Laman, Nono, Stockhausen

Raoul Dufy Strijkkwartet

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Door het gebruik van geavanceerde technologie, die in het dagelijks leven inmiddels een belangrijke rol speelt, is 'elektronische muziek' bij uitstek een kunst  van onze tijd. Niettemin wordt ze vaak voor futuristisch gehouden. De evocatie van een  ongehoorde klankwereld was in ieder geval de bedoeling van Luigi Nono in A Pierre, een  geschenk aan Pierre Boulez voor diens zestigste verjaardag. In Plus Minus (met de ondertitel '2 x 7 bladzijden voor nadere uitwerking') is het gebruik van elektronica een keuze van de uitvoerders zelf. Dit stuk geeft de interpreten namelijk een maximum aan  vrijheid. Stockhausen wilde een werk schrijven dat hij zelf bij een latere ontmoeting nauwelijks nog als zijn eigen muziek zou herkennen - hetgeen zeker gelukt is. In Midas' Tomb voor sopraan en strijkkwartet schreef de  Nederlandse componist Wim Laman een  extra partij voor elektronica, waarbij de stem van de sopraan deels als uitgangspunt werd genomen.

Programma

Wim Laman (1946) - Midas' Tomb (1986-1989)

voor sopraan, strijkkwartet en tape

 

Luigi Nono (1924-1990) - A Pierre Dell’azzurro silenzio, inquietem a piú cori (1985)

voor contrabasfluit, contrabasklarinet en live electronica

 

pauze

 

Karheinz Stockhausen (1928) - Plus Minus (1963)

voor blokfluiten en elektronica

CREDITS

uitvoering
Raoul Duffy Strijkkwartet
Midas’ Tomb
sopraan
Ingrid Kappelle
Raoul Dufy Strijkkwartet
Janet Krause (viool), Frank de Groot (viool), Esther van Stralen (altviool), Taco Kooistra (cello)
A Pierre
contrabasfluit
Harrie Starreveld
contrabasklarinet
Harry Sparnaay
klankregie
Kees Tazelaar
techniek
Bart Mesman
Plus Minus
uitwerking
Michael Barker
blokfluiten en elektronica
Walter van Nauwe en Michael Barker
coproductie
De IJsbreker, Holland Festival, NOS-radio
Deze productie kwam tot stand met steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties