De complete kamermuziek

Matthijs Vermeulen III

Hans Woudenberg, Irenen Maessen, Marja Bon

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

In Vermeulens kamermuziek is dezelfde tegenstelling tussen furieuze en verstilde momenten te vinden als in zijn symfonische werk. Toch lijkt zij minder extreem, muzikaal puurder en in zekere zin abstracter dan de orkeststukken. Het is misschien niet toevallig dat de Eerste cellosonate (1918) het eerste en enige stuk was waarvoor de componist een internationaal gerenommeerde uitgever (Senart in Parijs) vond.

De complete kamermuziek van Matthijs Vermeulen – en werk van twee andere nestors van de Nederlandse muziek, Kees van Baaren en Rudolf Escher – klinkt tijdens een vijftal concerten, steeds voorafgaand aan een orkestconcert in de Kleine Zaal van het concertgebouw.

-

Het Vermeulen-portret is een coproductie van Holland Festival en NPS-Radio en mede tot stand gekomen met steun van Buma/Stemra.

Programma

Matthijs Vermeulen (1888-1967) - Première sonate pour violoncelle et piano (1918)

Matthijs Vermeulen - Les filles du roi d'Espagne (1917)

Biografie

Matthijs Vermeulen (1888-1967) is in zekere zin de archetypische miskende componist. Hij moest tientallen jaren wachten op de premières van zijn Eerste ne Tweede symfonie; hij verwierf meer bekendheid door zijn werk als criticus dan door zijn muziek. Toe het enfant terrible Vermeulen merkte dat zijn werk hier op tegenstand stuitte, verruilde hij Nederland voor het Franse platteland, om er pas na de oorlog terug te keren. Pas nu begint het besef door te dringen dat Vermeulen een hoogst interessante persoonlijkheid was. In een tijd waarin vrijwel niemand ontsnapte aan de invloed van Schönberg, Mahler en Debussy, creëerde hij een hoogst persoonlijk idioom met kolossale klankvisioenen, overstelpende polymelodiek en verrassende instrumentatievondsten.

‘Vermeulens muziek heeft het effect van een hogedrukpan: van de eerste tot de laatste maat borrelt de componist over van vitaliteit, van inventiviteit, van levenslust.’ (Leo Samama) Een aantal vooraanstaande Nederlandse orkesten, brengt onder leiding van belangrijke dirigenten, alle zeven symfonieën en het orkestlied La veille. Deze muziek wordt gecombineerd met werken van tijdgenoten en geestverwanten die net als Vermeulen gedwongen waren in de marge te opereren. Voorafgaand aan de orkestconcerten is steeds kamermuziek van Vermeulen te horen, in de Kleine Zaal van het Concertgebouw.

CREDITS

muziek
Matthijs Vermeulen
cello
Hans Woudenberg
mezzo-sopraan
lrene Maessen
piano
Marja Bon