Een ontmoeting met kunstenaars uit het Holland Festival.

Talkshow

Hans Smit, Walter Bart, Emio Greco, Katia Arfara

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Deze editie van het Holland Festival is gewijd aan autobiografie-in-performance. Daarom staat de laatste talkshow uit de serie “De kunstenaar als…” in het teken van de autobiografische kunst. Presentator Hans Smit (Opium) praat hierover met zijn gasten Walter Bart (Detroit Dealers), Emio Greco (Addio alla Fine) en Katia Arfara (Onassis Cultural Centre - Athene). De kunstenaar als kunstwerk gaat ten eerste over (het leven van) de kunstenaar als onderwerp van een kunstwerk. Een interessant element hiervan is subjectiviteit; wat kan het verhaal van één persoon betekenen voor het publiek, of groter, de maatschappij? Heeft het verhaal een politieke onderlaag (bijvoorbeeld het tonen van het ‘verhaal’ van een minderheidsgroep) of heeft het een therapeutische werking (het ‘van je af praten’)? De theatermaker is daarnaast fysiek aanwezig tijdens een voorstelling, wat het verschil tussen theater en andere kunstvormen kenmerkt. Hoe gaan Walter Bart en Emio Greco hiermee om? Is deze fysieke aanwezigheid een last of een zegen? De kunstenaar als kunstwerk gaat ook over de frictie tussen realiteit en fictie in het theater. Waar ligt de grens tussen ‘het echte leven’ en een voorstelling? En in hoeverre moet een documentaire voorstelling op waarheid berusten? Wat zijn de verschillen tussen performance en autobiografisch theater?

Biografieën

Hans Smit startte zijn omroepcarrière in 1991, bij het AVRO cultuur- en mediaprogramma Het Punt. Daarna was Smit vooral werkzaam bij de KRO radio. Schone Kunsten, Het Paleis, Dingen die Gebeuren en Kro’s Echo zijn enkele van de titels waar hij aan verbonden was. In 1995 kwam hij als bureauredacteur en presentator in dienst bij de NOS en maakte daar de start van het Radio 1 Journaal mee. Een jaar later maakte hij de overstap naar televisie. Gedurende zeven jaar was hij het gezicht van het NOS Jeugdjournaal, als presentator en als verslaggever. Zo reisde hij naar New York na de aanslagen op het WTC. Tegelijkertijd werkte hij gedurende vijf jaar mee aan Met het Oog op Morgen. Na een jaar het NOS Journaal te hebben gepresenteerd keerde Smit in 2004 terug naar de radio. Voor de VARA presenteerde hij het populaire Radio 2 programma Ontbijtradio. In 2008 maakte hij de overstap naar de AVRO, waar hij het programma Opium Radio ging presenteren. Ook is Hans Smit de vaste voice over van Avro’s Kunstuur.

Walter Bart is een van de theatermakers van het Rotterdamse theatercollectief Wunderbaum.. Wunderbaum maakt voorstellingen over actuele thema’s, veelal op locatie maar ook in de grote zaal. Wunderbaum werd opgericht in 2000 onder de vleugels van Johan Simons’ ZTHollandia, toen nog onder de naam Jonghollandia. Vanuit die positie begon de groep met het maken van locatietheater. Dikwijls onderzoekt Wunderbaum een subcultuur uit de maatschappij van vandaag: de acteurs spelen een bijstandsgezin (Eindhoven de gekste, 2003), would-be religieuzen (Kamp Jezus, 2008), romantici met een grote drang tot zelfopoffering (Magna Plaza, 2007) of Britse voetbalsupporters op zuipvakantie in Odessa (Beertourist, 2008). Kamp Jezus werd geselecteerd voor het Nederlands en Vlaams Theaterfestival 2008.

Een terugkerend thema in het repertoire van Wunderbaum is de spanning tussen grote ideologieën en de vertaling daarvan naar de dagelijkse praktijk. Een thema dat misschien wel het duidelijkst naar voren kwam in de voorstelling Welcome in My Backyard (2006), over een groep hooggeschoolde Westerlingen die wordt geconfronteerd met asielzoekers in de achtertuin. Het stuk gaf aanleiding tot de speelfilm Maybe Sweden (2007), die hetzelfde verhaal in een nieuwe context vertelt en op televisie en in de filmzalen werd vertoond. Wunderbaum is dit jaar voor het eerst te zien in het Holland Festival met de documentaire voorstelling Detroit Dealers, dat eerder dit jaar in première ging op het Distinctly Dutch Festival in Pittsburgh.

Katia Arfara is programmeur (internationaal) theater en dans van het Onassis Cultural Center in Athene. Daarnaast heeft ze in 2006 haar PhD in Kunstgeschiedenis behaald aan de Université Paris 1 Panthéon Sorbonne. Momenteel is ze onderzoeker aan de École des Hautes Études et Sciences Sociales in Parijs. Haar studies zijn gericht op de interactie tussen beeldende kunst en theater vanaf de historische avant-gardes, met een specifieke focus op documentair theater, nieuwe media en theatrale installaties. Ze is lid van de ‘Intermediality’ groep van de International Federation of Theater Research.

Emio Greco werkt sinds 1995 samen met Pieter C. Scholten in hun gemeenschappelijke zoektocht naar nieuwe dansvormen. Vanuit de nieuwsgierigheid naar het lichaam en haar innerlijke motieven creërden zij in 1996 hun eerste gezamenlijke werk: de solo Bianco die het eerste deel werd van de trilogie Fra Cervello e Movimento. In datzelfde jaar schreven zij een manifest dat ingaat op zeven dansprincipes en hun invloed op het lichaam en de toeschouwer. Eveneens in 1996 richtten ze het dansgezelschap Emio Greco | PC op. Vanaf het begin is Emio Greco | PC meer dan alleen een dansgroep: het gezelschap staat voor een bredere stellingname over het bewustzijn van het lichaam. Het initieerde salons rondom het thema Dance & Discourse, ontwikkelde een afdeling die onderzoek doet naar archivering en notatie van lichaamsbeweging en heeft een educatief programma opgezet onder de naam Academie. Regelmatig nodigen zij kunstenaars uit om deel te nemen aan een artistieke dialoog. Op organische wijze groeide Emio Greco | PC uit tot het International Choreographic Arts Centre (ICK) waarvoor Greco & Scholten in 2009 officieel het startsein gaven.

CREDITS

gast
Walter Bart
Emio Greco
Katia Arfara
gespreksleider
Hans Smit