Deranged Songs

Nederlands Dans Theater

U kijkt nu naar een voorstelling uit het archief van Holland Festival

Programma

Deranged Songs – Taylor, Bedford

 

Unterwegs – Bohner, Webern

 

Elegia – Kylián, Sjostakovitsj

Achtergrondinformatie

Elegia

Een elegie is oorspronkelijk een dichtvorm (treur- of klaagzang) maar wordt sinds de achttiende eeuw ook vaak als muzikale vorm toegepast. Een voorbeeld is het derde deel van Bartok’s Concert voor Orkest, Pavane pour une infante défunte van Ravel en het eerste deel uit de Zesde symfonie van Sjostakovitsj, dat Jiri Kylián tot zijn ballet Elegia inspireerde.

Elegia is een ballet voor zes paren, die verschillende stadia van het leven weerspiegelen, van de jeugd tot de volwassenheid. Een kenmerk van jong zijn is, dat men enthousiast kan zijn, dat men idealen heeft die ook de omgeving inspireren. Later, als de volwassenheid nadert heeft men vaak nog wel diezelfde gevoelens en idealen maar de energie neemt gaandeweg af om ze in daden om te zetten. Men mist de jeugdige stootkracht die nodig is om iets aan de omgeving te veranderen. Basisthema van Elegia is de medemenselijkheid heeft Jiri Kylián zijn ballet dan ook opgedragen.

 

Unterwegs

De onderscheiden delen van de beide versies Anton Webern’s opus 5 worden soms direct na elkaar gespeeld, wat voor de choreografie overeenkomstige situaties te zien geeft. Gerhard Bohner gaat van overwegend positieve gevoelens uit: elkaar helpen, klaar staan voor elkaar. Maar ook treden er situaties op als wachten, hopen, naar iets verlangen, twijfelen en vragen. Een tijd lang was het idee om met bewegingen een verhaal te vertellen Bohner niet sympathiek. Later kwam hij tot het inzicht, dat elke beweging tijd vraagt en dat er, als tijd verstrijkt, automatisch een stukje geschiedenis ontstaat.

 

Deranged songs

Voor zijn ballet Star’s End, dat in september vorig jaar in première ging, gebruikte Jonathan Taylor het eerste deel van een compositie van David Bedford. Voor Deranged Songs gebruikt hij nu het tweede deel.

De choreografie laat voortdurend verstoringen zien van bepaalde situaties: eenling tegenover groep, groepen onderling en paar tegenover paar. Aan het eind van het ballet worden deze verstoringen opgelost doordat de vier dansers en de vier danseressen bijna dezelfde bewegingen maken, tot elke beweging vervluchtigt.

CREDITS

choreografieën
Taylor, Bohner, Kylián
muziek
Bedford, Webern, Sjostakovitsj
dans
Roslyn Anderson, Kathleen Fitzgerald, Bonnie Mathis, Jon Benoit, Nils Christe, Arlette van Boven, Sabine Kupferberg, Jeanne Solan, Karen Tims, Eric Hampton, Gérard Lemaitre, Gerald Tibbs e.a.
met medewerking van
Nederlands Balletorkest
dirigent
Jan Stulen
gitaar
Eddy de Wind
basgitaar
Wim Essed
slagwerk
Jacob Goud
licht
Joop Caboort
decor/kostuums
Karl Kneidl, Tom Schenk