‘Avant electronic explorer’ Matthew Herberts werk brengt twintig piano’s tot leven in virtuele performance.

20 Pianos

Nederlandse première

Matthew Herbert

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Twintig piano’s van over de hele wereld, elk met hun eigen timbre, stemming én verhaal: van een Steinway uit het Sydney Opera House tot een murw gespeelde tingeltangel op een lagere school en het instrument waarop John Lennon ooit Imagine componeerde. In deze compositie van Matthew Herbert, icoon van de experimentele elektronische dance, worden de piano’s stuk voor stuk virtueel tevoorschijn gehaald. Pianist Sam Beste tovert met de nieuwste technieken een simpele tafel om tot een virtuele piano. Hij laat niet alleen de originele instrumenten klinken, maar illustreert tegelijkertijd met foto’s en ander documentatiemateriaal het verhaal erachter. Het is een Proustiaanse evocatie die de klavieren en hun klankkasten oneindig veel diepte geeft.
Programma Icoon

‘He is one of the artists to have made a considerable impact … while striving to be innovative and experimental.’

The Guardian

Achtergrondinformatie

De Britse elektronische musicus Matthew Herbert (1972) creëerde 20 Pianos – een voorstelling rond twintig piano’s die elk een verhaal vertellen ­– dat op 16 mei 2014 zijn wereldpremière beleeft in Oxford. De uitvoerenden zijn pianisten Sarah Nicolls en Sam Beste. 20 Pianos vertelt het verhaal van twintig piano’s vanuit de hele wereld’, zegt Herbert. Hun klanken, timbres, stemmingen en geschiedenis worden uiteengezet – van Steinways uit Abbey Road of het operahuis van Sydney tot gehavende basisschoolpiano’s en valse, vergeten familie-instrumenten. De klank van iedere piano is gesampled, en foto’s en achtergrondverhalen voorzien elk instrument van documentatie.

De avond begint met een introductie waarin de maker praat over de instrumenten en het ontstaan van het project. De hoofdcompositie, Twenty pianos, geïnspireerd op de verhalen van de instrumenten en hun eigenaren, wordt door één pianist uitgevoerd: Sam Beste. In de zogeheten Story pieces wordt een piano middels een visuele installatie bespeeld en klinken flarden van het verhaal dat bij een bepaald instrument hoort. In de bijbehorende Response pieces klinkt een actueel werk of wordt geïmproviseerd, de betreffende piano indachtig. Het programma sluit af met Steve Reichs Piano Phase, waarin de twintig piano’s nogmaals de revue passeren.

Op het podium staan geen twintig piano’s; er is een visuele installatie waarop gespeeld kan worden: de New Radiophonic Workshop, waarvan Herbert artistiek leider is, heeft soft- en hardware ontworpen die een eenvoudige tafel kan omtoveren tot een virtuele piano en beelden kan oproepen van het gesamplede instrument dat wordt bespeeld. Een van de gebruikte piano’s is het instrument waarop John Lennon Imagine componeerde en dat nu in het bezit is van George Michael. 20 Pianos is een proustiaanse evocatie van pianoherinneringen en een combinatie van performance en technologische toverkunst. Herbert nodigt iedere organisatie die zijn project presenteert uit om zelf een instrument aan te dragen dat onderdeel wordt van de performance. Ook het Holland Festival voegt een nog nader te bepalen piano toe.

Biografieën

Matthew Herbert (1972) is een productief en talentvol musicus wiens werk zich uitstrekt van vele albums (waaronder het veelgeprezen Bodily Functions) tot de filmmuziek voor Life in a Day, genomineerd voor de Ivor Novello Awards. Herbert heeft (al dan niet onder zijn pseudoniemen Doctor Rockit, Radioboy, Wishmountain) duizenden concerten gegeven over de hele wereld, in zalen variërend van het Sydney Opera House tot aan de Hollywood Bowl. Hij heeft iconen als Quincy Jones, Serge Gainsbourg en Ennio Morricone geremixt, en werkte met uiteenlopende musici als Bjørk en Dizzee Rascal. Herbert was producent van artiesten als Roisin Murphy, The Invisible, Micachu en Merz, en bracht een deel van hun werk uit op zijn eigen label Accidental Records. Herbert werkte samen met chef-kok Heston Blumenthal, toneelschrijver Caryl Churchill en schrijver Will Self, maar hij is het bekendst om werk­­­ waarin hij alledaags, zogeheten gevonden geluid omzet in soms sterk conceptuele elektronische muziek. In zijn One Pig volgde hij bijvoorbeeld het leven van een varken – van de geboorte tot het bord, en alles wat daarachter zit. The End Of Silence is een grootschalige compositie die volledig gebaseerd is op één korte sample van een bominslag in Irak. Ook maakte hij voor Deutsche Grammophon een ‘hercompositie’ van Mahlers Tiende symfonie op basis van een bestaande opname van een uitvoering en veldopnames. Matthew Herbert werkt aan het opzetten van een online Museum of Sound, en is onlangs benoemd tot creative director van The New Radiophonic Workshop.

