Concertante opera in vijf akten gebaseerd op La Vida Breve van Jaufré Rudel

L'amour de Loin

Kaija saariaho

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

‘Not since Madam Butterfly has there been such a touching depiction of a woman’s ecstasy and grief.’ Humphrey Burton, BBC Music Magazine

De opera L’Amour de Loin (Liefde van Ver) van de Finse componiste Kaija Saariaho is ongetwijfeld één van de hoogtepunten uit de recente muziektheatergeschiedenis. De opera, geregisseerd door Peter Sellars, beleefde successen in Salzburg, Parijs, New York en Helsinki. Het Holland Festival presenteert van dit meesterwerk een concertante uitvoering in regie van Pierre Audi. Orkest en koor van de Finse Nationale Opera staan onder leiding van de flamboyante Finse dirigente Susanna Mälkki.

Het verhaal van de opera is gebaseerd op het verhaal La Vida Breve over Jaufré Rudel, de prins van Blaye, één van de eerste grote Franse troubadours uit de twaalfde eeuw. Jaufré verlangt naar een onbereikbare liefde, anders dan alle andere liefdes. Een pelgrim vertelt hem dat deze liefde bestaat in de persoon van Clémence, hertogin van Tripoli. Sindsdien laat de gedachte aan haar de prins niet meer los. Teruggekeerd naar de Orient vertelt de pelgrim de hertogin over de prins-troubadour aan de andere kant van de wereld. Clémence valt als een blok voor hem en beiden verlangen gedurende lange tijd hevig naar elkaar. Als Jaufré Clémence eindelijk bereikt, sterft hij in haar armen…

Jaufré’s verhaal gaat niet alleen over zijn korte leven, maar ook over de kortstondigheid van het menselijke leven. De opera is een mix van spirituele en fysieke liefde, van Europa en de Orient.

In L’Amour de Loin komen veel lijnen uit het eerdere werk van de Finse componiste Kaija Saariaho (1952) samen. Het thema van liefde en dood wekt associaties met Wagners Tristan en Isolde en ook met Debussy’s Pelléas et Mélisande. Ook in zijn muzikale setting is L’Amour de Loin spiritueel en zeer rijk aan kleur en beelden, en tegelijkertijd opvallend langzaam. Dat laatste is echter schijn – hoewel het ritme nauwelijks te ontwaren is, is het er wel, als een hartslag die je niet kan horen. Voor deze opera ontving Saariaho, die sinds 1982 in Parijs woont, de Grawemeyer Prijs 2003.

‘Best new work of the year 2000.’Anthony TommasiniThe New York Times

‘L’Amour de loin promises much for opera of the third millennium.’ Henry Bacon, Opera Magazine