Guy Cassiers bewerkt Hiroshima mon amour voor het toneel

Hiroshima mon amour

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

In samenwerking met de Toneelschuur in Haarlem brengt het Holland Festival een bijzondere theaterproductie van regisseur Guy Cassiers op basis van het beroemde filmscenario Hiroshima mon amour van Marguerite Duras - bijna veertig jaar geleden hallucinerend mooi verfilmd door Alain Resnais.

Achtergrondinformatie

Het verhaal speelt in het naoorlogse Hiroshima en toont de romance tussen een Japanse architect en een Franse actrice. Hoe overleef je een oorlog, dat is het punt waar de Française en de Japanner elkaar fundamenteel raken. Het is meteen de basisvraag die Guy Cassiers zich in dit project stelt, een vraag die bovendien in een nieuw daglicht staat sinds de eind 1995 losgebroken discussie over kernproeven.
Cassiers is vooral gefascineerd door de taal die Duras in haar filmscript hanteert; een taal die zo zuiver gezet is dat het net lijkt alsof zij ter plekke uitgevonden wordt; alsof de personages met de woorden hun herinneringen vinden en alsof andersom elk gevoel nieuwe woorden bij elkaar zoekt die recht doen aan de intensiteit en de verwondering. Door het woord in het theater uit te spreken, het letterlijk gestalte te geven, kan de poëzie van Duras' taal alleen maar versterkt worden. Maar de onderneming gaat nog verder: de film die Resnais maakte op basis van het script werd al snel een klassieker. Daarvan wil dit project volledig rekenschap geven: het wil beeld en klank op een volwaardige manier hanteren en als tegenspeler inzetten tegenover de twee acteurs. Daartoe doet Cassiers een beroep op respectievelijk Walter Verdin en Het Paleis van Boem. Net zoals Duras de taal uitzuivert en uitbeent en haar daarmee opnieuw uitvindt, zo wil dit project met HMA naar Marguerite Duras het theater opnieuw uitvinden door het te ontmantelen, door het woord letterlijk gestalte te geven naast het beeld, naast de klank en de muziek.

Biografie

De Vlaamse regisseur Guy Cassiers (1960) is een van de opvallendste verschijningen in het Nederlandstalige theater. In 1994 brak hij door met Angels in America. Cassiers werd al tijdens zijn studie grafische vormgeving gegrepen door het theater. De voorstelling Geruchten in 1980, waarin hij samenwerkte met onder anderen Ivo van Hove en Jan Versweyveld, werd het startpunt voor zijn carrière. Hij maakte solo- en locatieprojecten, was van 1985 tot 1992 artistiek leider van het Gentse gezelschap Oud Huis Stekelbees en regisseerde voorstellingen buiten het reguliere theatercircuit; met gehandicapten en allochtone kinderen. Vanaf 1992 is Cassiers freelance regisseur. Hij werkte bij het Kaai" theater en ensceneerde in 1994 bij het RO Theater Angels in America van Tony Kushner. Voor deze sensationele, acht uur durende productie kreeg hij vorig najaar de Prosceniumprijs van de VSCD.

CREDITS

tekst
Marguerite Duras
regie, toneelbewerking
Guy Cassiers
dramaturgie
An-Marie Lambrechts
video
Walter Verdin
muziek en uitvoering
Paleis van Boem
decor- en kostuumontwerp
Ana Torfs
regie-assistentie en productieleiding
Ana Torfs
geluid
Lagon van de Lagemaat
licht
Casper Leemhuis
cast
Catherine ten Bruggencate, Herman Gils
coproductie
KunstenFESTIVALdesArts, Toneelschuur Haarlem, Holland Festival