1 2, 1 2 3 4

Truus Bronkhorst & Marien Jongewaard

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Acht mannen en één vrouw dansen op muziek van Nina Simone, Mahler, The Stones, Cornelis de Bondt en Gavin Bryars, die ook de titel leverde voor de nieuwe choreografie van Truus Bronkhorst en Marien Jongewaard. 1 2, 1 2 3 4 is een theatrale voorstelling, waar het dansplezier van afdruipt en waarin Truus Bronkhorst zelf terugkeert op het podium.
Tot halverwege is 1 2, 1 2 3 4 een stoer 'mannenstuk', waarin de acht dansers gezamenlijk, solo, in duetten, trio's of kwartetten bewegen. Ze moedigen elkaar aan en dagen elkaar jongensachtig uit in een conditieslag, waarbij het zweet van hun lichamen druipt. Maskers accenturen de machtsverhoudingen binnen de mannengemeenschap. Als Truus Bronkhorst vervolgens het gezelschap versterkt, wordt de voorstelling nog rijker aan accenten. Na een liefdesduet danst zij met de in pakken gestoken heren mee op een elegant vierkwartsmaat. De enige vaste decorstukken zijn schuin tegen de muur geplaatste schotten, die dienst doen als klankbord. Cirkelend langs de wand knallen de dansers er, luide kreten slakend, met hun voeten tegenaan. het zijn niet de enige agressieve, luidruchtige delen in de dramatische productie. De mannen buitelen in een wilde dans over stoelen en schieten tijdens een zijwaartse countrydans vrolijk hun revolvers leeg op het publiek; en na een vechtpartij distantieert Truus Bronkhorst zich van de groep en geselt haar elektrische gitaar met rauwe noise als resultaat.
 
Met The Fall verwierven Truus Bronkhorst en Marien Jongewaard in 1997 internationale faam. Nog altijd toeren zij over de wereld met de voorstelling, die door zijn zeggingskracht geldt als 'een van de belangrijkste dansdocumenten van de jaren negentig'. De opvolger 1 2, 1 2 3 4 bezit alle kwaliteiten en is even rijk aan associatieve kracht om even lang en een even groot publiek te boeien.

CREDITS

choreografie
Truus Bronkhorst en Marien Jongewaard
muziek
Nina Simone, Cornelis de Bondt, Gustav Mahler, Gavin Bryars, The Rolling Stones
licht
Kees van de Lagemaat
dansers
Jean Louis Barning, Ian Butler, Andreas Fratzi, Percy Kruythoff, Marc van Loon, Oerm Matern, Vladimir Melnikov, Udo Muller, Jacob Nissen, Pascal Rekoert, Truus Bronkhorst
coproductie
Stichting van de Toekomst, Stichting Plotloos Drama/Nieuw West, Holland Festival
met dank aan
Jeroen Lopes Cardoso