Uniek locatieproject voert je mee op een reis voorbij het einde.

Addio alla fine - Afscheid van einde

Emio Greco, Pieter C. Scholten

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

"Ja. In 2012 kan de wereld vergaan. En? Dat mogelijke einde schuiven we opzij. Het is tijd voor een offensief. Het is aan ons het tij te keren. Verzamelt u op de kade bij Muziekgebouw aan ’t IJ. Na vertrek zult u verschillende haltes passeren. Een moderne Ark van Noach. Solide grond onder de voeten. Waar wilt u naar toe...? Welke verandering zet u in...? Laat u gidsen door onze spreekstalmeester en maak uw punt zonder einde.”  

Emio Greco, Pieter C Scholten en hun entourage leggen de loopplank uit, vragen u aan boord te gaan en vangen een reis aan. Een tocht met meerdere bestemmingen zonder eindpunt. Onderweg presenteren collega-kunstenaars Jan Fabre (multi-kunstenaar), Christian Boltanski (beeldend kunstenaar) en Franck Krawczyk (musicus) eigen interpretaties van een afscheid van einde. Een andere belangrijke rol is weggelegd voor een neushoorn: Emio Greco | PC trekt zicht het lot van de neushoorn aan een geeft hem een prominente rol in de voorstelling als symbool voor kracht, kwetsbaarheid en hoop voor de toekomst.

Achtergrondinformatie

Dansmakers Greco en Scholten leveren met Addio alla Fine een inspirerende voorstelling waarin het publiek, individueel én als tijdelijke gemeenschap, op speelse wijze een eigen ordening kan aan brengen. Addio alla Fine ondergraaft identiteit, waarden en normen, participatie en integratie. De enkeling levert zelf zijn visie op samenhang en afstemming zonder applaus te halen.

 

Emio Greco | PC op locatie Emio Greco | PC ontwikkelt regelmatig projecten op bijzondere locaties. In mei 2011 zette het gezelschap met Double Points: Orgel in het Orgelpark te Amsterdam een volgende stap in hun onderzoek naar de relatie tussen muziek en dans. Vervolgens ging de voorstelling La Commedia in juni 2011 in première in de Hangar Bicocca in Milaan. Een groot project dat op stapel staat is een bewerking van het boek De Vreemdeling van Albert Camus voor Marseille, culturele hoofdstad in 2013. Met Addio alla Fine sluit Emio Greco | PC een hoofdstuk af en keren zij terug naar de dans zelf, waarmee ze hun samenwerking ooit begonnen.

Inspiratie Addio alla Fine is geïnspireerd door de film E la Nave Va (1983) van de Italiaanse regisseur Federico Fellini. In Fellini’s film onderneemt de crème de la crème van de kunstwereld een bootreis om op zee op gepaste wijze afscheid te nemen van de grootste operazangeres allertijden. Fellini laat zien hoe idolatrie, status, politieke voorkeur, nationaliteit en verlangens naar macht en liefde menselijke verhoudingen vertroebelen. Fellini voorziet het einde van zijn film van een onverwacht begin als het schip op een gelukzalig slotmoment getorpedeerd wordt en een verslaggever samen met een neushoorn in een roeibootje het beeld uitvaart op weg naar nieuwe horizonten.

Dansgezelschap Emio Greco | PC vormt het artistieke hart van het International Choreographic Arts Centre (ICK). ICK is een platform voor hedendaagse dans onder artistieke leiding van Emio Greco en Pieter C. Scholten.

