avontuurlijke popster en jong New Yorks ensemble

Holland Festival Proms:
Ben Folds & yMusic

Ben Folds, Amerikaans singer-songwriter met een voorliefde voor het onverwachte, speelt voor het eerst in Nederland samen met yMusic. Dit jonge New Yorkse kamermuziekensemble weet met veel succes pop en klassiek met elkaar te verbinden in hun briljante arrangementen. Het zestal werkte eerder al samen met artiesten als Björk, Bon Iver, My Brightest Diamond en Son Lux. Vorig jaar nam Folds het album So There met ze op, met daarop een achttal puntige popliedjes met een zweem van nostalgie. Folds, ooit frontman van het succesvolle trio Ben Folds Five, staat bekend als een avontuurlijk popster. Met yMusic zet hij een nieuwe stap op het klassieke pad. voor iedereen die er geen genoeg van kan krijgen.

Holland Festival Proms

Ben Folds is één van de zes topartiesten tijdens de Holland Festival Proms. Een middag en avond staan artiesten en ensembles van wereldfaam op het programma. Van het Radio Filharmonisch Orkest tot het Kronos Quartet en een Marokkaans Gnawa-ensemble. Het programma begint met een familieconcert uit Nederland en maakt een wereldreis langs allerlei genres, om te eindigen met een Malinese versie van Terry Rileys minimalistische meesterwerk In C.

Achtergrondinformatie

Ben Folds & yMusic
Popmuziek met een klassiek ensemble: het is een spannende combinatie, maar het klinkt al gauw pretentieus. Ben Folds en yMusic bewijzen met hun album So There het tegendeel. Zeker wanneer ze live hun krachten bundelen, zoals in de Holland Festival Proms.    

Ben Folds is een van de meest veelzijdige en succesvolle Amerikaanse singer-songwriters. Hij slaat graag bruggen tussen muziekgenres die je op het eerste gezicht niet met elkaar associeert. Daarbij vormt de piano, zijn hoofdinstrument, een verbindend element tussen rocky pop − of ‘punk rock for sissies’, zoals Folds zelf sommige van zijn nummers omschrijft − en klassieke of jazzy klanken. Toch was het een verrassende wending toen Folds in 2014, na vele popalbums, plotseling met een concert voor piano en orkest op de proppen kwam. Een dermate klassieke vorm met een traditioneel klassiek instrumentarium vonden velen een radicale stap. Voor Folds zelf viel dit echter wel mee. Op zijn website zegt hij: ‘Het pianoconcert lijkt eigenlijk behoorlijk op The Unauthorized Biography of Reinhold Messner, een plaat die ik in 1999 opnam met mijn toenmalige band Ben Folds Five. Als je van die plaat de zang weghaalt en de gitaren vervangt door strijkers, ontdek je dat allebei de stukken een ‘echte Ben Folds’ zijn.’

Na enkele succesvolle live-uitvoeringen van zijn pianoconcert wilde Folds het stuk graag ook op cd uitbrengen. Omdat het concert maar twintig minuten duurt, besloot hij extra materiaal toe te voegen. Daarvoor ging hij op zoek naar kamermuziekensembles die in staat waren tot spannende crossovers. Oorspronkelijk was hij van plan om met verschillende ensembles en verschillende bezettingen te werken. Toen Folds het New Yorkse sextet yMusic ontdekte, was het liefde op het eerste gezicht, en besloot hij het gehele project samen met dit ensemble uit te voeren. 

Een belangrijk uitgangspunt voor de samenwerking was de gedachte dat de begeleiding van yMusic meer moest zijn dan versiering, meer dan een suikerlaagje. Dankzij de uitzonderlijke bezetting van het ensemble en hun ervaring met hedendaagse klassieke muziek wordt de muziek nergens kitscherig. Tenzij Folds dit bewust nastreeft, natuurlijk. De zanger heeft een grote voorkeur voor dubbele bodems en cultiveert graag zijn ietwat nerdy imago. De liedjes van So There zijn deels gekant tegen de oppervlakkige Amerikaanse massacultuur. Maar Folds spaart ook zichzelf niet. Zijn teksten zitten dikwijls vol zelfspot. Tot slot gaan de nummers op So There regelmatig over verloren relaties. Toch waken Folds en yMusic voor sentimentaliteit. 

