Nu in Amsterdam: Bels klassieker.

The show must go on

Jérôme Bel

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

The show must go on is provocatief en innemend, serieus en ridiculiserend, lichtvoetig en intens. Tien jaar toert dit invloedrijke stuk van Jérôme Bel al de wereld over, en in elke stad en elk theater leidt het weer tot heftige, tegenstrijdige reacties. Nu staat het voor het eerst in Amsterdam. Negentien dansers en een dj spelen aan de hand van negentien popsongs met de clichés van alledag en de conventies van het theater, en confronteren het publiek met hun reactie daarop. Een exacte beschrijving van het stuk klinkt te simpel voor woorden. Maar het blijkt ongelooflijk geraffineerd en intelligent in elkaar te steken, en onthult de ware gevoelens die verborgen liggen in sentiment en cliché.

Achtergrondinformatie

Jérôme Bel werd opgeleid bij het Centre National de Danse Contemporaine in Angers (Frankrijk). Hij woont in Parijs en werkt overal ter wereld. Tussen 1985 en 1991 werkte hij voornamelijk in Frankrijk en Italië. In 1992 assisteerde hij choreograaf Philippe Découflé voor de manifestaties bij de 16e Olympische Winterspelen in Albertville. In zijn eigen stukken werkt hij sterk vanuit het besef dat theater een frame biedt aan mensen om andere mensen te bekijken. Al zijn choreografieën spelen met deze notie. Het werk van Bel nodigt de toeschouwer uit zichzelf opnieuw uit te vinden en te reflecteren op de positie van performer en publiek. Enkele stukken van Bels hand zijn: Nom donné par l’auteur (1994), Shirtology (1997), The Last Performance (1998) en The show must go on (2001), dat dit jaar in het Holland Festival staat. In 2004 maakte Bel zijn eerste werk in een serie portretten van dansers die op het toneel het verhaal van hun carrière, en daarmee een stuk dansgeschiedenis, vertellen, Véronique Doisneau, bij het Ballet de l'Opéra de Paris. Deze serie kreeg een vervolg met Pichet Klunchun & myself (op het Holland Festival 2007), Isabel Torres, Lutz Förster en Cédric Andrieux (Holland Festival 2010). In 2005 ontving Jérôme Bel voor zijn voorstelling The show must go on in New York een Bessie Award. Vorig jaar was hij als performer in het Holland Festival te zien in 3Abschied, een choreografie die hij samen met Anne Teresa De Keersmaeker ontwikkelde.

CREDITS

concept, regie
Jérôme Bel
muziek
Leonard Bernstein
muziek
The Beatles
muziek
David Bowie
muziek
Nick Cave
muziek
Céline Dion
muziek
Norman Gimbel & Charles Fox
muziek
Mark Knopfler
muziek
John Lennon
muziek
Galt MacDermot
muziek
George Michael
muziek
Erick “More” Morillo & Mark Quashie
muziek
Lionel Richie
muziek
A. Romero Monge & R. Ruiz
muziek
Edith Piaf
muziek
Simon and Garfunkel
muziek
Sting and The Police
muziek
Queen
assistent
Frederic Seguette
assistent
Olgade Soto
casting
Barbara Van Lindt
casting
Jérôme Bel
toneelmeester
Johannes Sundrup
toneelmeester
Gilles Gentner
productieleiding
Sandro Grando
dans
Eric Affergan
dans
Cédric Andrieux
dans
Sonja Augart
dans
Lara Barsacq
dans
Nicole Beutler
dans
Matthias Breitenbach
dans
Muriel Corbel
dans
Dina Ed Dik
dans
Pere Faura
dans
David Fischer
dans
Marie-Louise Gilcher
dans
Gaspard Guilbert
dans
Frédéric Moreau
dans
Henrique Neves
dans
Gisèle Pelozuelo
dans
Frederic Seguette
dans
Esther Snelder
dans
Peter Vandenbempt
dans
Hester Van Hasselt
productie
Théâtre de la Ville
productie
Gasthuis
productie
Centre Choregraphique National Montpellier Languedoc-Roussillon
productie
Arteleku Gipuzkoako Foru Aldundia
productie
R.B.
met steun van
Direction Régionale des Affaires Culturelles d’Ile-de-France/Ministerie van Cultuur en Communicatie
met steun van
Cultures France/Ministerie van Buitenlandse Zaken