Biografieën

Emio Greco en Pieter C. Scholten werken sinds 1995 samen in hun gemeenschappelijke zoektocht naar nieuwe dansvormen. Emio Greco (IT) volgde zijn dansopleiding aan het Centre de Danse International Rosella Hightower in Cannes en begon zijn danscarriere bij het Ballet Antibes Cote d’Azur, onder leiding van Patrick Tridon. Van 1993 tot 1996 danste Greco in het werk van beeldend kunstenaar en regisseur Jan Fabre en van 1996 tot 1998 werkte hij aan verschillende producties samen met de Japanse choreograaf Saburo Teshigawara. Pieter C. Scholten (NL) studeerde drama en regisseerde aanvankelijk theatervoorstellingen over historische personages zoals Oscar Wilde, Yukio Mishima en Pier Paolo Pasolini. Hij werkte met verschillende choreografen als dansdramaturg. In 1995 ontwikkelde hij de Dance Instants, korte ‘work-in-progress’ projecten voor choreografen en dansers. Voor beide kunstenaars is de zoektocht naar een nieuwe dramaturgie van het lichaam een belangrijke drijfveer.
Vanuit de nieuwsgierigheid naar het lichaam en haar innerlijke motieven creërden zij in 1996 hun eerste gezamenlijke werk: de solo Bianco die het eerste deel werd van de trilogie Fra Cervello e Movimento. In datzelfde jaar schreven zij een manifest dat ingaat op zeven dansprincipes en hun invloed op het lichaam en de toeschouwer. Eveneens in 1996 richtten ze het dansgezelschap Emio Greco | PC op.

Na de internationaal succesvolle dansproducties die Greco en Scholten tussen 1995 en 2001 maakten, verlegden zij met hun dansgezelschap hun grenzen naar opera, muziek en film. Op voorspraak van het Edinburgh International Festival regisseerden zij twee opera’s: Orfeo ed Euridice en The Assassin Tree. In samenwerking met Toneelgroep Amsterdam kwam de voorstelling Teorema tot stand. In 2004 volgde een doorlopend dansmuziekproject met de Zwitserse componist Hanspeter Kyburz, Double Points: +. Deze interdisciplinaire uitstappen leidden tot de productie van het drieluik dat geïnspireerd is op Dante’s La Divina Commedia - in 2006 ging het eerste deel, de inmiddels gelauwerde dansvoorstelling HELL, in première. In 2008 volgde het tweede deel [purgatorio], en in 2010 het laatste deel you PARA | DISO. In 2011 ging La Commedia in premiere die de 'best of' de trilogie toont.
Emio Greco | PC heeft talrijke nationale en internationale prijzen mogen ontvangen, kent een brede internationale erkenning en toert intensief in binnen- en buitenland.

Vanaf het begin is Emio Greco | PC meer dan alleen een dansgroep: het gezelschap staat voor een bredere stellingname over het bewustzijn van het lichaam. Het initieerde salons rondom het thema Dance & Discourse, ontwikkelde een afdeling die onderzoek doet naar archivering en notatie van lichaamsbeweging en heeft een educatief programma opgezet onder de naam Academie. Regelmatig nodigen zij kunstenaars uit om deel te nemen aan een artistieke dialoog.
Op organische wijze groeide Emio Greco | PC uit tot het International Choreographic Arts Centre (ICK) waarvoor Greco & Scholten in 2009 officieel het startsein gaven.

CREDITS

concept
Emio Greco
concept
Pieter C. Scholten
choreografie
Emio Greco
choreografie
Pieter C. Scholten
gastkunstenaar
Jan Fabre
gastkunstenaar
Frank Krawczyk
gastkunstenaar
Christian Boltanski
dans
Victor Callens
dans
Dereck Cayla
dans
Vincent Colomes
dans
Sawami Fukoaka
dans
Emio Greco
dans
Neda Hadji-Mirzaei
dans
Suzan Tunca
acteur
Kurt van den Driessche
musicus
Franck Krawczyk
musicus
François Salès
lichtontwerp
Henk Danner
lichtontwerp
Pieter C. Scholten
lichtontwerp
Clifford Portier
tekstbijdragen
Bo Tarenskeen
schrijver monoloog
Bo Tarenskeen
video
Joost Rekveld
productie
International Choreographic Arts Centre (ICK)
in samenwerking met
Holland Festival
coproductie
Festival de Marseille
coproductie
Teatro di San Carlo, Napels