Alles bij elkaar klinkt de mix van pop en klassiek in So There als een organisch geheel en als een geslaagd experiment dat naar meer smaakt. Dat vindt Folds zelf ook: ‘Voor mijn gevoel is dit pas het begin van onze samenwerking. Popmuziek dreigt steeds meer in herhaling te vallen, terwijl klassieke muziek dit genre een enorme impuls kan geven, zeker op het gebied van sound. Anderzijds kan de klassieke muziekwereld de frisse geest van popmuzikanten uitstekend gebruiken. De mogelijkheden zijn eindeloos.’    

Meer

Biografieën

Ben Folds (1966) is een veelzijdige Amerikaanse singer-songwriter. Hoewel hij vele instrumenten speelt, is hij bovenal een virtuoos pianist. In zijn meest recente projecten zoekt hij de grenzen op tussen pop en klassieke muziek. Ook is hij als fotograaf actief en verzorgt hij af en toe gastoptredens in tv-series in films. Daarnaast is hij eigenaar van de legendarische Grand Victor Sound Studio in Nashville en ambassadeur voor muziektherapie.

Ben Folds groeide op in North Carolina en was tussen 1988 en 1994 in verschillende kleinschalige bands actief. In diezelfde periode volgde hij ook een conservatoriumopleiding slagwerk, maar deze besloot hij voortijdig te beëindigen om zich via zelfstudie op de piano te richten. Zijn muzikale carrière kwam in een stroomversnelling na de oprichting van de band Ben Folds Five in 1995.

Na drie succesvolle albums besloot Folds in 2001 solo verder te gaan, en groeide hij uit tot een van Amerika’s populairste singer-songwriters. In de laatste jaren zoekt hij steeds nadrukkelijker aansluiting bij de klassieke muziekwereld. In 2014 ging Folds Concert voor piano en orkest in première, en toerde hij vervolgens met het Nashville Symphony. Op zoek naar een meer kamermuzikale klank kwam Folds in contact met het sextet yMusic, waarmee hij in 2015 So There opnam. 


yMusic werd in 2008 opgericht door zes New Yorkse klassiek-geschoolde muzikanten (viool: Robert Moose – altviool: Nadio Sirota - cello: Gabriel Cabezas – fluit: Alex Sopp - klarinet: Hideaki Aomori - trompet: CJ Camerieri). Het doel van yMusic is om een kamermuzikale esthetiek te realiseren in uitvoeringen buiten de klassieke concertzaal. Daarbij zoeken de leden vooral de grenzen op tussen popmuziek en hedendaagse klassieke muziek, een niche die door sommigen als ‘Indie Classical’ bestempeld wordt.

Met hun virtuoze spel en kleurrijke arrangementen hebben de leden van yMusic in korte tijd met vele grootheden uit de popmuziek gewerkt. Zo speelden ze samen met Bon Iver, Dirty Projectors, José Gonzalez, Paul Simon, Björk, The National, Meredith Monk, Antony & the Johnsons, David Byrne en Sufjan Stevens. yMusic heeft twee albums uitgebracht met instrumentale composities die veelal geschreven werden door popartiesten: Beautiful Mechanical (2011) en Balance Problems (2014). Time Out New York riep Beautiful Mechanical uit tot ‘klassieke opname van het jaar’ en Indie Week prees yMusics gevoel voor groove: ‘Iets dat klassiek-geschoolde musici maar zelden hebben.’ In 2015 werkte yMusic met singer-songwriter Ben Folds samen op het album So There.

Meer

CREDITS

muziek
Ben Folds, yMusic

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR