I Am Curious Orange

Michael Clark & Company

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

“Hij heeft het charisma van Nurejev en Nijinski en het dubbelzinnige sex-appeal van Mick Jagger” (BBC-televisie). “Vernieuwer, provocateur, sex-symbool en idool” (Times), kortom reden genoeg om halsreikend uit te zien naar de komst van Michael Clark en zijn groep die in dit Holland Festival de wereldpremière uitvoeren van een nieuw werk, gedanst op live-muziek van de post-punkgroep ‘The Fall’.

Biografieën

Michael Clark werd geboren in Schotland en groeide daar zo ongeveer dansend op. 'Het schijnt' zegt hij met zijn zachte, zangerige stem die nog steeds een licht Schots accent heeft, 'dat ik toen ik vier was al tegen mijn moeder heb gezegd dat ik danser wilde worden'. Zijn wens werd gehonoreerd met lessen in Schotse dans in Aberdeen. In aansluiting daarop vertrok hij naar Londen, waar hij werd aangenomen bij het Royal Ballet. Ondanks zijn jonge leeftijd werd zijn uitzonderlijke danstalent al heel snel herkend en was zijn bedje gespreid als toekomstige Prince Charming van het gezelschap. Clark besliste echter anders; hij gaf er de brui aan en vertrok. Hij zegt nu dat hij de training wel goed vond, maar dat zijn dagelijks bezigheden niet te combineren waren met zijn uitgaansleven. Op zijn zeventiende besloot hij dat kunst niet in een ivoren toren thuishoorde en ging op zoek naar een vorm die de discipline van de dans en de spontane kracht van het leven in zich zou verenigen. Hij danste een tijdje bij Ballet Rambart en ging naar New York om lessen te nemen bij Merce Cunningham. Toen hij begin 1980 naar Engeland terugkeerde, was hij vastbesloten zelf een choreografie te maken. In 1983 ging hij samenwerken met Ellen van Schuylenburgh wat al snel tot het oprichten van een eigen groep leidde.

Clarks typische stijl is een levendige mengeling van elementen uit het klassieke ballet met de strengheid van Merce Cunningham en de eclectische energie van Twyla Tharp.
Daarover heen gooit hij een saus van ontwrichtende humor, punk, glitter en ruwe
baldadigheid. Clark maakt zijn choreografieën meestal op rockmuziek. In I Am Curious Orange zijn dat oorspronkelijke songs van The Fall.
Clark zegt dat hij een soort theater wil maken waarin alle stijlsoorten en technieken naast elkaar kunnen bestaan en als dat niet lukt in absolute harmonie dan maar in een vrolijke kakafonie. Sommige mensen houden niet van het nogal eigenzinnige resultaat, zelfs als het grappig bedoeld is. Clark is de laatste die zich daar iets van aantrekt. Hij geeft onmiddellijk toe dat heel veel echte dansfans zijn werk kinderachtig vinden. 'Dat is uitstekend' is zijn enige commentaar. In wezen vindt hij dat zijn explosieve avondvullende uitspattingen gemaakt zijn voor een publiek dat niet de zoveelste dansvoorstelling wil bijwonen, of nog liever, voor mensen die helemaal niet in dans geïnteresseerd zijn. 'Ik wil alleen maar dat mensen zich op hun gemak voelen en plezier hebben' zegt hij glimlachend. Plezier is zeker een belangrijke factor in Clarks artistieke credo, soms zozeer dat zijn interpretatie van een grap op het randje van kinderachtig is en een andere keer groeien die grappen uit tot Fellini-achtige droomsituaties. Het spannende van Clarks werk heeft ook te maken hoe hij zijn 'extra's', over het algemeen ongeschoold, in zijn werk betrekt. Alhoewel soms een beetje verwarrend, zorgt dit toch voor een uitzonderlijk gevoel van samenspel. Clark vindt het enthousiasme van de dans-amateurs onontbeerlijk voor de afwisseling in zijn werk.

Mark E. Smith is de leider en tekstschrijver van The Fall. The Fall heeft inmiddels 14 LP's gemaakt, waaronder een aantal illegaal uitgebrachte. Smith werd in 1958 in Salford geboren en richtte op 18-jarige leeftijd richtte hij The Fall op. Sindsdien heeft de undergroundmuziek een duchtige verandering ondergaan. The Fall fungeert als uitlaatklep voor Smiths ideeën en meningen. Smith schreef verder onder meer een toneelstuk met de titel Hey Luciani, een muzikale komedie over de mysterieuze dood van Paus Johannes Paulus I.
Als geschiedenis-bolleboos en bewonderaar van Michael Clark was I Am Curious Orange natuurlijk de aanleiding om zich te verdiepen in het gedachteleven van Willem III.
Nog een advies van Clark aan studenten en academici; steek het maar in je reet. Hij bewondert Philip K. Dicke, Lenny Bruce en Frank Randle.
De Fall brachten hun eerste plaat in 1979 uit. De groep is op dit moment samengesteld uit zes musici tevens componisten van een gemiddelde leeftijd die vierentwintig jaar bedraagt. Hun laatste grammofoonopname is de Frenz Experiment (februari 1988). I Am Curious Orange  is de eerste productie waarin live met Michael Clark wordt samengewerkt.

Programma

Jerusalem
Tekst: W. Blake/M.E. Smith
Muziek: M.E. Smith

Kurious Oranj
Tekst: M.E. Smith
Muziek: M.E. Smith, B. Smith, S. Hanley, S. Woolstoncraft

Wrong Place, Right Time
Tekst en muziek: M.E. Smith

Hip Priest
Tekst: M.E. Smith
Muziek: S. Hanley, M. Riley, C. Scanlon, P. Hanley

Pauze

Take Out The Trash?
I Wouldn’t Know Where To Begin

Frenz

Tekst en muziek: M.E. Smith

Bad News Girl
Tekst: M.E. Smith
Muziek: B. Smith

In These Times
Tekst en muziek: M.E. Smith

An Older Lover
Tekst: M.E. Smith
Muziek: S. Hanley, M. Riley, C. Scanlon, M.E. Smith

Cab It Up
Tekst en muziek: M.E. Smith

Bremen Nacht
Tekst: M.E. Smith
Muziek: S. Rogers, M.E. Smith

CREDITS

dans
Leigh Bowery, Leslie Bryant, Michael Clark, Matthew Hawkins, David Holah, Julie Hood, Amanda King, Ellen van Schuylenburgh
choreografie
Michael Clark
muziek
The Fall
decor
Michael Clark
kostuums
Bodymap, Leigh Bowery, Michael Clark
overige kostuums
Clive Ross, Eric Holah
productieleiding
Steven Scott
technische leiding
Paul O’Brien
toneelleiding
Melanie Bryceland
assistentie toneelleiding
Nicky Ballantyne
bedrijfsleiding
Julia Carruthers
coproductie
Sadler’s Wells, Holland Festival
met dank aan
Golden Tulip Barbizon Palace
mede mogelijk gemaakt door
het Ministerie van WVC/Internationale Betrekkingen en The British Council en vindt plaats in het kader van de manifestatie Willem III & Mary