse regisseur Milo Rau de duistere ontstaansgeschiedenis van het verenigde Europa. Acteurs uit Bosnië, Duitsland, Rusland en Servië vertellen persoonlijke verhalen over uitzetting en rondzwerven, over toewijding en wanhoop. Rau is een politiek theatermaker pur sang. Veelgeprezen is zijn The Civil Wars (2014), het eerste deel van zijn Europa-trilogie. The Dark Ages is het tweede deel, waarin hij zoekt naar de menselijke implicaties van de geschiedenis van Europa. Filmische close-ups en een nieuw gecomponeerde soundtrack van de controversiële Sloveense rockband Laibach vervolmaken deze intieme psychoanalyse van onze tijd.

Programma

Voor de voorstelling van 18 juni zijn uitsluitend nog kaarten voor HF Youngleden beschikbaar.
Deze kaarten zijn te bestellen m.b.v. de HF Young-actiecode.
meer informatie

Wachtlijst
Geen HF Younglid? Dan kunt u zich voor 17 of 18 juni op de wachtlijst laten plaatsen. Zodra er weer kaarten beschikbaar komen, wordt u per e-mail op de hoogte gesteld.
Stuur een e-mail (met als onderwerp 'wachtijst Dark Ages') naar [email protected] met uw naam en adres, dan wordt u op de wachtijst geplaatst.

Achtergrondinformatie

The Dark Ages is het tweede deel van Milo Rau’s kritische theatertrilogie over Europa als mislukt project van eenwording. De Zwitserse theatermaker en schrijver staat bekend als een van de meest omstreden en gewilde theatermakers van zijn generatie. Hij heeft zich toegelegd op een bijzondere, minimalistische en talige theaterstijl, die het midden houdt tussen journalistiek, documentaire, film en performancekunst. Daarbij vervaagt regelmatig het onderscheid tussen acteurs en personages.

 

Het eerste deel van Rau’s trilogie, The Civil Wars, gaat over de opkomst van het extremisme in West-Europa. In deze voorstelling vertellen vier acteurs over de gecompliceerde relaties met hun eigen vaders. In het tweede deel, The Dark Ages, zet Rau vijf acteurs op het podium die allemaal voor het leven werden getekend door de oorlogen in Oost-Europa. Van het einde van de Tweede Wereldoorlog (1945) tot aan de val van Sarajevo (1995). In een inventief decor – dat verandert van monument naar werkkamer - worden met behulp van een camera en een groot projectiescherm deze vijf levensverhalen met elkaar vervlochten. Bijgestaan door de onheilspellende klanken van de Sloveense cultband Laibach – bekend en berucht wegens hun flirt met totalitaire iconografie, sociaal realisme, nazikunst en popcultuur – toont Rau de duistere kant van Europa. Wat gebeurt er met mensen als hun idealen en hun thuisland worden verscheurd? Op welke fundamenten is Europa gebouwd? 


Vedrana Seksan is actrice in het Bosnische Nationaal Theater. Ze vertelt over haar ervaringen tijdens het beleg van Sarajevo en hoe ze niet alleen de regen van granaten, maar ook de diepe crisis van de lange naoorlogse periode wist te overleven. Sanja Mitrović danste in Belgrado ondanks de NATO-bombardementen. Zij verruilde Servië voor Nederland, waar later ook het Joegoslaviëtribunaal werd gevestigd. Als jonge Bosniër overleefde Sudbin Musić de massamoorden en concentratiekampen. Hij werkt nu als mensenrechtenactivist in zijn geboortedorp. Hij slaagde erin om in een massagraf het stoffelijk overschot van zijn vader te identificeren. Valery Tscheplanova en Manfred Zapatka van het Residenztheater uit München maken de cast compleet. Zapatkas herinneringen gaan terug naar de naoorlogse periode in Duitsland: verhalen over gedwongen verhuizingen en de terugkeer van zijn gebroken vader uit krijgsgevangenschap. Tscheplanova emigreerde met haar moeder van de Sovjetstad Kazan naar Duitsland, ontwikkelde zich als poppenspeler en reisde met Heiner Muller’s Hamletmachine de wereld over. Vijf verhalen over vluchten, thuisloos zijn, gerechtigheid, de rol van kunst, wanhoop, verlies en doorleven. 

De muziek van Laibach heeft een rol van betekenis in de voorstelling. In 1989 voorspelde de band het bloederige uiteenvallen van Joegoslavië tijdens hun concert in Belgrado. In 1995 werd tijdens hun concert in Sarajavo het Verdrag van Dayton ondertekend, waarmee de Bosnische Burgeroorlog officieel ten einde kwam. Twee acteurs uit The Dark Ages waren hiervan getuige. Mitrović bezocht het Laibach-concert in Belgrado, en Seksan was erbij in Sarajevo, toen het historische vredesakkoord werd getekend.

