Tussen zoete droom en klamme nachtmerrie

Nelken

Tanztheater Wuppertal

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Met haar onmiskenbaar eigen ('Bauschiaanse') stempel heeft zij de afgelopen decennia het danstheater tot ver over de Duitse grenzen wezenlijk beïnvloed.

Achtergrondinformatie

Nelken riep bij de première in 1982 uiteenlopende reacties op. Voor sommigen was het Bausch' oppervlakkigste werk tot dan toe ('zij lijkt zich voor het eerst niet tegen haar publiek te verzetten, maar ermee aan te willen pappen', aldus de  Duitse criticus Jochen Schmidt).
Anderen beschouwden het als een iets 'lichter' stuk dat echter wel degelijk trouw bleef aan Bausch' stijl en (met achtduizend kunst-anjers op de bühne) een aantal thema's van voorgaande stukken oppakt en de herinneringen aan de kindertijd van 1980 - in Stück von Pina Bausch en het doodsverlangen van Arien combineert met het optimistische levensgevoel van Walzer. Maar het bevat ook elementen (veel heftige, zij het gestileerde knokpartijen; 'paspoortcontroles'; blaffende politiehonden) die associaties oproepen met onderdrukking en geweld.

Biografie

Pina Bausch, al sinds 1973 leider van het Tanztheater Wuppertal, ontwikkelde halverwege de jaren zeventig een stijl waarbij steeds minder gedanst maar des te meer bewogen werd, waarbij het element van de herhaling (totdat uitputting nabij is) een belangrijke rol speelde, en die een hallucinerende kracht had. Bausch heeft sinds die tijd tal van thema's geïntroduceerd, maar de onderliggende problematiek is toch steeds die van de man-vrouw relatie, van de verhouding tussen de seksen, van de verborgen lusten en angsten die de mensen kwellen. Zoals een criticus heeft gezegd: 'De stukken van Pina Bausch zijn afwisselend een zoete droom en een klamme nachtmerrie.' Het Holland Festival brengt vijf van Bausch' choreografieën.

CREDITS

uitvoering
Tanztheater Wuppertal
enscenering, choreografie
Pina Bausch
muziek
Schubert, Gershwin, Lehar, Louis Armstrong, Sophie Tucker, Billie Holiday, jazz uit de jaren 20 en Zuid-Amerikaanse marsen
decor
Peter Pabst
kostuums
Marion Cito