Blog

Andrej loopt mee #2: Tommie op de Westergasfabriek

Door: Andrej Palmen

08.6.2015

IMG 7758

Tijdens het Holland Festival loopt Andej mee met een aantal bijzondere mensen tijdens de voorbereidingen van de producties. Vandaag: Tommie van der Loo.

Ik trek nog een extra sprintje om de bus te kunnen halen. Shit, ik mag niet te laat komen bij iemand die waarschijnlijk veel meer te doen heeft vandaag dan op een blogger te wachten. En ik had al vertraging, wat ik met tegenzin had laten weten. Eenmaal bij het Westergasterrein aangekomen, bleek ik mijn conditie voor niets op de proef gesteld te hebben. Tommie, de locatiemanager, zat net lekker aan de lunch. “Of ik goede wandelschoenen aan heb,” was de vraag nadat we elkaar de hand hadden geschud. “Ja, dat denk ik wel!” Prima, maar eerst nog een bakkie. “Koffie is essentieel!” roept hij. Ik maak me ineens ietwat zorgen over mijn conditie.

We lopen naar Zuiveringshal West. Ik vraag naar de activiteiten van vandaag. Nog concreter, zijn taken. Ze zijn op dit moment tegelijk bezig op twee locaties. Hier - Zuiveringshal West - is men sinds vanochtend acht uur bezig met opbouwen (Manger). Een eindje verderop, in de Gashouder, wordt alles afgebroken. Let op: daar is meteen gisternacht na de voorstelling (M.U.R.S.) een start mee gemaakt. “Tot een uur of twee doorgewerkt en dan weer vroeg op.” Ik snap de koffie.IMG 7972
Tommie lijkt overal mee bezig te zijn op dit moment. Een waslijst aan technische termen wordt op mij afgevuurd. Ik probeer hem bij te houden, maar eigenlijk lukt dat niet zo. Rigging, aha, dat hebben ze dus net gedaan! Ondertussen gaat het werk door, kijk ik toe en vaag vang ik een gesprek op: “ja, dat moet verschoven worden...” Mijn reactie daarop: “dus er gaat wel eens iets mis?” “Ah joh, ze lullen maar!” en hij glimlacht.

Even serieus. Gaat er wel eens iets mis? We zijn inmiddels in de Gashouder. “Eigenlijk niet. Iedereen weet wat ie moet doen. En je bent natuurlijk voorbereid op alles.” Ervaring speelt ook een grote rol. “Doe dit werk al jaren en sinds '95 of '96' -moet je maar even opzoeken- voor Holland Festival!” Toch bewonder ik zijn werkwijze. Het is voornamelijk van hot naar her rennen, multitasken en het draaiboek goed kennen. Ik zou al afgehaakt zijn bij het eerste en staar naar mijn afgetrapte schoenen.

Na een aantal keer buiten te zijn geweest, wil ik toch wel eens weten waar die caravan staat. Uit de correspondentie voorafgaand aan dit bezoek, begreep ik dat dit onlosmakelijk verbonden was met Tommie. Wás, want sinds vier jaar woont hij in de buurt en hoeft hij niet meer op het terrein te bivakkeren. Jammer. Voor mij dan, leek me wel een knus bezoek!IMG 7971Nog twee dingen te doen voordat ik weg moet. Wat vuilnis pletten en het witgoed verplaatsen. Dat eerste verliep niet zo gesmeerd (soms moet “wat geforceerd worden!” -weer die glimlach-) en het tweede had ik niet zien aankomen (hoort er blijkbaar gewoon ook bij). De wasmachines en drogers, “de hoofdprijs voor vandaag,” worden vakkundig door Tommie met de heftruck naar de andere locatie gereden. Maar zo bijzonder is dit transport niet. Toen hij vertelde dat hij gecertificeerd is om delicate orkest vleugels op het podium te tillen, zag ik de Mieles jaloers meeluisteren.

Voordat we afscheid nemen, stel ik nog een essentiële vraag. “Ga je zelf nog naar de voorstellingen?” Dat niet, vertelt hij. “Ik krijg de repetities mee, maar verder gaat het werk voor mij gewoon door.” Er komt een vrachtauto met een nieuwe lading aan en ik besluit Tommie niet meer verder te storen bij zijn werk. Één ding weet ik nu zeker: Tommie en koffie zijn onmisbaar! 

HF BLOG