Aan de hand van deze indringende biografieën belicht Rau de wankele fundamenten van Europa. De intieme close-ups geven een gezicht aan een continent dat in de geschiedenis al meerdere keren in brokstukken is uiteengevallen. Europa is geen rijk maar een ruïne, zoekend naar een nieuwe ideologie. The Dark Ages is een politieke psychoanalyse van onze tijd. 

Meer

Festivalfocus: Edges of Europe

De eerste helft van dit jaar is Nederland voorzitter van de Europese Unie. Maar wat is er eigenlijk nog over van de Europese droom van eenheid? Een aantal kunstenaars in het Holland Festival onderzoekt actuele Europese kwesties in een reeks voorstellingen over het veranderende continent. 

De openingsvoorstelling van het festival, Die Stunde da wir nichts voneinander wußten van het Estse regie-duo Ene-Liis Semper en Tiit Ojasoo, toont onder meer de diversiteit van en spanningen in het Europa van nu. In hun film As en Geld richten zij zich op politiek populisme. Regisseurs Milo Rau (The Dark Ages), Joël Pommerat (Ça ira (1) Fin de Louis), Wael Shawky (Cabaret Crusades: The Secrets of Karbala) en de Oekraïense band DakhaBrakha duiken in het verleden en traceren de lijnen van de soms duistere geschiedenis van het continent. Uit het hart van Europa komt het collectief God’s Entertainment met een chauvinismecheck. Het Nederlandse Wunderbaum reageert in hun project The New Forest ook op actuele Europese problemen. Gedenkwaardig wordt de reünie van een groot Syrisch orkest voor Arabische muziek in Africa Express Presents… The Orchestra of Syrian Musicians with Damon Albarn and Guests. Kunstenaars kunnen de wereld misschien niet veranderen, maar wel de manier waarop we naar die wereld kijken en erover denken.

Meer

Biografie

Schrijver en theatermaker Milo Rau (Bern 1977) studeerde sociologie, Duits en Latijn in Parijs, Zurich en Berlijn voordat hij zijn eerste buitenlandreportages maakte in Ciapas (Mexico) en Cuba. Vanaf 2000 werkte hij als redacteur voor de Neue Zürcher Zeitung, en in 2003 begon hij een bestaan als regisseur en freelance auteur in Zwitserland en daarbuiten. In 2007 richtte bij het theater- en filmproductiebedrijf International Institute of Political Murder (IIPM) op. In 2016 werd RAU in het kader van World Theatre Day onderscheiden met de prijs van het International Theatre Institute (ITI).

Zijn producties, campagnes en films – waaronder Die letzten Tage der Ceausescus (2009), Hate Radio (2011), City of Change (2010), Breiviks Erklärung (2012), Die Moskauer Prozesse (2013), Die Zürcher Prozesse (2013), The Civil Wars (2014), The Dark Ages (2015), Das Kongo Tribunal (2016) en MitleidDie Geschichte des Maschinengewehrs (2016) – gingen op tournee door meer dan dertig landen. Zijn werk was te zien op diverse prestigieuze nationale en internationale festivals, zoals het Berliner Theatertreffen, het Festival d’Avignon, Zürcher Theaterspektakel, het Noorderzon Performing Arts Festival Groningen, Festival TransAmeriques, de Wiener Festwochen, het Kunstenfestivaldesarts Brussel en Theater Biënnale van Venetië. In 2014 ontving hij de Schweizer Theaterpreis en de Hörspielpreis der Kriegsblinden voor Hate Radio, over de rol van radiopropaganda in de genocide in Rwanda – een performance die ook in Nederland te zien was. Met The Civil Wars sleepte hij de Juryprijs van het Festival Politik im Freien Theater in de wacht. Deze voorstelling was ook geselecteerd door de Zwitserse staatstelevisie als een van de beste stukken in 2014. Ook werd het geselecteerd voor het Theaterfestival (2014/2015) in Nederland en België. In 2015 werd Rau bekroond met de Konstanzer Konzilspreis – Preis für Europäische Begegnungen und Dialog (Raad van Constance Prize – Prijs voor Europese Ontmoeting en Dialoog) in zijn ceremoniejaar. Verder werd Rau’s politieke essay Was tun? Kritik der Postmodernen Vernunft (2013) een bestseller. De Belgische krant La Libre betitelde Rau als ‘meest gewilde regisseur van Europa’ en Le Soir noemde hem ‘een van de meest controversiële regisseurs met een vrije geest.’ Met The Dark Ages maakt hij zijn debuut op het Holland Festival.

Meer

CREDITS

concept, tekst, regie
Milo Rau
tekst, uitvoering
Sanja Mitrović, Sudbin Musić, Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka
toneelbeeld, kostuums
Anton Lukas
muziek
Laibach
camera, video
Marc Stephan
dramaturgie
Sebastian Huber, Stefan Bläske
vertaling
Marija Karaklajić
productie
Residenztheater München in samenwerking met Milo Rau / International Institute of Political Murder (IIPM)
met steun van
Pro Helvetia

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR