Dé sensatie van The Brighton Festival 2010.

Before I Sleep

doorlopende locatievoorstelling

dreamthinkspeak, Tristan Sharps

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Buiten is het een kantoor aan de Amsterdamse Zuidas. Binnen kom je terecht in een wereld waar het oude wordt vermorzeld door het nieuwe en de toekomst onzeker is. Een wereld die werd gecreëerd door het Engelse dreamthinkspeak. Artistiek leider Tristan Sharps baseerde zijn mix van installatie, film en theater op De Kersentuin van Tsjechov. De oude bediende Firs dwaalt hier als enige nog rond, ontwricht in de tijd, op zoek naar rust. Zo leidt hij ons van het Oude Rusland naar een zeer eigentijdse omgeving, een reis die door honderd jaar en over vijfduizend vierkante meter vloeroppervlak voert en je doet beseffen wat het betekent te verdwalen in de wereld en de tijd.

NB: het betreft een doorlopende voorstelling. Het publiek wordt om de 5 minuten in kleine groepjes binnen gelaten.

programmaboek

Achtergrondinformatie

In een kantoortoren (FOZ-gebouw) aan de Amsterdamse Zuidas leidt het Britse locatietheatergezelschap dreamthinkspeak van regisseur Tristan Sharps de toeschouwer binnen in een droomachtige wereld van verandering, waar de krachten van het nieuwe op het oude botsen. Met behulp van performance, installatie, video en geluid wordt de bezoeker door een reeks van landschappen, vergezichten, scènes en situaties geleid. Het is een reis die je doet beseffen wat het betekent te verdwalen in een wereld die je niet meer herkent. Before I Sleep is geïnspireerd op het tragikomische stuk De Kersentuin van Anton Tsjechov. Daarin laat Tsjechov zien hoe mensen op verschillende manieren omgaan met een veranderende wereld. De een steekt zijn kop in het zand, de ander maakt slim gebruik van nieuwe kansen en een derde moet simpelweg machteloos toekijken zonder iets te kunnen doen. 

Synopsis 
De Kersentuin gaat over de oud-aristocratische familie Ranevsky. In hun grote landhuis, omringd door een eeuwenoude kersenboomgaard, komen zij bijeen om te beslissen wat te doen aan de hoogoplopende schulden waardoor het familiebezit geveild dreigt te worden. De zakenman Lopachin stelt een reddingsplan voor waarbij de kersenbomen omgehakt moeten worden om plaats te maken voor vakantiehuisjes. Maar de familie en vooral de matriarch van de familie, Ljoebov Ranjevskaja, wil daar absoluut niet aan; de kersenboomgaard maakt het landgoed immers zo uniek en vertegenwoordigt de onbezorgde jeugd die ze hier doorbracht. In plaats van te handelen, klampen de familieleden zich vol melancholie vast aan het gelukkige verleden of verliezen zij zich in onhaalbare toekomstvisioenen. Uiteindelijk moet het landgoed toch verkocht worden en vertrekken de personages een voor een om elders een nieuw leven op te bouwen. Alleen de oude bediende Firs blijft achter. Firs is moe en ziek, kan zich niet verzoenen met de nieuwe tijd, hij wordt per ongeluk opgesloten als iedereen vertrekt. 

In het kantoorpand aan de Amsterdamse Zuidas is het Firs die nog steeds ronddwaalt in de enorme ruimte. Hij is eigenlijk op zoek naar een plek om te rusten, maar telkens moet hij nieuwe bezoekers verwelkomen in zijn wereld die op instorten staat. Zo leidt hij ons van het oude Rusland naar het nieuwe millennium. Het is een wandeling door een reeks van fantasierijke landschappen, scènes en situaties, een tot in detail uitgewerkt geheel van beeld en geluid, waar achter de schermen zo’n vijftig mensen aan werken. De bezoeker belandt in een wereld waar verandering onvermijdelijk lijkt, terwijl de meesten van ons geen grip op het proces hebben. De voorstelling staat stil bij wat wij verliezen in onze vernieuwings- en consumptiedrang. Zal die nieuwe wereld eigenlijk wel een betere wereld zal worden, en kiezen we toch voor verandering, hoewel we geen idee hebben wat de toekomst brengt? Het gebouw wordt een prisma waarin de oude wereld van Tsjechov licht werpt op onze eigen samenleving. Door de wandeling die de bezoeker maakt door beelden van de 20e eeuw en van de 21ste eeuw maakt hij tegelijk ook een reis door zijn eigen hoofd en zijn eigen leven, en wordt hij, ronddwalend in de tijd, geconfronteerd met vragen over onze eigen toekomst, over ons consumentisme en de duurzaamheid van ons moderne leven. 

