Audiovisuele documenten over pioniers van het danstheater

Pina Bausch en de danstraditie

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Programma

Do 1: Loïe Fuller, Ruth St Denis & Ted Shawn en Mary Wigman

 

Vr 2: Isadora Duncan, Doris Humphrey, Martha Graham

 

Za 3: Bauhaus, Oskar Schlemmer, Gerhard Bohner

 

Zo 4: KurtJooss/Folkwang Hochschule

 

Ma 5: Mary Wigman, Valeska Gert

 

Di 6:Ilse Loesch, Lisa Czobel, Eva Grossmann, Sigrid Jungé/Pina Bausch: Le Sacre du Printemps

 

Wo 7: Was tun Pina Bausch und ihre Tänzer in Wuppertal?

 

Do 8: 1980: Ein Stück von Pina Bausch

 

Vr 9: Chantal Akerman: Un jour Pina a demandé/Reinhild Hoffmann

 

Za 10: Pina Bausch: Café Müller/Susanne Linke

 

Zo 11: o.a. Joachim Schlömer, Arila Siegert/ Pina Bausch: Walzer

 

Ma 12: Blaubart - Beim anhören einer Tonbandaufnahme von Béla Bartóks 'Herzog Blaubarts Burg'

 

Di 13: Pina Bausch: Die Klage der Kaiserin

 

Wo 14: Bilder... aus Stücken der Pina Bausch

 

Do 15: o.a. Joachim Schlömer, Arila Siegert/ Pina Bausch: Walzer

 

Vr 16: 1980: Ein Stück von Pina Bausch

 

Za 17: Was tun Pina Bausch und ihre Tänzer in Wuppertal?

 

Zo 18: Pina Bausch: Café Müller/Susanne Linke

 

Ma 19: Ilse Loesch, Lisa Czobel, Eva Grossmann, Sigrid Jungé/ Pina Bausch: Le Sacre du Printemps

 

Di 20: Loïe Fuller, Ruth St Denis & Ted Shawn en Mary Wigman

 

Wo 21: Isadora Duncan, Doris Humphrey, Martha Graham

 

Do 22: Bauhaus, Oskar Schlernmer, Gerhard Bohner

 

Vr 23: Blaubart - Beim anhören einer Tonbandaufnahme von Béla Bartóks 'Herzog Blaubarts Burg'

 

Za 24: Pina Bausch: Die Klage der Kaiserin

 

Zo 25: Chantal Akerman: Un jour Pina a demandé/Reinhild Hoffinarm

 

Ma 26: Bilder... aus Stücken der Pina Bausch

 

Di 27: KurtJooss/Folkwang Hochschule

 

Wo 28: Mary Wigman, Valeska Gert

Achtergrondinformatie

De moderne dans ontstond rond het jaar 1900 in de Verenigde Staten en Duitsland. De Duitse variant, de expressionistisch getinte 'Ausdruckstanz', werd beïnvloed door Loïe Fuller en lsadora Duncan. Duncan nam daarvoor de vrije dansbeweging mee uit Amerika, terwijl in Duitsland de ritmiek werd toegevoegd in de jaren tien. Rudolf van Laban, Mary Wigman en Kurt Jooss gingen er verder met de zoektocht naar uitdrukkingsvormen voor gevoelens, en parallel aan hun pionierswerk ontwikkelde Oskar Schlernmer in het Bauhaus zijn abstracte bewegingstheater.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam het zwaartepunt van de moderne dans in de Verenigde Staten te liggen met werk van onder anderen Martha Graham, Doris Humphrey en Merce Cunningham. De laatste twintig jaar is het expressionisme weer opgeleefd in Europa en daarbij heeft een verschuiving plaatsgevonden van podiumdanskunst naar danstheater. Pina Bausch, leerlinge van Jooss, is de belangrijkste exponent van deze beweging.
Het programma in het Nederlands Filmmuseum, dat is samengesteld door Linda Bouws, documenteert de dansrevolutie in een veertiental voorstellingen. Vanaf de vroegste stomme dansfilmpjes, via portretten van genoemde wegbereiders en registraties van hun werk, belandt de kijker bij de hoofdmoot: gefilmde danstheaterstukken van Pina Bausch, haar films, en documenten over haar en verwante choreografen.
Een opvallende titel in het programma is Un jour Pina a demandé uit 1983 van de Belgische cineaste Chantal Akerman. Vijf weken volgde Akerman Pina Bausch en haar dansers van Wuppertal naar Milaan, van Milaan naar Venetië en van Venetië naar Avignon. De documentaire geeft een beeld van wat er voor en achter de schermen gebeurt en bevat fragmenten uit o.m. Komm tanz mit mir (1977) en Kontakthof (1978).