Sam Beste is een musicus, componist en producent uit Londen, die sinds zijn tienerjaren gewild is als pianist. Op zijn zestiende weigerde hij een aanbod te gaan studeren aan de Royal Academy of Music; in plaats daarvan maakte hij van de mogelijkheid gebruik om op tournee te gaan met Amy Winehouse, met wie hij samenspeelde tot haar vroegtijdige dood in 2011. Bestes carrière als pianist heeft hem over de hele wereld gebracht. Hij speelde op de meest prestigieuze podia en festivals met grootheden als Tom Jones en Carleen Anderson. Sinds 2010 besteedt Beste zijn tijd voornamelijk aan zijn band Hejira, waarvoor hij componeert, arrangeert en produceert, en waarmee hij optreedt. Coproducent van Hejira’s debuutalbum was Matthew Herbert; het album is uitgegeven op Herberts label Accidental Records. Naast Hejira heeft Beste ook intensief met Herbert gewerkt aan de eigen opnames van deze elektronische pionier. Hij was coauteur van diens laatste soloalbums, One Pig en The End of Silence. Samen componeerden ze de soundtrack bij een filmscript en het iPhonespel Pentapuzzle. Sam Beste is gastdocent piano aan Goldsmith’s College in Londen, waar hij zelf in 2009 zijn bachelor Popular Music Studies behaalde.

Sarah Nicolls is een experimenteel pianiste, woonachtig in Engeland. Ze opereert in de voorhoede van vernieuwingen op het gebied van pianoperformance. Nicolls werkt met interactieve technologieën als lichaamssensoren en motion capture om de mogelijkheden van de akoestische piano te vergroten. Zo brengt zij met intuïtieve liveoptredens het instrument binnen het gebied van de elektronische muziek. Nicolls heeft eveneens de ‘Inside-out piano’ bedacht, een instrument dat ontworpen is om zowel aan de buiten- als aan de binnenkant bespeeld te worden. Nicolls werkt aan een album met haar eigen muziek, gespeeld op deze piano; recent heeft ze de financiële mogelijkheden gekregen om een tweede prototype te bouwen. Sarah Nicolls soleert vaak bij London Sinfonietta, waarmee ze de wereldpremière verzorgde van onder meer Larry Goves’ Piano Concerto en Richard Barrett’s Mesopotamia. Haar optredens worden met regelmaat uitgezonden door BBC Radio 3 en ze is te beluisteren op verscheidene cd’s. Voorts is Nicolls Senior Lecturer aan de Brunel University en heeft ze beurzen ontvangen van de Arts and Humanities Research Council, de Brunel Research Initiative and Enterprise Fund, de Athena Swan award en de Arts Council England. Nicolls schrijft over live-elektronica en compositorische samenwerking; haar werk is gepubliceerd in Leonardo Music Journal. Als artistiek directeur van het BEAM Festival zal Nicolls de Music Chair bekleden tijdens de New Interfaces for Musical Expression 2014-conferentie in Londen.

CREDITS

muziek
Matthew Herbert
Steve Reich
piano
Sarah Nicolls
Sam Beste
geluidsontwerp
Hugh Jones
productie
Third Ear Music
in opdracht van
Third Ear Music with funds from the PRS for Music Foundation’s New Music Biennial New Music Biennial is a PRS for Music Foundation initiative, in partnership with Creative Scotland, Arts Council England and the British Council, and presented in collaboration with BBC Radio 3, NMC Recordings, Southbank Centre and Glasgow UNESCO City of Music. Additional support has been given by John S. Cohen Foundation, Arts Council of Wales, Arts Council of Northern Ireland, Incorporated Society of Musicians, The Bliss Trust, The Finzi Trust and Hope Scott Trust