Biografieën

Tristan Sharps is de oprichter van en creatief brein achter het uiterst succesvolle Engelse theatergezelschap dreamthinkspeak. Het gezelschap maakt locatie-specifieke voorstellingen. Met een mix van live performance, film en landschappelijke installatie wordt het publiek meegenomen op bijzondere avonturen door droomachtige werelden die uitdagen en aan het denken zetten. De voorstellingen worden in eerste instantie voor een specifieke locatie ontworpen. Als een voorstelling naar een andere stad gaat, wordt deze opnieuw aangepast voor de nieuwe locatie. Sharps begon als regisseur in kleine theaters in Londen en Edinburgh. Vervolgens vertrok hij naar de toneelschool van Jacques Lecoq in Parijs en acteerde een tijd lang in de grote theaters in onder meer Londen en New York. In 1999 richtte Sharps dreamthinkspeak op. Het eerste stuk dat het gezelschap creëerde was een uitvoering van Hamlet voor zowel theater- als niet-theaterlocaties, getiteld Who Goes There?. In 2003 kreeg dreamthinkspeak zijn internationale doorbraak met Don’t Look Back, een stuk dat was geïnspireerd op de mythe van Orfeus en Eurydice. In 2005 creëerden Sharps en zijn gezelschap Underground, gebaseerd op Misdaad en Straf van Dostojevski. Het werd gemaakt voor het Theatre Royal in Brighton, de thuishaven van de groep, en later voor een ondergronds abattoir in Clerkenwell, in het East End van Londen. In 2008 werd dreamthinkspeak gevraagd een opdrachtwerk te maken in het kader van Liverpool Culturele Hoofdstad van Europa 2008. Dat werd One Step Forward, One Step Back, gebaseerd op het derde deel van Dante’s La Divina Commedia. Het stuk werd speciaal gemaakt voor de kathedraal van Liverpool. In 2009 volgde Absent in de Londense Opera, onderdeel van het IGNITE:09 festival. Absent werd gemaakt als een stuk dat de dialoog aangaat met de opera Powder her Facevan de Engelse componist Thomas Adès. Before I Sleep ging in premiere in een leeg art deco warenhuis in Brighton. In Amsterdam wordt de voorstelling aangepast aan de Amsterdamse kantoortuin van het FOZ-gebouw.

CREDITS

regie, film, ontwerp
Tristan Sharps
hoofd timmerwerk
Eddie Crowther
3D modellering
Clare Grotefeld
toneelbeeld
Tabby Riley
architectuurmodellering
Graham Hubbard
Richard Smith
poppenhuismodellering
Pete Marsh
Claire Hoskin
kostuumontwerp
Berthe Fortin
muziek
Max Richter
geluid
Pendle Poucher
ontwerpassistent
Lauren Pratt
cast
Monica Battaglia
Francesco Calabretta
Tessa Cushan
James Folan
Ocean Isoaro
Georg Nikoloff
Michael Poole
Remigiusz Rachuba
Jihane El Fahidi
Michelle de Bruijn
Dennis Rudge
Armin Tashakoor
Leonid Vlassov
Carola Baertschiger
Katarina Justic
Anka Pajor
Georges Devdariani
Galyna Kyyashko
Anne Katic
Vitali Usanov
Karolina Joniec
Marynka Nicolai
Joop Schenk
Bruno La Rooij
Scott Jun
Florian Myjer
Milou Duijnhoven
Anne-marie Westerveen
Belle Van Heerikhuizen
Charmaine Noten
productie
dreamthinkspeak
met steun van
Arts Council England
in opdracht van
The Brighton Festival

DEZE VOORSTELLING IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR