Een rijke, lichtvoetige voorstelling over de ontmoeting tussen twee choreografen uit totaal verschillende werelden.

Pichet Klunchun and myself

Jérôme Bel & Pichet Klunchun

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Choreograaf Jérôme Bel werd in 2004 in Bangkok voorgesteld aan de Thaise danser en choreograaf Pichet Klunchun. Klunchun is één van de beste Khon meesters in Thailand. Bel had slechts een vaag idee wat de Thaise traditie inhield. Klunchun kende het werk van Bel absoluut niet. Pichet Klunchun and myself is een verslag van de ken¬nismaking tussen Bel en Klunchun. Op het toneel staan twee kunste¬naars die een totaal uiteenlopende artistieke en culturele achtergrond hebben. Wat hen bindt is een soci¬ale gevoeligheid, een groot gevoel voor humor en een ongelooflijke open en nieuwsgierige houding.

Achtergrondinformatie

Pichet Klunchun and myself

In september 2004 nodigde de Singaporese curator Tang Fu Kuen mij uit om in Bangkok een project te komen leiden. Een tijdje twijfelde ik of ik de uitnodiging moest aannemen of niet, maar uiteindelijk stelde ik hem een ontmoetingsproject met een traditionele Thai-danser voor.

Mijn inderdaad grote belangstelling voor de kunsttraditie van het Verre Oosten, zowel voor de dans als voor het theater, is begonnen met de Kabuki-voorstelling die ik in 1989 in Tokio bijwoonde en die voor mij een overweldigende ervaring was. Soortgelijke gevoelens roept traditionele Indiase dans bij mij op, of de parade van het Carnaval van Rio de Janeiro.

Voor de bewuste ontmoeting in Bangkok had Tang Fu Kuen danser en choreograaf Pichet Klunchun benaderd, en in december van datzelfde jaar vond de bewuste ontmoeting plaats. We maakten kennis, zonder dat we beiden enig idee hadden over wat er uit onze ontmoeting zou kunnen voortkomen. Ik had alleen wat vragen voorbereid die ik aan deze danser wilde stellen. Persoonlijk had ik niet meer dan een vaag idee van wat traditionele Thaise dans was, en Pichet Klunchun kende mijn werk evenmin.

De omstandigheden van onze ontmoeting bepaalden de aard en de vorm van de uiteindelijke voorstelling. Ik had een jet lag, maar was niettemin gefascineerd door de stad Bangkok en zijn inwoners, door de monsterachtige verkeersopstoppingen waardoor repetities uitvielen, en door de hele  context van het Bangkok Fringe Festival waar het stuk in première zou gaan. Dit alles was voor ons aanleiding het publiek een soort theatraal verslag van onze ervaringen te presenteren.

En zo kwam het dat we een theatrale en choreografische documentaire van onze beider werkelijkheden hebben gemaakt. In het stuk worden twee kunstenaars tegenover elkaar geplaatst die niets van elkaar weten, die in esthetisch opzicht zeer verschillend werken en die, ondanks de cultuurkloof die hen scheidt, beiden proberen meer van de ander te weten te komen, en vooral over hun wederzijdse artistieke werk.

Enkele problematische noties als het euro‑centrisme, het interculturalisme of de culturele mondialisering passeren de revue. Deze noties liggen weliswaar gevoelig, maar kunnen niet genegeerd worden.

Het historische moment staat niet toe dat ze worden overgeslagen.

 

Jérôme Bel, Seoel, 1 juni 2005

Biografieën

Jérôme Bel

Jérôme Bel werd opgeleid bij het Centre National de Danse Contemporaine in Angers. Tussen 1985 en 1991 werkte hij voornamelijk in Frankrijk en Italië. In 1992 assisteerde hij choreograaf Philippe Découflé voor de manifestaties bij de 16e Olympische Winterspelen. In zijn eigen stukken werkt hij sterk vanuit het besef dat theater een frame biedt aan mensen om andere mensen te bekijken. Al zijn choreografieën spelen met deze notie. Het werk van Bel nodigt de toeschouwer uit zichzelf opnieuw uit te vinden en te reflecteren op de positie van performer en publiek.

Enkele stukken zijn: Nom donné par l’auteur (1994), Shirtology (1997), The Last Performance (1998) en The Show must go on (2001).

In 2004 maakte Bel een werk bij het Ballet van de Parijse Opera: Véronique Doisneau.

 

Pichet Klunchun

Pichet Klunchun ging op 16-jarige leeftijd in de leer bij Chaiyot Khummanee, een van de beste Khon meesters in Thailand. Hij haalde zijn major in klassieke Thaise dans op de Chulalongkorn Universiteit in Bangkok. Sindsdien werkte hij mee aan vele belangrijke evenementen, als danser en als choreograaf, onder andere aan de slotceremonie van de Aziatische Spelen in 1998. In 2001 ontving hij een beurs voor een residency in de Verenigde Staten van Amerika. Hij werkte mee in een aantal internationale producties zoals Search: Hamlet (Denemarken) en The Global Soul.

In zijn eigen choreografieën combineert hij de Thaise traditie met eigentijdse dans. Dit leverde hem een nominatie op van de Thai Classical Arts Society als meest vernieuwende kunstenaar

Hij richtte zijn eigen gezelschap op, LiveWork Company, om jonge dansers te trainen met sterk traditionele dansachtergrond.

 

CREDITS

Pichet Klunchun and myself
Een opdracht van Tang Fu Kuen voor het Bangkok Fringe Festival
concept
Jérôme Bel
uitvoering
Pinchet Klunchun en Jérôme Bel
manager
Sandro Grando
coproductie
Bangkok Fringe Festival, SACD/Festival Montpellier Danse 2005, R.B. Jérôme Bel (Parijs)
Jérôme Bel wordt gesteund door de Direction Régionale des Affaires Culturelles d’Ile-de-France en door AFAA (Association Française d’Action Artistique) in zijn internationale tournees.
met speciale dank aan
Frie Leysen, Mark De Putter