Vroegere Cunninghamdanser danst fragmenten uit bekende moderne dansstukken.

Cédric Andrieux

Jérôme Bel

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Het recente werk van choreograaf Jérôme Bel bestaat uit een serie voorstellingen, genoemd naar de artiest die het uitvoert. Het zijn allemaal zeer ervaren dansers, wier werk verschillende tradities omarmt: klassiek ballet (Veronique Doisneau en Isabel Torres), traditionele Thaise dans (Pichet Klunchun & Myself, HF 07), het Duitse Tanztheater (Lutz Förster) en nu Amerikaanse moderne dans, uitgevoerd door Cédric Andrieux. Andrieux, opgeleid in Frankrijk, danste ruim acht jaar bij Merce Cunningham in New York. Hij vertelt het publiek over zijn carrière en danst fragmenten van verschillende stukken. Gaandeweg de voorstelling vullen de herinneringen en anekdotes, de verhalen van achter de coulissen en de fragmenten pure dans het kale podium en gaat er een wereld open voor de toeschouwer.

Achtergrondinformatie

Het recente werk van choreograaf Jérôme Bel bestaat uit een serie voorstellingen die een reeks van verschillende tradities omarmen, van klassiek ballet (Véronique Doisneau en Isabel Torres) en traditionele Thaise dans (Pichet Klunchun & myself, dat te zien was op het Holland Festival in 2007) tot het Duitse Tanztheater (Lutz Förster). Deze reeks krijgt dit jaar op het Holland Festival een vervolg met Amerikaanse moderne dans, uitgevoerd door Cédric Andrieux.
Andrieux werd opgeleid in Frankrijk, en danste ruim acht jaar bij Merce Cunningham in New York. Hij vertelt het publiek op een persoonlijke manier over zijn opleiding, zijn carrière en de mensen met wie hij heeft gewerkt, en hij illustreert zijn verhaal met de uitvoering van een aantal fragmenten van verschillende stukken die hij in zijn carrière heeft gedanst.
Gaandeweg de voorstelling vullen de herinneringen, de anecdotes, de verhalen van achter de coulissen en de fragmenten van pure dans het kale podium en gaat er een wereld open voor de toeschouwer, een wereld die eigenlijk alleen bij dansers bekend is en voor het publiek vaak gesloten blijft.
Andrieux zal zijn monoloog afwisselen met fragmenten uit Newark van Trisha Brown, het beroemde Biped, Suite for 5 van Merce Cunningham, Nuit Fragile van Philippe Tréhet en The show must go on van Jérôme Bel zelf.
Veel van de verhalen van Andrieux komen uit de jaren 1999 tot 2007, toen hij danste bij de Merce Cunningham Company. Het stuk Cédric Andrieux maakt onderdeel uit van het Merce Cunningham drieluik, dat het Holland Festival organiseert ter ere van de vorig jaar zomer overleden grootmeester van de moderne Amerikaanse dans.

Biografieën

De Franse danser Cédric Andrieux (1977) begon zijn dansopleiding op 12-jarige leeftijd in Brest, Bretagne. Hij werd aangenomen op het Conservatoire Supérieur de Musique et de Danse in Parijs en studeerde daar magna cum laude af. In 1997 ging hij voor een jaar dansen bij de Jennifer Muller Company in New York.
Van 1999 tot 2007 was hij lid van de Merce Cunningham Dance Company. Hij werkte ook met RoseAnn Spradlin, Chantal Yzermans en hij was lid van de New Yorkse bezetting van Alain Buffard’s Mauvais Genre.
In juli 2007 stapte hij over naar het ballet van de Opéra de Lyon, waar hij sindsdien heeft gedanst in stukken van onder andere Mats Ek, William Forsythe, Odile Duboc, Christian Rizzo en Trisha Brown. Andrieux ontmoette Jérôme Bel in 2007 bij de heropvoering van diens stuk The show must go on bij de Opera van Lyon.

Jérôme Bel werd opgeleid bij het Centre National de Danse Contemporaine in Angers (Frankrijk). Tussen 1985 en 1991 werkte hij voornamelijk in Frankrijk en Italië. In 1992 assisteerde hij choreograaf Philippe Découflé voor de manifestaties bij de 16e Olympische Winterspelen.
In zijn eigen stukken werkt hij sterk vanuit het besef dat theater een frame biedt aan mensen om andere mensen te bekijken. Al zijn choreografieën spelen met deze notie. Het werk van Bel nodigt de toeschouwer uit zichzelf opnieuw uit te vinden en te reflecteren op de positie van performer en publiek.
Enkele stukken zijn: Nom donné par l’auteur (1994), Shirtology (1997), The Last Performance (1998) en The show must go on (2001).
In 2004 maakte Bel een werk bij het Ballet van de Parijse Opera: Véronique Doisneau.
In 2005 ontving Jérôme Bel voor zijn voorstelling The show must go on in New York een Bessie Award.

CREDITS

concept
Jérôme Bel
met en door
Cédric Andrieux
met fragmenten van
Trisha Brown (Newark)
met fragmenten van
Merce Cunningham (Biped, Suite for 5)
met fragmenten van
Philippe Tréhet (Nuit fragile)
met fragmenten van
Jérôme Bel (The show must go on)
repetitor
Jeanne Steele
repetitor
Lance Gries
administratie
Sandro Grando
coproductie
Théâtre de la Ville
coproductie
Festival d’Automne (Paris)
coproductie
R.B. Jérôme Bel (Paris)
met steun van
Centre National de la Danse (Paris)
met steun van
La Ménagerie de Verre (Parijs)
met steun van
Studiolabs
met steun van
Baryshnikov Arts Center
met dank aan
Thérèse Barbanel
met dank aan
Yorgos Loukos
met dank aan
Trevor Carlson