Meeting Mr. Ives

Radio Kamerorkest

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Een muzikale biografie van de Amerikaanse componist Charles Ives, van wie tal van werken in dit Holland Festival worden uitgevoerd. Meeting Mr. Ives is een oorspronkelijk idee van Brendan Gill en Richard Dufallo. Deze Holland Festival bewerking geeft een terugblik vanuit de hemel op het leven van Charles Ives en is tot stand gekomen door een nauwe samenwerking tussen de N.O.S.- T.V. en het Holland Festival.

Achtergrondinformatie

‘…after a day of tragic, the voice of the people again arose.’

 

De mensen die vanavond voor U Meeting Mr. Ives zullen uitvoeren, hebben Mr. Ives én elkaar zeer onlangs ontmoet, onder omstandigheden die een zeker gevoel van verwarring meebrachten. Het zou aardig zijn dit op te vatten als een toepasselijke ‘ivesiaanse verwarring’, ware het niet dat ik niet zo precies weet hoe verward Ives, ondanks zijn reputatie, was. De Charles Ives die eens tegen een dirigent zei: ‘Laat het trompet-gedeelte er uit als U dat verkiest, doe maar wat U wil’, is dezelfde Charles Ives die middagen met een violist doorbracht om hem duidelijk te maken dat ‘des’ anders moet klinken dan ‘cis’ (ondanks het feit dat het dezelfde noten zijn).

Toen we begonnen te werken dacht een aantal van ons iets over Ives te weten, de anderen wisten niets. In feite lijkt het er, gek genoeg, op neer te komen dat het andersom lag. Degenen die iets wisten, werden bewust gemaakt van hun onwetendheid, en zij die niets wisten begonnen iets bekends gewaar te worden. Wat we, naar ik geloof, allemaal hebben verworven, is een gevoel van een voortdurende, versnellende ontdekking in onze korte en slopende exploratie van Ives. En vanavond zal onze verbazing, als we er in slagen alles in de show te stoppen wat geacht wordt er in terecht te komen, plaats maken voor spijt: spijt over alle dingen omtrent Ives en zijn leven en zijn muziek waarvan we weten dat ze er níet in zitten. Wat we ontdekt hebben is een geringe fractie van wat er bestaat in de wereld van Charles Ives, en het is het gevoel van ontdekking – en van alles wat er is om zonder eind ontdekt te worden – dat we hopen met U te kunnen delen. Geen ‘uitleg’: geen oordeel. Er bestaat een stel verhalen over Ives, dat twee manieren illustreert om greep op hem te krijgen.

  1. Toen de American Publication New Music besloot het tweede deel van Ives’ Vierde Symfonie te publiceren, bestuurde een drukker uit Los Angeles, Herman Langinger de muziektheorie bij Henry Cowell, zodat hij het graveren van de partituur zou kunnen klaarspelen.
  2. In 1931 gaf het Chamber Orchestra of Boston de eerste uitvoering in New York van Three places in New England. Na elk stuk fluisterde de concertmeester tegen Nicolas Slonimsky: ‘so far, so good’- ‘tot zover gaat het goed’. Maar de ingewikkeldheid van de muziek schiep problemen voor de musici, en Slonimsky gaf toe dat de uitvoering ‘ietwat scharrelend’ was. Wat deze benadering betreft, zou ik zeggen, dat wij overhellen naar de ‘so far, so good’-school.

Misschien zal Ives ons dezelfde liefdadigheid betonen als het orkest uit Boston: ‘Net als in een gemeenteraadsverkiezing’, zo zei hij na afloop, ‘iedereen voor zichzelf-prachtig wat er uit voortkwam’.

Laten we het hopen.

 

John Bird

CREDITS

geschreven door
John Bird, Malcom Fraser, Wilhelmina Hoedeman
naar idee van
Brendan Gill, Richard Dufallo
dirigent
Richard Dufallo
regie
Malcolm Fraser
decor
Hans Christiaan
kostuums
Freda Blackwood
licht
Ad Brogtrop
choreografie
Sally Gilpin
cast
John Bird (Charles Ives), Chris Harris (George Ives), Linda Zoghby (Harmony Ives), Paul Chapman (Prof. Horatio Parker), Martyn Hill (Tenor), Patrick McGuigan (Bariton), Clifford Lee (Pianist), Judy Gridley (Danseres)